td2395_普賢密意總集心要義引導寶略攝修次筆記 蓮師大圓滿 義引導.g2.0f
Rinchen TerdzodTD2395ཀུན་བཟང་དགོངས་པ་ཀུན་འདུས་ཀྱི་སྙིང་པོའི་དོན་ཁྲིད་རིན་པོ་ཆེ་མདོར་བསྡུས་པའི་དམིགས་རིམ་ཟིན་བྲིས་བཞུགས་སོ། །པད་གླིང་རྫོགས་ཆེན། དོན་ཁྲིད། 57-12-1a ༄༅། །ཀུན་བཟང་དགོངས་པ་ཀུན་འདུས་ཀྱི་སྙིང་པོའི་དོན་ཁྲིད་རིན་པོ་ཆེ་མདོར་བསྡུས་པའི་དམིགས་རིམ་ཟིན་བྲིས་བཞུགས་སོ། །པད་གླིང་རྫོགས་ཆེན། དོན་ཁྲིད། ༄༅། །ཀུན་བཟང་དགོངས་པ་ཀུན་འདུས་ཀྱི་སྙིང་པོའི་དོན་ཁྲིད་རིན་པོ་ཆེ་མདོར་བསྡུས་པའི་དམིགས་རིམ་ཟིན་བྲིས་བཞུགས་སོ། ། 57-12-1b དཔལ་ཀུན་བཟང་ཀ་དག་ཀློང་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །འདིར་གསང་སྔགས་དགོངས་པ་ཀུན་འདུས་ཀྱི་སྙིང་པོའི་དོན་ཁྲིད་རིན་པོ་ཆེ་ཇི་ལྟར་ཐོབ་པའི་ཟིན་བྲིས་བཀོད་པ་ལ། དང་པོ་དལ་འབྱོར་རྙེད་པར་དཀའ་བ་ནི། དལ་བརྒྱད་འབྱོར་བཅུ་ཚང་བའི་མི་ལུས་རིན་པོ་ཆེ་འདི། རྒྱུ། གྲངས། ངོ་བོ་གང་ལ་བསམས་ཤིང་དཔྱད་ཀྱང་རྙེད་པར་དཀའ་ལ། དེ་རང་གིས་ཐོབ་འདུག་པ་འདི་ཁ་རྗེ་དང་བསོད་ནམས་ཆེ་བསམས་ནས། སྙིང་ནས་དཀོན་པ་བསམ་ལ། གཉིས་པ་འཆི་བ་མི་རྟག་པ་ནི། དལ་འབྱོར་ཐོབ་པར་དཀའ་བས་མི་ཆོག་འདི་ནམ་འཆི་ཆ་མེད་ཅིང་། ངེས་པར་འཆི། འཆི་བ་ལ་གང་གིས་ཀྱང་ཟློག་ཐབས་མེད། ད་ཕན་མ་ཤི་བ་ཡང་ཁ་རྗེ་ཆེ། ད་དེ་རིང་ནངས་པར་ཙམ་ཡང་མི་འཆི་བའི་གདིང་ནི་མེད་སྙམ་དུ་སྙིང་ཚ་འུབས་སེ་བ། ལུས་ཀྱི་བ་སྤུ་ལྡང་བ་ཙམ་བསྒོམ། གསུམ་པ་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལམ་དུ་བླང་བ་ལས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཁྲིད་ནི། དེ་ལྟར་ཤི་བས་མི་ཆོག་ཤི་ན་བདེ་སྡུག་གང་ཡང་མི་ཚོར་བ་ཡིན་ན་བཟོད་མོད་དེ། དེ་ལྟར་མ་ཡིན། རྒྱུ་དགེ་བ་ལས་འབྲས་བུ་བདེ་བ་དང་། མི་དགེ་བ་ལས་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བ། དཔེར་ན་ས་བོན་མངར་བ་ལས་ 57-12-2a འབྲས་བུ་མངར་བ་དང་། ཁ་བ་ལས་འབྲས་བུ་ཁ་བ་སོགས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་མི་བསླུ་བ་མངོན་སུམ་ཚད་མས་གྲུབ་པ་བློ་ལ་གཅགས་ནས། ད་ལྟ་རང་རེ་ཚོ་བདེ་བ་ནི་འདོད་སྡུག་བསྔལ་མི་འདོད་པས་བདེ་སྡུག་གི་རྒྱུ་དགེ་སྡིག་གི་བླང་དོར་མ་འཛོལ་བ་གལ་ཆེ། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་བསམས་ན་བཟོད་གླགས་མི་འདུག་པས། དེའི་ཕྱིར་ཡང་སྡིག་པ་སྤང་དགོས་པ། སྐྱེ་བོ་ཐ་མལ་ཚོ་ཡང་རྒྱུ་འབྲས་ལ་བརྩི་ཞིང་མི་བརྩི་ན་ཡ་རབས་ཀྱི་ཁྱུར་མི་ཚུད། ལྷག་པར་ཆོས་པ། དེའི་ནང་གི་སྒོམ་ཆེན་པ་རྒྱུ་འབྲས་ལ་མི་བརྩི་ན་ཅི་ཡང་མི་རུང་བས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཁྲིད་དོ། །བཞི་པ་བྱམས་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པ་ཚད་མེད་བཞིའི་ཁྲིད་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཕ་མར་མ་གྱུར་པ་མེད་པས། ད་ལྟ་རང་གིས་མ་ལ་བརྩེ་ཞིང་བྱམས་པ་ཙམ་ཞིག་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དགོས་པས། དགྲར་འཛིན་པ་ལྟ་ཞོག །བཏང་སྙོམས་ཙམ་ལའང་བཞག་ཏུ་མི་རུང་བས། བྱ་མོས་སྒོ་ང་བསྲོ་བ་ལྟ་བུའི་བྱམས་པ། མའི་གདོང་
【現代漢語翻譯】 蓮花生大師伏藏法之大圓滿：普賢上師密意總集心要口訣精簡次第引導 頂禮吉祥普賢原始本凈之界！ 今將開示如何獲得密咒上師密意總集心要口訣之記錄：首先，暇滿難得：具備八暇十圓滿之人身寶，無論從因、數量、體性任何方面思維觀察，皆是難以獲得。如今我們已得此人身，當思維這是何等幸運與福報，從內心深處認識到其珍貴。其次，死亡無常：僅僅獲得暇滿人身尚不足夠，此身不知何時會死，且必定會死。死亡是任何事物都無法阻擋的。至今未死，已是莫大幸運。要時常警醒，甚至今天或明天就可能死去，內心充滿緊迫感，觀想至全身汗毛豎立。第三，將輪迴痛苦轉化為道用之因果教導：僅僅死亡尚不足夠，若死後一無所覺，那還罷了。但事實並非如此，善因產生樂果，惡因產生苦果。例如，甜種子結甜果，苦種子結苦果，因果法則真實不虛，顯而易見。要深信此理，我們希求安樂，不欲痛苦，因此務必謹慎取捨善惡之因。思維輪迴之苦，令人難以忍受，故必須斷惡行善。即使是普通人，也應重視因果，否則難入賢良之列。更何況是修行人，尤其是大修行者，若不重視因果，則一無是處，此為因果之教導。第四，修持慈悲喜捨四無量心之教導：一切眾生皆曾為我父母，故應如珍愛自己母親般珍愛一切眾生，更何況是視眾生為仇敵？即使是漠不關心也不行。應如母雞孵蛋般慈愛眾生，如母親般關愛眾生。
【English Translation】 Padling Dzogchen: A Concise Written Record of the Key Points of the Precious Quintessential Meaning Instructions on the Kunzang Gongpa Kundu (All-Encompassing Wisdom of Samantabhadra). Homage to the glorious Samantabhadra (普賢，Kunzang，समन्तभद्र，Samantabhadra，普賢) in the primordial pure expanse! Here is a written record of how to obtain the precious quintessential meaning instructions on the secret mantra All-Encompassing Wisdom. First, the difficulty of obtaining leisure and fortune: This precious human body with eight leisures and ten fortunes is difficult to obtain, considering and examining it in terms of cause, number, and essence. The fact that we have obtained it is a great fortune and merit. Think of it as rare from the heart. Second, impermanence of death: It is not enough to obtain leisure and fortune. There is no certainty when this will die, and it will certainly die. There is no way to reverse death. It is also a great fortune that I have not died so far. Now, even just for today or tomorrow, there is no certainty that I will not die. Meditate with a burning heart and the hairs of the body standing on end. Third, taking the suffering of samsara (輪迴，'khor ba，संसार，Saṃsāra，輪迴) as a path, the teaching of cause and effect: It is not enough to die like that. It would be tolerable if one did not feel any happiness or suffering after death. But that is not the case. From the cause of virtue comes the result of happiness, and from non-virtue comes the result of suffering. For example, from a sweet seed comes a sweet fruit, and from a bitter one comes a bitter fruit. The law of cause and effect is infallible, and it is proven by direct perception. Now, it is important for us to avoid confusion in accepting and rejecting virtue and sin, the cause of happiness and suffering, because we want happiness and do not want suffering. Thinking about the suffering of samsara is unbearable, so one must abandon sin. Even ordinary people value cause and effect, and if they do not, they are not considered civilized. Especially religious people, and especially great meditators, cannot do anything if they do not value cause and effect, so this is the teaching of cause and effect. Fourth, the teaching of the four immeasurables, cultivating loving-kindness, compassion, and bodhicitta (菩提心，byang chub kyi sems，बोधिचित्त，Bodhicitta，菩提心): Since all sentient beings have been our parents, we should cherish and love all sentient beings as we cherish and love our mothers. Let alone holding them as enemies, we should not even leave them in indifference. Loving-kindness like a hen warming eggs, caring for sentient beings like a mother.
དུ་བུ་གསོད་པ་ལྟ་བུའི་སྙིང་རྗེ། མ་བུ་སྟོར་གྱིས་བུ་སླར་རྙེད་པ་ལྟ་བུའི་དགའ་བ། དྲང་སྲོང་གིས་མགྲོན་འགྱེད་པ་ལྟ་བུའི་བཏང་སྙོམས་རྣམས་བསྒོམ་ཞིང་། དབུགས་ 57-12-2b ཀྱི་འགྲོ་འོང་དང་བསྟུན་བདག་གི་བདེ་བ་དང་སེམས་ཅན་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བརྗེས་པས། སེམས་ཅན་རྣམས་བདེ་བ་དང་ལྡན། སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བར་བསམ་པ་ནི་བྱམས་སྙིང་རྗེའི་ཁྲིད་དོ། །ལྔ་པ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ནི། སྐྱབས་སུ་མ་སོང་ན་སངས་རྒྱས་བསྟན་པའི་སྒོར་མི་ཚུད་པས་འཁོར་བ་ལས་ཐར་བར་མི་ནུས་པས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་གལ་ཆེ། དེའི་ཕྱིར་དོན་འདིར་ཡང་སྐྱབས་འགྲོ་གསུངས་པའི་ཕན་ཡོན་དང་། རྒྱུ་མཚན་སྤྱི་དང་འདྲ། སྐྱབས་ཡུལ་གྱི་ཚོགས་ཞིང་གསལ་བཏབ་པ་ནི། རང་གི་མདུན་དུ་དཔག་བསམ་གྱི་སྡོང་པོ། མེ་ཏོག་གིས་ནམ་མཁའ། ཡལ་འདབ་ཀྱིས་བར་སྣང་། རྩ་བས་ས་གཞི་ཁྱབ་པ། དེའི་ཁར་རིན་པོ་ཆེའི་ཁྲི་ཆེན་པོ་དར་ཟབ་ཀྱིས་བཀབ་པ། དེའི་ཁར་པདྨ་དང་ཉི་ཟླའི་ཁར་རང་གི་རྩ་བའི་བླ་མ་ཉིད། བགྲེས་རྒུད་ཀྱི་རྣམ་པ་མ་ཡིན་པར་སྐུ་ལང་ཚོ་དར་བ། ཕྱག་གཡས་པ་ཐུགས་ཀར་ཆོས་འཆད་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་གཡོན་མཉམ་གཞག་གི་སྟེང་ན་ཟབ་ཁྲིད་ཀྱི་པོ་ཏི་འཛིན་པ་ཞབས་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་དུ་བཞུགས་ཤིང་། དབུ་ལ་པད་ཞྭ་དང་ན་བཟའ་ཆོས་གོས་སོགས་གསོལ་བ། ད་ལྟ་མངོན་སུམ་ན་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་ལྟ་བུར་བཞུགས་ 57-12-3a པའི་སྤྱི་གཙུག་ཏུ། བསྟན་འཛིན་སྲིད་ཞི་རྣམ་རྒྱལ་དགེ་སློང་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་ཆ་ལུགས། དེའི་སྤྱི་བོར་ཐུགས་སྲས་བསྟན་འཛིན་ཆོས་ཀྱི་ཉི་མ་ཕྱག་གཡས་ཆོས་འཆད་དང་གཡོན་མཉམ་གཞག་མཛད་པ་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཆ་ལུགས་སུ་བཞུགས་པའམ། ཡང་ན་དམ་པ་འདི་གཉིས་སྨིན་གྲོལ་རིམ་བབས་སུ་མ་བྱོན་པར་སློབ་དཔོན་རྣམ་གཉིས་ལས་ཅིག་ཅར་དུ་བཞེས་ཤིང་། ཁོ་བོས་ནི་དམ་པ་གཉིས་ཀ་ལས་སྨིན་གྲོལ་ནོས་པའི་ཕྱིར་ཐུགས་སྲས་རྣམ་གཉིས་དབྱེར་མེད་གཅིག་ཆོག་ཏུ་བསྒོམས་པས་ཀྱང་རུང་མོད། དེའི་སྤྱི་བོར་བསྟན་འཛིན་གྲུབ་མཆོག་རྡོ་རྗེ་ཤེས་བྱའི་དེ་ཉིད་ཀུན་མཁྱེན་པའི་རྟགས་སུ་དབུ་ལ་པཎ་ཞུ་གསོལ་ཅིང་། ཕྱག་གཉིས་བོ་དྷི་ཙིཏྟའི་ཐུགས་དམ་བགྲང་བ་དགེ་སློང་གི་ཆས་ཅན་དུ་བཞུགས་པ། དེའི་གཡས་གཡོན་དུ་རྒྱལ་ཚབ་སློབ་དཔོན་རྣམ་གཉིས་རབ་བྱུང་གི་ཆ་ལུགས་སྙིང་པོའི་རྟོགས་པ་མངོན་གྱུར་གྱི་མཁྱེན་སྤྱོད་མཐོ་དམའ་མེད་པར་བཞུགས་པ། གྲུབ་མཆོག་རྡོ་རྗེའི་སྤྱི་བོར་འགྱུར་མེད་མཆོག་གྲུབ་དཔལ་འབར་ཕྱག་གཉིས་རྡོར་དྲིལ་ཐུགས་ཀར་བསྣོལ་ཅིང་ན་བཟའ་ཆོས་གོས་གསོལ་བ། དེའི་སྤྱི་བོར་ངག་དབང་ 57-12-3b ཀུན་བཟང་རྡོ་རྗེ་དབུ་སྐྲ་རྒྱབ་ཏུ་སིལ་བུར་གྲོལ་ཞིང་ཕྱག་གཉིས་ཌཱ་དྲིལ་བསྣམས་པ། སྐུ་ལ་དབང་གོས་ཕུ་དུང་ཅན་དང་ཆོས་གོས་པད་ཞྭ་སོགས་གསོལ་ཅིང་ཐུགས་བདེ་སྟོང་གི་
【現代漢語翻譯】 觀想如同屠夫般的慈悲，如同失子復得的喜悅，如同聖人款待賓客般的平靜。配合呼吸，交換自己的快樂與眾生的痛苦，思維眾生皆得安樂，遠離痛苦，此乃慈悲的引導。第五，皈依：若不皈依，則不得入佛法之門，無法從輪迴中解脫，故皈依至關重要。因此，此處所說的皈依之利益和理由與一般無異。清晰觀想皈依境：在自己面前，觀想如意樹，花朵遍佈天空，枝葉覆蓋空間，樹根遍佈大地。樹上有一巨大的珍寶法座，以絲綢覆蓋。座上是蓮花和日月墊，自己的根本上師安住其上。上師並非老態龍鍾之相，而是正值壯年，右手于胸前結說法印，左手于禪定印上持有甚深引導之經書，雙足跏趺坐。頭戴蓮花帽，身著法衣等。如同親眼所見般安住于面前。上師頂上，是丹增·希智·南嘉（Tenzin Sridzhi Namgyal），身著比丘金剛持的裝束。其頂上，是圖色·丹增·曲吉尼瑪（Tukse Tenzin Chokyi Nyima），右手說法印，左手禪定印，身著出家僧人的裝束。或者，這兩位尊者並非次第而來，而是直接從兩位上師處接受灌頂和解脫。我因已從兩位尊者處獲得灌頂和解脫，故觀想兩點陣圖色無別無二亦可。其頂上，是丹增·珠確·多杰（Tenzin Drubchok Dorje），頭戴班智達帽，象徵其通曉一切，雙手持念菩提心珠，身著比丘的裝束。其左右兩側，是嘉擦（Gyatsa）和洛本（Lobpon）兩位尊者，身著出家僧人的裝束，證悟了精要的覺受，其見行無有高下之分。珠確·多杰（Drubchok Dorje）頂上，是不變勝成·吉祥熾燃（Gyurme Chokdrub Palbar），雙手于胸前交叉持金剛鈴杵，身著法衣。其頂上，是阿旺·袞桑·多杰（Ngawang Kunzang Dorje），頭髮在背後散開，雙手持法器，身著長袖灌頂法衣、法衣和蓮花帽等，心中安住於樂空之中。
【English Translation】 Meditate on compassion like that of a butcher, joy like finding a lost child, and equanimity like a hermit hosting a guest. Coordinate with the breath, exchanging one's own happiness for the suffering of other beings, thinking that all beings are endowed with happiness and free from suffering, this is the guidance of loving-kindness and compassion. Fifth, taking refuge: If one does not take refuge, one cannot enter the gate of the Buddha's teachings and cannot be liberated from samsara, so taking refuge is very important. Therefore, the benefits and reasons for taking refuge mentioned here are the same as in general. Clearly visualize the field of merit for refuge: In front of oneself, visualize a wish-fulfilling tree, with flowers covering the sky, branches covering the space, and roots covering the earth. On the tree is a large precious throne covered with silk. On the throne are lotus and sun-moon cushions, and one's own root guru dwells on it. The guru is not old and decrepit, but in the prime of life, with his right hand at his heart in the teaching mudra, and his left hand holding a book of profound instructions in the meditation mudra, sitting in the vajra posture. He wears a lotus hat and dharma robes, etc. He abides as if one were seeing him directly now. On the crown of the guru's head is Tenzin Sridzhi Namgyal, in the attire of a bhikshu vajra holder. On his crown is Tukse Tenzin Chokyi Nyima, with his right hand in the teaching mudra and his left hand in the meditation mudra, abiding in the attire of an ordained monk. Alternatively, these two venerable ones did not come in succession, but received empowerments and liberation directly from the two gurus. Since I have received empowerments and liberation from both venerable ones, it is also acceptable to meditate on the two Tukses as inseparable and one. On his crown is Tenzin Drubchok Dorje, wearing a pandita hat on his head as a symbol of his omniscience, holding a rosary of bodhicitta in his hands, and abiding in the attire of a bhikshu. To his right and left are the two venerable Gyatsa and Lobpon, in the attire of ordained monks, with their realization of the essence of experience manifest, and their knowledge and conduct without high or low distinction. On the crown of Drubchok Dorje is Gyurme Chokdrub Palbar, with his hands crossed at his heart holding a vajra and bell, and wearing dharma robes. On his crown is Ngawang Kunzang Dorje, with his hair loose and scattered behind him, holding a damaru and bell in his hands, wearing a long-sleeved empowerment robe, dharma robes, and a lotus hat, etc., and his mind abiding in bliss and emptiness.
ཉམས་འུར་བའི་ཚུལ་ཅན། དེའི་སྤྱི་བོར་བསྟན་འཛིན་ལེགས་པའི་དོན་གྲུབ་འདུལ་བ་འཛིན་པ། དེའི་སྤྱི་བོར་བསྟན་འཛིན་འགྱུར་མེད་རྡོ་རྗེ་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཆ་ལུགས་ལ་བསྒྲུབས་པའི་ཆེ་རྟགས་དབུ་སྐྲ་གཙུག་ཏུ་བཅིངས་ཤིང་། པུས་འཁྱུད་གསོལ་བ་ཁྲི་སྙན་གྱི་པགས་པའི་གདན་ལ་ཞབས་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་གིས་བཞུགས་པ། ཕྱག་གཉིས་མཉམ་གཞག་མཛད་པ་གཟིག་ལྤགས་ཀྱི་སྐུ་མཉེ་ཅན། དེའི་སྤྱི་བོར་ཀུན་མཁྱེན་ཚུལ་ཁྲིམས་རྡོ་རྗེ་དགེ་སློང་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་ཆ་ལུགས་སུ་བཞུགས་པ། དེའི་སྤྱི་བོར་རྒྱལ་སྲས་པདྨ་ཕྲིན་ལས། དེའི་སྤྱི་བོར་མཆོག་སྤྲུལ་བསྟན་འཛིན་གྲགས་པ། དེའི་སྤྱི་བོར་ཆོས་རྗེ་སྣ་ཚོགས་རང་གྲོལ་ལམ་གྲུབ་པ་ཀུན་འདུས། དེའི་སྤྱི་བོར་རིག་འཛིན་པདྨ་གླིང་པ། དེའི་སྤྱི་བོར་མཁར་ཆེན་ཡེ་ཤེས་མཚོ་རྒྱལ། དེའི་སྤྱི་བོར་ཨོ་རྒྱན་པདྨ་རྡོ་རྗེ་དང་ཐོད་པ་བསྣམས་པ་པད་ཞྭ་ཟབ་བེར་ཆོས་གོས་གསོལ་བ། དེའི་སྤྱི་བོར་ 57-12-4a དགའ་རབ་རྡོ་རྗེ་སྐུ་མདོག་དཀར་པོ་ཕྱག་གཉིས་ཐུགས་ཀར་ཆོས་འཆད་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའམ་ས་གནོན་མཉམ་གཞག་མཛད་པ། དབུ་ལ་གཙུག་ཏོར་ཅན་ཆོས་གོས་དང་ཤམ་ཐབས་གསོལ་བ། དེའི་སྤྱི་བོར་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་གཡས་རྡོ་རྗེ་དང་གཡོན་དྲིལ་བུ་དཀུར་བརྟེན་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་ཆ་ལུགས་ཅན། དེའི་སྤྱི་བོར་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་མཐིང་ཁ་ཕྱག་མཉམ་གཞག་སྐྱིལ་ཀྲུང་དུ་བཞུགས་པ། ཡུམ་ཀུན་ཏུ་བཟང་མོ་དཀར་མོ་ཡབ་ལ་འཁྱུད་པ། སྐུ་ལས་འོད་ཟེར་མུ་མེད་པར་འཕྲོ་བ། གང་ནས་བལྟས་ཀྱང་ཞལ་ཕྱག་གི་རྣམ་པར་གསལ་བ་རྣམས་བསྐྱེད། བླ་མའི་གཡས་སུ་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་རྒྱལ་བ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ལ་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བསྐོར་བ། རྒྱབ་ཏུ་ཆོས་དཀོན་མཆོག་གླེགས་བམ་པོ་ཏི་རྣམས་བྲག་རི་བརྩེགས་པ་ལྟ་བུ་གདོང་དར་རང་ལ་བསྟན་པ། གཡོན་དུ་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་ཉན་ཐོས་དང་རང་རྒྱལ་དགྲ་བཅོམ་པའི་ཚོགས་དབུ་ཟླུམ་ཞབས་རྗེན་ཆོས་གོས་གསོལ་བ་རྣམས་བསྐྱེད། མདུན་དུ་ཡི་དམ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་ཚོགས་ཞི་ཁྲོ་དམ་པ་རིགས་བརྒྱ། སྒྲུབ་པ་བཀའ་བརྒྱད། 57-12-4b གཞན་ཡང་གསང་སྔགས་ཕྱི་ནང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱ་མཚོའི་ལྷ་ཚོགས་མོས་པའི་ཡུལ་དུ་གང་གསལ་རྣམས་དང་། ཁྲིའི་རྒྱབ་ཏུ་ཆོས་སྐྱོང་སྲུང་མའི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་དང་། ཁྱད་པར་དོན་ཁྲིད་རིན་པོ་ཆེ་འདིའི་གཏེར་སྲུང་དམ་ཅན་རྒྱ་མཚོའི་ཚོགས་དང་བཅས་པ་རྣམས་གསལ་བཏབ་ནས། དེ་དག་ལ་ཁ་ཙམ་མིན་པར་སྙིང་ཁུང་རུས་པའི་གཏིང་ནས་སྐྱབས་སུ་མཆིའོ། །བདག་གཞན་འཁོར་བའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ལས་བསྒྲལ་དུ་གསོལ་བསམ་པའི་མོས་པ་དང་བཅས། ངག་ཏུ། ན་མོ༔ སྣང་བ་མ་བཀོད་དབྱིངས་ཀྱི་ནང་༔ ཞེས་སོགས་ཆོས་སྤྱོད་ལས་འབྱུང་བའི་སྐྱབས་
【現代漢語翻譯】 具有體驗和熱情的形象。在他的頭頂上是持教者勒貝頓珠（Bstan 'dzin legs pa'i don grub），一位持律者。在他的頭頂上是持教者久美多杰（'gyur med rdo rje），他以出家人的形象出現，頭頂束髮，象徵著他的偉大成就。他以蓮花坐姿坐在虎皮墊子上，雙手結禪定印，身披豹皮。在他的頭頂上是全知者楚臣多杰（tshul khrims rdo rje），他以比丘金剛持的形象出現。在他的頭頂上是嘉色貝瑪程列（rgyal sras pad+ma phrin las）。在他的頭頂上是秋祝丹增扎巴（mchog sprul bstan 'dzin grags pa）。在他的頭頂上是曲杰納措讓卓（chos rje sna tshogs rang grol），他是所有成就的化身。在他的頭頂上是持明者貝瑪林巴（pad+ma gling pa）。在他的頭頂上是卡欽耶喜措嘉（mkhar chen ye shes mtsho rgyal）。在他的頭頂上是鄔金貝瑪多杰（o rgyan pad+ma rdo rje），他手持顱碗，頭戴蓮師帽，身穿法衣。 在他的頭頂上是嘎饒多杰（dga' rab rdo rje），他的身體是白色的，雙手在胸前結說法印或觸地印，或者禪定印。他頭頂有髮髻，身穿法衣和裙子。在他的頭頂上是金剛薩埵（rdo rje sems dpa'），右手持金剛杵，左手持鈴，靠在腰間，具有圓滿報身的所有特徵。在他的頭頂上是普賢王如來（kun tu bzang po），他是深藍色的，雙手結禪定印，以蓮花坐姿坐著。他的明妃普賢王如來佛母（kun tu bzang mo）是白色的，擁抱著他。他的身體散發出無盡的光芒。無論從哪個方向看，他的面容和手勢都清晰可見。觀想這些形象。在上師的右邊是佛寶，釋迦牟尼佛（shAkya thub pa），周圍環繞著十方諸佛。在他的後面是法寶，經書像堆疊的巖石山一樣，封面朝向自己。在他的左邊是僧寶，聲聞和緣覺阿羅漢的僧團，他們剃著光頭，赤腳，身穿法衣。觀想這些形象。在前面是本尊壇城的諸神，寂靜和忿怒的傳承上師。 此外，還有密咒內外壇城的諸神，以及所有你想要觀想的對象。在法座的後面是所有護法神，特別是此《頓珠仁波切》（don khrid rin po che）的伏藏保護神，以及所有誓言神。觀想他們，並不僅僅是口頭上，而是從內心深處皈依他們。我祈求將我和其他所有輪迴中的眾生從輪迴痛苦的海洋中解脫出來。帶著這樣的虔誠心，口中唸誦：『那摩！顯現未生起，於法界之中……』等等，從法行儀軌中唸誦皈依文。
【English Translation】 With an appearance of experience and enthusiasm. On his crown is Tenzin Legpai Dondrup (Bstan 'dzin legs pa'i don grub), a holder of the Vinaya. On his crown is Tenzin Gyurme Dorje ('gyur med rdo rje), appearing in the guise of a renunciate, with hair tied in a topknot, a sign of his great accomplishment. He sits in the lotus posture on a tiger skin cushion, with his hands in the meditation mudra, and a leopard skin as a body cushion. On his crown is Kunkhyen Tsultrim Dorje (tshul khrims rdo rje), appearing in the guise of a Gelong Dorje Dzinpa. On his crown is Gyalsé Pema Trinley (rgyal sras pad+ma phrin las). On his crown is Choktrul Tenzin Drakpa (mchog sprul bstan 'dzin grags pa). On his crown is Chöjé Natsok Rangdröl (chos rje sna tshogs rang grol), the embodiment of all siddhas. On his crown is Rigdzin Pema Lingpa (pad+ma gling pa). On his crown is Kharchen Yeshe Tsogyal (mkhar chen ye shes mtsho rgyal). On his crown is Orgyen Pema Dorje (o rgyan pad+ma rdo rje), holding a skull cup, wearing a lotus hat and robes. On his crown is Garab Dorje (dga' rab rdo rje), his body is white, his hands in the teaching mudra or earth-touching mudra, or the meditation mudra. He has a topknot on his head, and wears robes and a skirt. On his crown is Vajrasattva (rdo rje sems dpa'), with a vajra in his right hand and a bell in his left, resting on his hip, possessing all the characteristics of the Sambhogakaya. On his crown is Samantabhadra (kun tu bzang po), he is dark blue, his hands in the meditation mudra, sitting in the lotus posture. His consort, Samantabhadri (kun tu bzang mo), is white, embracing him. Limitless rays of light emanate from his body. No matter which direction you look, his face and gestures are clear. Generate these images. To the right of the lama is the Buddha Jewel, Shakyamuni Buddha (shAkya thub pa), surrounded by the Buddhas of the ten directions. Behind him is the Dharma Jewel, scriptures like a stack of rocky mountains, with the covers facing you. To the left is the Sangha Jewel, the assembly of Shravakas and Pratyekabuddha Arhats, with shaved heads, bare feet, and wearing robes. Generate these images. In front are the deities of the Yidam mandala, the peaceful and wrathful lineage masters. Furthermore, the deities of the outer and inner tantra mandalas, and whatever else is clear to your mind. Behind the throne are all the Dharma protectors, especially the treasure protectors of this Donkhyit Rinpoche (don khrid rin po che), and all the oath-bound deities. Visualize them, and not just with your mouth, but from the depths of your heart, take refuge in them. I pray that I and all other sentient beings in samsara be liberated from the great ocean of suffering in samsara. With such devotion, recite: 'Namo! Unarisen appearance, within the expanse...' etc., reciting the refuge prayer from the practice liturgy.
འགྲོ་ཤྭ་ལོ་ཀ་གཅིག་པུ་ཚར་གང་མང་འདོན། སྐྱབས་ཡུལ་རྣམས་རྗེས་མི་དམིགས་པའི་ངང་ལ་བཞག །དྲུག་པ་སྨོན་འཇུག་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ཁྲིད་ནི། སྒོ་གསུམ་གྱི་ཆོས་སྤྱོད་དགེ་བ་གང་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་བདག་གཅིག་པུའི་དོན་དུ་མ་ཡིན་པར་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་ནས། བདེ་བ་དང་བདེ་བའི་རྒྱུ་དང་ལྡན། 57-12-5a སྡུག་བསྔལ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་དང་བྲལ། འཁོར་བ་ལས་ཐར་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་འཐོབ་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་པའི་སྨོན་སེམས་དང་། དེ་ལྟར་སྨོན་པ་ཙམ་དུ་མ་བཞག་པར་ཇི་ལྟར་སྔོན་གྱི་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་འཁོར་བ་ལས་བསྒྲལ་པར་མཛད་པ་དེ་བཞིན་དུ། བདག་གིས་ཀྱང་སེམས་ཅན་འཁོར་བ་ལས་མ་བསྒྲལ་བ་རྣམས་བསྒྲལ། མ་གྲོལ་བ་རྣམས་དགྲོལ་བར་བྱེད་པའི་སླད་དུ་སྒོ་གསུམ་དགེ་བ་ལ་བརྩོན་པས་འཇུག་པ་སྟེ། སྨོན་འཇུག་གི་བསམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་བསྒོམ་བཞིན་པའི་ངང་ནས། ངག་ཏུ། སྣང་བ་བཀོད་པ་ཆེན་པོའི་དབྱིངས༔ ཞེས་སོགས་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ཤྭ་ལོ་ཀ་བརྒྱ་སྟོང་གང་འགྲོ་གཏང་། བདུན་པ་རྡོར་སེམས་ཡིག་བརྒྱའི་ཁྲིད་ནི། སྒྲིབ་པ་མ་དག་ན་སངས་མི་རྒྱ། སྒྲིབ་པ་དག་པའི་ཐབས་གཞན་གང་ལས་ཀྱང་རྡོར་སེམས་ཀྱི་བཟླས་སྒོམ་ཟབ་ཁྱད་ཆེ་བས། ཁྲིད་ཡིག་གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྔོན་འགྲོར་གང་འབྱུང་བ་བཞིན་འདིར་ཁྲིད་རྐང་བདུན་པར་སྟོན་ཏེ། དེའི་བསྒོམ་ཚུལ་ནི། པདྨ་དཀར་པོ་དང་ཟླ་བའི་གདན་གྱི་ཁར་རང་ཉིད་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྐུ་མདོག་དཀར་པོ། ཕྱག་གཡས་ 57-12-5b གསེར་གྱི་རྡོ་རྗེ་དང་གཡོན་དངུལ་དཀར་གྱི་དྲིལ་བུ་འཛིན་པ། ཞབས་སེམས་དཔའི་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་དུ་བཞུགས་པ་དབུ་སྐྲ་རལ་པའི་ཐོར་ཚུགས་ཅན། རིན་པོ་ཆེའི་དབུ་རྒྱན། སྙན་ཆ། མགུར་ཆུ། དོ་ཤལ། དཔུང་རྒྱན། སེ་མོ་དོ་ལ་སོགས་པས་སྤྲས་ཤིང་། དར་གྱི་སྟོད་གཡོགས་དང་སྨད་དཀྲིས་ཅོད་པན་ལྷབ་ལྷུབ་དུ་མས་བརྒྱན་ཞིང་། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའི་ཆ་ལུགས་སུ་གསལ་བའི་ཐུགས་ཀ་དཔལ་གྱི་བེའུའི་ནང་དུ་པདྨ་འདབ་བཞི་ཁ་དོག་ཕྱོགས་མཐུན། དེའི་ལྟེ་བར་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྲན་མ་ཕྱེད་གཤགས་ཙམ་གྱི་ལྟེ་བར་གསེར་གྱི་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་ནས་འབྲུ་གྱེན་དུ་བསླང་བ་ཙམ་གྱི་ལྟེ་བར་ཧཱུྃ་མཐིང་ཁ་སྤུས་བྲིས་པ་ཙམ་ཞིག་དང་། འདབ་མ་བཞི་ལ་ཨོཾ་བཛྲ་སཏྭ་ཨཱཿརྣམས་ཁ་དོག་དཀར་རམ་མེ་བསམས་ནས་ངག་ཏུ་ཡིག་བརྒྱ་རྒྱས་པའང་གཉིས་གསུམ་བཟླ་ཞིང་། ཁྱད་པར་ཡང་སྙིང་། ཨོཾ་བཛྲ་སཏྭ་ཨཱ༔ ཞེས་ཉིན་མཚན་ཁོར་ཡུག་ཏུ་བཟླ། དེའི་ངང་ནས་གཟུགས་སུ་སྣང་ཚད་རྡོར་སེམས་དང་། སྒྲ་རུ་གྲགས་ཚད་བཛྲ་སཏྭའི་སྒྲ་རུ་བསྒོམ། དེས་བདག་གཞན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་བསགས་པའི་སྡིག་ལྟུང་ 57-12-6a དྲི་མ་ཐམས་ཅད་བྱང་ཞིང་དག་པར་བསམ། མཐར་ཐུན་འཇོག་ཁར
【現代漢語翻譯】 唸誦儘可能多的『行者之歌』（འགྲོ་ཤྭ་ལོ་ཀ་，'gro shwa lo ka）。將皈依境置於無所緣的狀態。第六，發願和進入菩薩道的引導：將身、語、意三門的所有善行，不為自己，而是爲了與虛空同等的一切眾生，愿他們具足安樂和安樂之因，遠離痛苦和痛苦之因，從輪迴中解脫，獲得佛陀的果位。不要僅僅停留在發願上，而是要像過去的諸佛一樣，將眾生從輪迴中解脫出來。爲了將尚未解脫的眾生解脫，爲了使尚未解脫的眾生獲得解脫，精進于身、語、意三門的善行，這就是進入菩薩道。在修習這種發願和進入菩薩道的意念時，口中唸誦：『顯現是廣大莊嚴的法界（སྣང་བ་བཀོད་པ་ཆེན་པོའི་དབྱིངས༔）』等等，儘可能多地念誦發菩提心的偈頌。第七，金剛薩埵百字明的引導：如果業障沒有清凈，就無法成佛。在所有清凈業障的方法中，金剛薩埵的唸誦和修持最為殊勝。因此，像其他引導文一樣，這裡在第七個引導步驟中展示它。其修持方法是：在白蓮花和月亮墊上，觀想自己是金剛薩埵（རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་，rdo rje sems dpa'），身色白色，右手持金色金剛杵，左手持銀色鈴，雙足跏趺坐，頭髮結成髮髻，佩戴珍寶頭飾、耳環、項鍊、臂釧、手鐲等飾品，身穿絲綢上衣和裙子，以圓滿報身裝束顯現。在心間『吉祥旋』（དཔལ་གྱི་བེའུ，dpal gyi be'u）中，有四瓣蓮花，顏色與四方一致。蓮花中央是月輪，大小如半顆豆子，月輪中央是金色五股金剛杵，金剛杵中央是藍色吽（ཧཱུྃ，hūṃ，種子字）字，用精緻的筆觸書寫。四片花瓣上分別有嗡（ཨོཾ，oṃ，圓滿）、班雜（བཛྲ，vajra，金剛）、薩埵（སཏྭ，sattva，有情）、阿（ཨཱཿ，āḥ，無生）四個字，觀想為白色或火焰色。口中唸誦百字明兩三遍，特別是心咒：嗡（ཨོཾ，oṃ，圓滿）班雜（བཛྲ，vajra，金剛）薩埵（སཏྭ，sattva，有情）阿（ཨཱཿ，āḥ，無生）。日夜不斷地念誦。在這種狀態中，觀想所見的一切都是金剛薩埵，所聽到的聲音都是金剛薩埵的聲音。通過這種方式，觀想自己和其他一切眾生從無始以來積累的所有罪業和污垢都得到凈化。最後，在結束時
【English Translation】 Recite as many verses of the 『Traveler's Song』 (འགྲོ་ཤྭ་ལོ་ཀ་，'gro shwa lo ka) as possible. Leave the objects of refuge in a state of non-fixation. Sixth, the guidance on aspiration and entering the Bodhisattva path: Dedicate all the virtuous deeds of body, speech, and mind, not for oneself alone, but focusing on all sentient beings equal to space, wishing them to have happiness and the cause of happiness, to be free from suffering and the cause of suffering, to be liberated from samsara, and to attain the state of Buddhahood. Do not merely remain in aspiration, but like the Buddhas of the past, liberate sentient beings from samsara. In order to liberate those sentient beings who have not been liberated, and to enable those who have not been freed to be freed, strive in the virtuous deeds of body, speech, and mind, this is entering the Bodhisattva path. While cultivating such an intention of aspiration and entry, recite with your mouth: 『Appearance is the realm of great adornment (སྣང་བ་བཀོད་པ་ཆེན་པོའི་དབྱིངས༔)』 etc., reciting as many verses of generating Bodhicitta as possible. Seventh, the guidance on the Vajrasattva Hundred Syllable Mantra: If obscurations are not purified, one cannot attain Buddhahood. Among all methods of purifying obscurations, the recitation and practice of Vajrasattva is the most profound and special. Therefore, like other guidance texts, it is shown here in the seventh step of guidance. The method of practice is: on a white lotus and moon cushion, visualize oneself as Vajrasattva (རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་，rdo rje sems dpa'), with a white body, holding a golden vajra in the right hand and a silver bell in the left hand, seated in the vajra posture, with hair tied in a topknot, adorned with a jewel crown, earrings, necklaces, armlets, bracelets, and other ornaments, wearing a silk upper garment and skirt, adorned with fluttering banners, appearing in the complete Sambhogakaya form. In the heart, within the 『Glorious Embryo』 (དཔལ་གྱི་བེའུ，dpal gyi be'u), there is a four-petaled lotus, with colors corresponding to the four directions. In the center of the lotus is a moon disc, the size of half a bean, and in the center of the moon disc is a golden five-pronged vajra, with a blue Hūṃ (ཧཱུྃ，hūṃ，seed syllable) written in exquisite strokes at the center, as if raised upwards. On the four petals are the syllables Oṃ (ཨོཾ，oṃ，perfection), Vajra (བཛྲ，vajra，diamond), Sattva (སཏྭ，sattva，being), and Āḥ (ཨཱཿ，āḥ，ungenerated), visualized as white or flame-colored. Recite the Hundred Syllable Mantra two or three times, and especially the heart mantra: Oṃ (ཨོཾ，oṃ，perfection) Vajra (བཛྲ，vajra，diamond) Sattva (སཏྭ，sattva，being) Āḥ (ཨཱཿ，āḥ，ungenerated). Recite it day and night continuously. In this state, visualize everything seen as Vajrasattva, and every sound heard as the sound of Vajrasattva. In this way, visualize that all the sins and defilements accumulated by oneself and all other sentient beings from beginningless time are purified. Finally, at the end of the session
་རྡོར་སེམས་ཡལ་འགྲོ་ལུགས་ཇི་འདྲ་འདུག་གི་ངོ་བོ་ལ་བལྟ། བརྒྱད་པ་ཚོགས་གསག་མཎྜལ་གྱི་ཁྲིད་ནི། སངས་རྒྱ་བའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ཚོགས་གསག་པ་ཡིན་ལ། དེའི་གཙོ་བོ་མཎྜལ་འབུལ་བ་ཟབ་པས། བླ་མ་སྐུ་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ལ། སྐུ་གསུམ་གྱི་ཞིང་ཁམས་འབུལ་ཏེ། དེ་ཡང་དང་པོ། མཎྜལ་སྟོང་པར་ཕྱིས་པ་ལ། ཚོམ་བུ་ལྔ་བཀོད་ལ། ན་མོ༔ གདོད་མའི་ཞིང་ཁམས་རྣམ་པར་དག་པ་རུ༔ ཞེས་སོགས་ཤྭ་ལོ་ཀ་གང་མང་འབུལ། དམིགས་པ་འོད་གསལ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་ཞིང་ཁམས་སྟོང་པ་ཉིད་སྤྲོས་བྲལ་འདུས་མ་བྱས་པའི་ངང་ནས་འབུལ། ལོངས་སྐུ་ལ་ནི་མཎྜལ་ཚོམ་བུ་ལྔ་བཀོད། དམིགས་པ་ཐིག་ལེ། ཤར་དཀར། ལྷོ་སེར། ནུབ་དམར། བྱང་ལྗང་། དབུས་སྔོན་པོས། ལྔ་ཚན་གྲངས་མེད་པ་བཀོད་པའི་ཚངས་པ་རྔ་སྒྲའི་ཞིང་ཁམས་དམིགས་ཤིང་། ངག་ཏུ། དབྱིངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམ་པར་དག་པ་རུ༔ ཞེས་སོགས་ཚར་གང་མང་བརྗོད། དེ་ནས་མཎྜལ་ཚོམ་བུ་ལྔ་བཀོད། གསེར་གྱི་ས་གཞིའི་དབུས་སུ་ 57-12-6b རི་རབ་གླིང་བཞི་གླིང་ཕྲན་བརྒྱད། ཉི་མ། ཟླ་བ། གསེར་རི། རོལ་མཚོ། ཕྱིའི་ལྕགས་རི་རྣམས་སུ་དམིགས་ནས། སྟོང་གསུམ་མི་མཇེད་སོགས་ཀྱི་ཚིག་གང་མང་བརྗོད། དེ་ནས་མཐར་ཁ་གསོས་ལ། ཆོས་སྐུའི་མཎྜལ་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་འབུལ༔ ཞེས་སོགས་ཀྱི་ཚིག་རྐང་བརྒྱད་ཚར་གང་མང་བརྗོད། མཐར་མཎྜལ་གྱི་མཆོད་རྫས་རྣམས་ཡི་གེ་ཧཱུྃ་ལ་བསྡུ། ཧཱུྃ་བདག་གི་སྙིང་གར་བསྡུས་ལ་དམིགས་མེད་དུ་བཞག་གོ །དགུ་པ་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་ནི། མདུན་གྱི་ནམ་མཁའ་འཇའ་འོད་ཀྱི་ཀློང་ན་པདྨ་ཉི་ཟླའི་གདན་ལ་རང་གི་རྩ་བའི་བླ་མ་མངོན་སུམ་ཇི་ལྟར་བཞུགས་པ་ལྟ་བུ། དེའི་སྤྱི་གཙུག་ན་ཡར་རིམ་བཞིན་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ་ཐུག་གི་བར་བརྒྱུད་པའི་བླ་མ་རྣམས་གོང་སྐྱབས་འགྲོའི་སྐབས་ལྟར་བསམ་ཞིང་། དེ་ཐམས་ཅད་གཟི་མདངས་དང་ལྡན་པ། གསུང་ནུས་པ་དང་ལྡན་པ། ཐུགས་བྱིན་རླབས་དང་ལྡན་པ། སྤྱན་ལྟ་ལྟངས་ཟང་ངེ་བ། ཞལ་འཛུམ་བག་དང་ལྡན་པར་བསམ། ད་ཕྱིན་ཆད་བདག་གིས་རེ་ས་ལྟོས་ས་རྩ་བ་གསུམ་གྱི་དཔལ་དང་ལྡན་པ་བླ་མ་ཁྱེད་རྣམས་མཁྱེན་ནོ། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་གསུམ་ 57-12-7a གྱི་སྒོ་ནས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཏུ་གསོལ་བསམ་པའི་མོས་གུས་དྲག་པོ་གནམ་ས་ངོ་མི་ཤེས་པ་ཙམ་དུ་བསྐྱེད། ངག་ཏུ། ན་མོ༔ ཆོས་དབྱིངས་གདོད་མའི་མཁའ་རྒྱ་རུ༔ ཞེས་པ་ནས་གཟུང་གསོལ་འདེབས་རྫོགས་པ་ཚར་གཅིག་བཏང་། དེ་ནས། བླ་མའི་སྐུ་ལ་གསོལ་བ་འདེབས། ཞེས་སོགས་ཀྱིས་གསོལ་འདེབས་བསྡུས་པ་ཚར་གང་མང་གཏང་། མཐར་ཐུན་འཇོག་ཁར། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་འོད་དུ་ཞུ། རྡོར་སེམས་ལ་ཐིམ། རྡོར་སེམས་འོད་དུ་ཞུ། དགའ་རབ་རྡོ་རྗེ་ལ་ཐིམ། དགའ་རབ་འོད་དུ་ཞུ་ཨོ་རྒྱན་ལ་ཐིམ། ཨོ་རྒྱན་མཚོ་རྒྱལ་ལ། མཚོ་རྒྱལ་པདྨ་གླིང་པ་ལ། པད་གླིང་སྣ་ཚོགས་རང་གྲ
【現代漢語翻譯】 現在觀察金剛薩埵(རྡོར་སེམས་)如何消失。第八個是積累資糧曼荼羅(མཎྜལ་)的引導：成佛的主要原因是積累資糧，而其中最主要的是供養曼荼羅，非常殊勝。向喇嘛(བླ་མ་)三身的佛陀供養三身的凈土。首先，擦拭空的曼荼羅盤，放置五個堆，唸誦『那摩(ན་མོ)』，『原始的凈土完全清凈(གདོད་མའི་ཞིང་ཁམས་རྣམ་པར་དག་པ་རུ)』等等，儘可能多地念誦偈頌。觀想光明金剛藏(རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་)的凈土，從空性、離戲、無為的狀態中供養。對於報身(ལོངས་སྐུ་)，放置五個堆的曼荼羅，觀想明點(ཐིག་ལེ)，東方白色，南方黃色，西方紅色，北方綠色，中央藍色，觀想無數五種顏色的梵天(ཚངས་པ་)的鼓聲凈土，口中唸誦『法界(དབྱིངས་)的壇城完全清凈(དབྱིངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམ་པར་དག་པ་རུ)』等等，儘可能多地念誦。然後放置五個堆的曼荼羅，觀想黃金的地面中央有須彌山(རི་རབ་)、四大部洲(གླིང་བཞི་)、八小洲(གླིང་ཕྲན་བརྒྱད)、太陽(ཉི་མ)、月亮(ཟླ་བ)、金山(གསེར་རི)、遊戲海(རོལ་མཚོ)、外鐵圍山(ཕྱིའི་ལྕགས་རི་)等等，儘可能多地念誦三千世界(སྟོང་གསུམ་མི་མཇེད་)等的詞句。最後，張開口，唸誦『供養法身(ཆོས་སྐུའི་)曼荼羅空性大悲(སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་འབུལ)』等等的八句偈頌，儘可能多地念誦。最後，將曼荼羅的供品都融入字母吽(ཧཱུྃ)中。觀想吽字融入自己的心間，安住于無分別的狀態。 第九個是上師瑜伽(བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་)：在前方虛空彩虹光芒中，如同親見自己的根本上師(རྩ་བའི་བླ་མ་)安住在蓮花(པདྨ་)日月(ཉི་ཟླའི་)墊上。觀想其頂上有依次向上直到普賢王如來(ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་)的傳承上師們，如同皈依(སྐྱབས་འགྲོའི་)時一樣。觀想他們都具有光彩，具有說法能力，具有加持，目光炯炯，面帶微笑。現在起，我所依賴和仰仗的是具足三根本(རྩ་བ་གསུམ་)的上師們，請您們垂念。以身語意三門加持我，生起強烈信心，達到不知天地般的程度。口中唸誦『那摩(ན་མོ)，法界(ཆོས་དབྱིངས་)原始的虛空(གདོད་མའི་མཁའ་རྒྱ་རུ)』開始，唸誦完整的祈請文一遍。然後，唸誦『祈請上師的身(བླ་མའི་སྐུ་ལ་གསོལ་བ་འདེབས)』等等的簡短祈請文，儘可能多地念誦。最後，在結束時，普賢王如來(ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་)化為光，融入金剛薩埵(རྡོར་སེམས་)；金剛薩埵化為光，融入喜金剛(དགའ་རབ་རྡོ་རྗེ་)；喜金剛化為光，融入鄔金(ཨོ་རྒྱན་)；鄔金融入措嘉(མཚོ་རྒྱལ་)；措嘉融入貝瑪林巴(པདྨ་གླིང་པ་)；貝瑪林巴融入雜色自生(སྣ་ཚོགས་རང་གྲོལ)。
【English Translation】 Now observe how Vajrasattva (རྡོར་སེམས་) disappears. The eighth is the guidance on accumulating the Mandala (མཎྜལ་) of merit: The main cause of attaining Buddhahood is accumulating merit, and the most important of these is offering the Mandala, which is very profound. Offer the three realms of the Buddhas of the three bodies to the Lama (བླ་མ་). First, wipe the empty Mandala plate, place five heaps, and recite 'Namo (ན་མོ)', 'The original pure realm is completely pure (གདོད་མའི་ཞིང་ཁམས་རྣམ་པར་དག་པ་རུ)' etc., reciting as many verses as possible. Visualize the pure land of the luminous Vajra Essence (རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་), offering from the state of emptiness, free from elaboration, and unconditioned. For the Sambhogakaya (ལོངས་སྐུ་), place a Mandala with five heaps, visualizing bindus (ཐིག་ལེ), white in the east, yellow in the south, red in the west, green in the north, and blue in the center, visualizing the pure land of Brahma's (ཚངས་པ་) drum sound with countless sets of five, and recite 'The mandala of the Dharmadhatu (དབྱིངས་) is completely pure (དབྱིངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམ་པར་དག་པ་རུ)' etc., reciting as many times as possible. Then place a Mandala with five heaps, visualizing Mount Meru (རི་རབ་), the four continents (གླིང་བཞི་), the eight subcontinents (གླིང་ཕྲན་བརྒྱད), the sun (ཉི་མ), the moon (ཟླ་བ), the golden mountain (གསེར་རི), the play lake (རོལ་མཚོ), the outer iron fence (ཕྱིའི་ལྕགས་རི་) etc. in the center of the golden ground, reciting as many phrases as possible from the three thousand worlds (སྟོང་གསུམ་མི་མཇེད་) etc. Finally, open your mouth and recite the eight-line verse 'Offering the Dharmakaya (ཆོས་སྐུའི་) Mandala, emptiness and compassion (སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་འབུལ)' etc., reciting as many times as possible. Finally, gather all the Mandala offerings into the letter Hum (ཧཱུྃ). Visualize the Hum dissolving into your heart, and rest in a state of non-discrimination. The ninth is Lama Yoga (བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་): In the rainbow light in the space in front, like seeing your own root Lama (རྩ་བའི་བླ་མ་) sitting on a lotus (པདྨ་) sun and moon (ཉི་ཟླའི་) cushion. Visualize the lineage Lamas above him, up to Samantabhadra (ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་), as in the refuge (སྐྱབས་འགྲོའི་) practice. Visualize that they all have radiance, have the ability to speak, have blessings, have piercing eyes, and have smiling faces. From now on, those I rely on and depend on are the Lamas who possess the glory of the three roots (རྩ་བ་གསུམ་), please remember me. Bless me through the three doors of body, speech, and mind, generating strong devotion to the point of not knowing heaven and earth. Recite 'Namo (ན་མོ), in the original space of the Dharmadhatu (ཆོས་དབྱིངས་) (གདོད་མའི་མཁའ་རྒྱ་རུ)' and then recite the complete supplication once. Then, recite the short supplication 'Supplicating the body of the Lama (བླ་མའི་སྐུ་ལ་གསོལ་བ་འདེབས)' etc., reciting as many times as possible. Finally, at the end of the session, Samantabhadra (ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་) dissolves into light, merging into Vajrasattva (རྡོར་སེམས་); Vajrasattva dissolves into light, merging into Garab Dorje (དགའ་རབ་རྡོ་རྗེ་); Garab dissolves into light, merging into Orgyen (ཨོ་རྒྱན་); Orgyen merges into Tsogyal (མཚོ་རྒྱལ་); Tsogyal merges into Pema Lingpa (པདྨ་གླིང་པ་); Pema Lingpa merges into Natshok Rangdrol (སྣ་ཚོགས་རང་གྲོལ).
ོལ་ལ། དེ་བསྟན་འཛིན་གྲགས་པ་ལ། དེ་པདྨ་ཕྲིན་ལས་ལ། དེ་རྩ་བའི་བླ་མ་ལ། རྩ་བའི་བླ་མ་སྔར་བས་ཀྱང་གཟི་བརྗིད་དང་བྱིན་རླབས་ཆེ་བ། ཀུན་བཟང་ནས་གཟུང་བརྒྱུད་པའི་བླ་མ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཁྱེན་བརྩེ་ནུས་གསུམ་གཅིག་ཏུ་རྫོགས་པའི་ཐུགས་རྗེའི་གོང་བུ་གཅིག་པོར་གྱུར་པའི་སྤྱི་བོའི་ཨོཾ་དཀར་པོ་ལས་འོད་ཟེར་དཀར་པོ་འཕྲོས། བདག་གི་དཔྲལ་བར་ཐིམ། ལུས་ཀྱི་སྡིག་སྒྲིབ་སྦྱངས། སྐུ་བུམ་པའི་དབང་ཐོབ། མགྲིན་པའི་ཨཱཿདམར་པོ་ལས་འོད་ཟེར་དམར་པོ་འཕྲོས། བདག་གི་མགྲིན་པར་ཐིམ། ངག་གི་སྡིག་སྒྲིབ་སྦྱངས། གསུང་གསང་བའི་དབང་ཐོབ། ཐུགས་ཀའི་ཧཱུྃ་མཐིང་ཁ་ལས་འོད་ཟེར་མཐིང་ཁ་འཕྲོས། བདག་གི་སྙིང་ཁར་ཐིམ། ཡིད་ཀྱི་སྡིག་སྒྲིབ་སྦྱངས། ཐུགས་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་ཐོབ། མཐར་བླ་མ་རང་གི་སྤྱི་བོར་བྱོན་ནས་རང་དང་ 57-12-7b གཉིས་སུ་མེད་པར་ཐིམ། སྒོ་གསུམ་གྱི་དྲི་མ་དག །དབང་བཞི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་ཐོབ། རང་གི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་དང་བླ་མའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་གཅིག་ཏུ་བསྲེས་ནས་མཐར་བསམ་བརྗོད་བྲལ་བའི་ངང་ལ་བཞག་ནས་ཕཊ་བརྗོད། བཅུ་པ་རིགས་དྲུག་གི་ས་བོན་སྦྱོང་བའི་ཁྲིད་ནི། སྔོན་ཆད་རིགས་དྲུག་ཏུ་སྐྱེ་བ་གྲངས་མེད་ཅིང་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བས། ད་ཕྱིན་ཆད་རིགས་དྲུག་ཏུ་སྐྱེ་བ་རྒྱུན་གཅོད་པའི་ཕྱིར་དེར་སྐྱེ་བའི་ས་བོན་རྣམས་དག་པར་བྱེད་པ་གལ་ཆེ་སྟེ། དེ་ཡང་རང་གི་སྤྱི་བོར་ལྷར་སྐྱེ་བའི་ས་བོན་ཡི་གེ་ཨ་དཀར་པོ། མགྲིན་པར་ལྷ་མིན་གྱི་ས་བོན་སུ་སེར་པོ། སྙིང་ཁར་མིའི་ས་བོན་ནྲྀ་ལྗང་ཁུ། ལྟེ་བར་བྱོལ་སོང་གི་ས་བོན་ཏྲི་སྔོན་པོ། གསང་གནས་སུ་ཡི་དྭགས་ཀྱི་ས་བོན་པྲེ་དམར་པོ། རྐང་མཐིལ་གཡོན་པར་དམྱལ་བའི་ས་བོན་དུ་ནག་པོ་རྣམས་བསམ། དེ་ཡང་དེ་དག་སྦྱོང་བའི་ཡི་གེ་སྤྱི་བོར་ཨོཾ་དཀར་པོ། མགྲིན་པར་ཨཱཿདམར་པོ། སྙིང་གར་ཧཱུྃ་མཐིང་ག་རྣམས་བསམ་ལ། ངག་ཏུ། ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུྃ་བརྗོད་པས་ཨོཾ་ལས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེ་དཀར་པོ་འབར། ཨཱཿལས་མེ་དམར་པོ་འབར། ཧཱུྃ་ལས་མཐིང་ཁ་རྣམས་འབར་བས། རིགས་དྲུག་གི་ས་བོན་ཐམས་ཅད་རྩ་སྦུར་མེས་འཚིག་པ་ལྟར་གཞོབ་ཐུལ་གྱིས་བསྲེགས་མཐར་རྣམ་སྨིན་སྒྱུ་ལུས་བག་ཆགས་སྡིག་སྒྲིབ་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མ་ལུས་པ་བསྲེགས། ཡང་སྔར་བཞིན་ཡི་གེ་རྣམས་བསྐྱེད་ཅིང་བསྲེག་པ་རྣམས་གྲངས་མེད་པར་བསམ་ཞིང་། ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུྃ་གི་བཟླས་པ་ནུས་ཚད་བསྐྱལ། དེ་ཡན་ 57-12-8a ཆད་ཐུན་མོང་གི་སྔོན་འགྲོ་ཡིན་ནོ།། །།དེ་ནས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྔོན་འགྲོ་ནི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་འཁོར་འདས་རུ་ཤན་དབྱེ་བ་ཡིན་པ་ལས། ཐོག་མར་བཅུ་གཅིག་པ་ལུས་འཁོར་འདས་རུ་ཤན་དབྱེ་བ་ནི། ཐོག་མར་དམྱལ་བའི་ལུས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་སྣ་ཚོགས་སྤྱད་ནས། ངལ་ཞིང་ཁོ་ཐག་ཆོད་པ་དང་། ཕཊ་བྱས་དུམ་གཅི
【現代漢語翻譯】 然後，是 Tenzin Drakpa（丹增扎巴），然後是 Pema Trinley（貝瑪程列），然後是根本上師。根本上師比以往任何時候都更加光輝和具有加持力，從 Kunzang（普賢王如來）開始，所有傳承上師的慈悲、智慧和力量都圓滿集中於一體，化為慈悲的唯一精華。從頂輪的白色嗡 (藏文：ཨོཾ，梵文天城體：ओम्，梵文羅馬擬音：oṃ，漢語字面意思：嗡) 字放射出白色光芒，融入我的前額，凈化身體的罪障，獲得寶瓶灌頂。從喉嚨的紅色阿 (藏文：ཨཱཿ，梵文天城體：आः，梵文羅馬擬音：āḥ，漢語字面意思：阿) 字放射出紅色光芒，融入我的喉嚨，凈化語言的罪障，獲得秘密灌頂。從心間的藍色吽 (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुँ，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽) 字放射出藍色光芒，融入我的心間，凈化意念的罪障，獲得智慧灌頂。最後，上師來到我的頂輪，與我無二無別地融為一體，三門（身、語、意）的污垢得以清除，圓滿獲得四種灌頂。將自己的身、語、意與上師的身、語、意融為一體，最終安住于不可思議的境界，唸誦 帕 (藏文：ཕཊ，梵文天城體：फट्，梵文羅馬擬音：phaṭ，漢語字面意思：啪)。 第十，是凈化六道種子的引導。過去在六道中經歷了無數次的生死輪迴和痛苦，爲了從此斷絕在六道中的輪迴，凈化在六道中投生的種子非常重要。在自己的頂輪觀想天道的種子——白色阿 (藏文：ཨ，梵文天城體：अ，梵文羅馬擬音：a，漢語字面意思：阿) 字；在喉嚨觀想非天道的種子——黃色蘇 (藏文：སུ，梵文天城體：सु，梵文羅馬擬音：su，漢語字面意思：蘇) 字；在心間觀想人道的種子——綠色內 (藏文：ནྲྀ，梵文天城體：नृ，梵文羅馬擬音：nṛ，漢語字面意思：內) 字；在肚臍觀想畜生道的種子——藍色赤 (藏文：ཏྲི，梵文天城體：त्र，梵文羅馬擬音：tra，漢語字面意思：赤) 字；在秘密處觀想餓鬼道的種子——紅色普列 (藏文：པྲེ，梵文天城體：प्रे，梵文羅馬擬音：pre，漢語字面意思：普列) 字；在左腳底觀想地獄道的種子——黑色度 (藏文：དུ，梵文天城體：दु，梵文羅馬擬音：du，漢語字面意思：度) 字。 然後，爲了凈化這些種子，在頂輪觀想白色嗡 (藏文：ཨོཾ，梵文天城體：ओम्，梵文羅馬擬音：oṃ，漢語字面意思：嗡) 字，在喉嚨觀想紅色阿 (藏文：ཨཱཿ，梵文天城體：आः，梵文羅馬擬音：āḥ，漢語字面意思：阿) 字，在心間觀想藍色吽 (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुँ，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽) 字。口中唸誦 '嗡 阿 吽'，從嗡 (藏文：ཨོཾ，梵文天城體：ओम्，梵文羅馬擬音：oṃ，漢語字面意思：嗡) 字放射出白色智慧之火，從阿 (藏文：ཨཱཿ，梵文天城體：आः，梵文羅馬擬音：āḥ，漢語字面意思：阿) 字放射出紅色火焰，從吽 (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुँ，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽) 字放射出藍色火焰，焚燒六道的所有種子，就像樹根被火焰燒燬一樣，最終將所有異熟果、幻身、習氣和罪障全部焚燒殆盡。再次像之前一樣觀想這些種子字，並無數次地進行焚燒，盡力唸誦 '嗡 阿 吽'。以上是共同前行。 接下來，非共同前行是將身、語、意與輪迴和涅槃區分開來。首先，第十一，是將身體與輪迴和涅槃區分開來。首先，體驗各種地獄道的身體行為，感到疲憊和精疲力竭，然後唸誦 帕 (藏文：ཕཊ，梵文天城體：फट्，梵文羅馬擬音：phaṭ，漢語字面意思：啪) 字，將身體劈成碎片。
【English Translation】 Then, it is Tenzin Drakpa, then Pema Trinley, then the root guru. The root guru is even more glorious and blessed than before, from Kunzang (Samantabhadra) onwards, all the compassion, wisdom, and power of the lineage gurus are completely concentrated into one, transformed into the sole essence of compassion. From the white Om (藏文：ཨོཾ，梵文天城體：ओम्，梵文羅馬擬音：oṃ，漢語字面意思：Om) at the crown of the head, white light radiates, merging into my forehead, purifying the sins of the body, and obtaining the vase empowerment. From the red Ah (藏文：ཨཱཿ，梵文天城體：आः，梵文羅馬擬音：āḥ，漢語字面意思：Ah) at the throat, red light radiates, merging into my throat, purifying the sins of speech, and obtaining the secret empowerment. From the blue Hung (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुँ，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：Hung) at the heart, blue light radiates, merging into my heart, purifying the sins of mind, and obtaining the wisdom empowerment. Finally, the guru comes to my crown and merges with me without duality, the impurities of the three doors (body, speech, and mind) are cleared, and the four empowerments are completely obtained. Mixing one's own body, speech, and mind with the guru's body, speech, and mind, finally resting in the state beyond thought and expression, and reciting Phat (藏文：ཕཊ，梵文天城體：फट्，梵文羅馬擬音：phaṭ，漢語字面意思：Phat). Tenth, is the guidance for purifying the seeds of the six realms. Having experienced countless births and sufferings in the six realms in the past, in order to cut off the cycle of rebirth in the six realms from now on, it is important to purify the seeds of birth there. In one's own crown, visualize the seed of the god realm - the white A (藏文：ཨ，梵文天城體：अ，梵文羅馬擬音：a，漢語字面意思：A) syllable; in the throat, visualize the seed of the asura realm - the yellow Su (藏文：སུ，梵文天城體：सु，梵文羅馬擬音：su，漢語字面意思：Su) syllable; in the heart, visualize the seed of the human realm - the green Nri (藏文：ནྲྀ，梵文天城體：नृ，梵文羅馬擬音：nṛ，漢語字面意思：Nri) syllable; in the navel, visualize the seed of the animal realm - the blue Tri (藏文：ཏྲི，梵文天城體：त्र，梵文羅馬擬音：tra，漢語字面意思：Tri) syllable; in the secret place, visualize the seed of the preta realm - the red Pre (藏文：པྲེ，梵文天城體：प्रे，梵文羅馬擬音：pre，漢語字面意思：Pre) syllable; in the left sole, visualize the seed of the hell realm - the black Du (藏文：དུ，梵文天城體：दु，梵文羅馬擬音：du，漢語字面意思：Du) syllable. Then, in order to purify these seeds, visualize the white Om (藏文：ཨོཾ，梵文天城體：ओम्，梵文羅馬擬音：oṃ，漢語字面意思：Om) syllable in the crown, the red Ah (藏文：ཨཱཿ，梵文天城體：आः，梵文羅馬擬音：āḥ，漢語字面意思：Ah) syllable in the throat, and the blue Hung (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुँ，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：Hung) syllable in the heart. Reciting 'Om Ah Hung' with the mouth, from the Om (藏文：ཨོཾ，梵文天城體：ओम्，梵文羅馬擬音：oṃ，漢語字面意思：Om) syllable, white wisdom fire blazes, from the Ah (藏文：ཨཱཿ，梵文天城體：आः，梵文羅馬擬音：āḥ，漢語字面意思：Ah) syllable, red fire blazes, and from the Hung (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुँ，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：Hung) syllable, blue fire blazes, burning all the seeds of the six realms, just like the roots are burned by fire, and finally burning all the ripened fruits, illusory bodies, habitual tendencies, and sins without exception. Again, visualize these seed syllables as before and burn them countless times, reciting 'Om Ah Hung' as much as possible. The above is the common preliminary practice. Next, the uncommon preliminary practice is to distinguish body, speech, and mind from samsara and nirvana. First, eleventh, is to distinguish the body from samsara and nirvana. First, experiencing various hellish bodily actions, feeling tired and exhausted, then reciting the syllable Phat (藏文：ཕཊ，梵文天城體：फट्，梵文羅馬擬音：phaṭ，漢語字面意思：Phat), splitting the body into pieces.
ག་ངལ་གསོ། དེ་ནས་ཡི་དྭགས་ཀྱི་ལུས་ཀྱི་རྣམ་འགྱུར་བྱས་ནས་ཕཊ་བརྗོད། དེ་ནས་བྱོལ་སོང་། མི། ལྷ་མིན། ལྷ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་གང་ཤེས་སྤྱད་ནས་བར་དུ་ཕཊ་བརྗོད་ཅིང་ངལ་གསོ། །དེ་ནས་ལུས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་སྤྱོད་པ་ནི། སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས། ཁྲོ་བོ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། བཞུགས་ཚུལ་བྱས་ཤིང་ཡང་ཕཊ་བྱ། དེའི་རྒྱས་འདེབས་རྡོ་རྗེའི་འདུག་སྟངས་ནི། ཀྲོང་གིས་ལངས། ལག་པ་སྤྱི་བོར་ཐལ་མོ་སྦྱར། རྐང་པའི་མཐིལ་སྦྱར་རྐང་སོར་ས་ལ་བཙུགས། པུས་མོ་ཕྱིར་དགྱེད། རྐེད་པ་དྲང་པོར་བསྲངས་ནས་ལུས་ལ་ན་ཚ་ཟུག་གཟེར་བྱུང་ཀྱང་བསྲན་བཟོད་པར་བྱས་ཏེ་ཇི་ཙམ་ཚུགས་ཚུགས་སྡོད། དམིགས་པ་རང་ལུས་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་མེ་འབར་བསྒོམ། དེ་དག་གི་དགོས་པ་གནས་སྐབས་ལུས་ཀྱི་ཞེན་པ་ལོག །འབྱུང་བཞིའི་གནོད་པ་མི་འབྱུང་། མཐར་ཐུག་ལུས་རྡོ་རྗེའི་སྐུར་གྲོལ་བའོ། །བཅུ་གཉིས་པ་ངག་རུ་ཤན་དབྱེ་བ་ནི། ཡང་དམྱལ་བ་ནས་གཟུང་། ཡི་དྭགས། དུད་འགྲོ། མི། ལྷ་མིན། ལྷ་རྣམས་ཀྱི་སྒྲ་སྐད་སྣ་ཚོགས་བརྗོད། བར་བར་དུ་ཕཊ་བྱས་ངལ་གསོ། དེས་ངག་འཁོར་བའི་ 57-12-8b སྤྱོད་པ་སོང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་སྤྱོད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་རྣམས་ཀྱི་གཟུངས་སྔགས་སྙིང་པོ་བློ་ལ་གང་ཡོད་བཟླས། ཡང་ཕཊ་བྱས་གཞག །དེའི་རྗེས་ངག་ལ་རྒྱས་གདབ་ཕྱི་ནང་། རྩལ་སྦྱོང་ཕྱི་ནང་། མཉེན་བཙལ་ལམ་གཞུག་དང་བཅས་པའི། དང་པོ་ཕྱི་སྣང་བ་ལ་རྒྱས་གདབ་པ་ནི། ངག་ཏུ་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཞེས་པ་ཤུགས་དྲག་ཞན་དལ་བྲེལ་འཚམ་པར་བཟླས་ཤིང་། དམིགས་པ་རང་གི་ཁ་སྣ་ནས་ཧཱུྃ་སྔོན་པོ་གཅིག་ཐོན་གཉིས་ཐོན་སོང་བས་ཐོག་མར་ཁྱིམ་ནང་། དེ་ནས་རིམ་བཞིན་སྣང་བའི་ཡུལ་ཁམས་ཐམས་ཅད་ཧཱུྃ་གིས་གང་བར་བསམ་ལ་དམིགས་ཐུན་གཅིག །ཡང་ནང་ཕུང་པོར་རྒྱས་འདེབས་པ་ནི། ངག་ཏུ་ཧཱུྃ་སྔར་བཞིན་བརྗོད་པས་ཕྱི་རོལ་ཧཱུྃ་རྣམས་ཚུར་འདུས། རང་གི་ཁ་སྣ་ནས་འཛུལ་བས་ཁོང་པའི་ནང་ཐམས་ཅད་ཧཱུྃ་གིས་ཁེངས་ནས་ཕྱི་རོལ་དུ་ཧཱུྃ་གཅིག་ཀྱང་མ་ལུས་པ་ལ་དམིགས་པ་གཏད། འོག་རླུང་འཐེན་ཞིང་སྟེང་རླུང་དུམ་རེ་གནན། དེ་ནས་རྩལ་སྦྱང་བ་ལ་ཕྱི་ནང་གཉིས་ལས། ཕྱི་སྣང་བ་ལ་རྩལ་སྦྱང་བ་ནི། ངག་ཏུ་ཧཱུྃ་ངར་དང་ལྡན་པ་མྱུར་བར་བཟླས་ཤིང་ཁ་སྣ་ནས་ཧཱུྃ་ཐོན་ལུགས་སྔར་དང་འདྲ་བ་ལས། ཧཱུྃ་དེ་ཉིད་མཚན་ཉིད་བཞི་དང་ལྡན་པ། རྣོ་བ་སྤུ་གྲི་ལྟ་བུ། དྲག་པ་དཔག་ཆེན་གྱི་མདའ་ལྟ་བུ། མྱུར་བ་རླུང་ལྟ་བུ། ཚ་བ་མེ་ལྟ་བུས་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཤོག་བུ་ལ་མེ་སྟག་ཡར་བའམ། མར་ལ་ལྕགས་སྲེག་ཕོག་པ་ལྟ་བུར་ཟང་ཐལ་དུ་ཕུག་པས་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཁྲོལ་མ་ 57-12-9a ལྟ་བུར་སེང་སེང་ཁྲོལ་ཁྲོལ་དུ་སོང་སོང་སྦྱང་། དེ་ནས་ནང་ཕུང་པོ་ལ་རྩལ་སྦྱང་བ་ཡང་ཧཱུྃ་དེ་ནང་དུ་ལོག་ནས་རང་གི་ལུས་ལ་ཕོག་ནས།
【現代漢語翻譯】 稍作休息。然後模仿餓鬼的身體姿勢，唸誦『ཕཊ་』（藏文）。接著，模仿畜生、人、非天、天人的行為，間或唸誦『ཕཊ་』並休息。然後，身體做出寂滅的姿勢，結佛、菩薩、忿怒尊的手印，做出他們的坐姿，並再次唸誦『ཕཊ་』。 爲了鞏固這些，採取金剛坐姿：直立起身，雙手合掌于頭頂，腳底相對，腳趾著地，膝蓋向外張開，腰部挺直。即使身體感到疼痛，也要忍耐，儘可能地保持這個姿勢。觀想自身為五股金剛杵，燃燒著火焰。這樣做的目的是暫時放下對身體的執著，避免四大元素的侵害，最終將身體轉化為金剛身。 第十二，區分語如利刃：再次從地獄開始，發出餓鬼、畜生、人、非天、天人的各種聲音。期間唸誦『ཕཊ་』並休息。這樣可以消除語言上的輪迴習氣。寂滅的行為是念誦佛菩薩的陀羅尼、真言和心咒，盡你所能背誦。然後唸誦『ཕཊ་』並放下。 之後，鞏固語言，包括內外兩個方面。練習內外兩個方面。軟化（語言）或引導（語言）。首先，鞏固外在顯現：口中唸誦『ཧཱུྃ་ ཧཱུྃ་』（藏文），聲音可強可弱，可快可慢，適中地念誦。觀想從自己的口鼻中發出一個或兩個藍色的『ཧཱུྃ་』字，首先充滿整個房間，然後逐漸充滿整個顯現的境界。觀想一切都被『ཧཱུྃ་』字充滿，持續一個座次。然後，鞏固內在的蘊：口中如前唸誦『ཧཱུྃ་』，觀想外面的『ཧཱུྃ་』字都聚集回來，從自己的口鼻進入，充滿整個腹部，觀想外面沒有留下一個『ཧཱུྃ་』字。吸入下方的氣息，並分段壓住上方的氣息。 接下來是練習，分為內外兩個方面。首先，在外在顯現上練習：口中充滿力量地快速唸誦『ཧཱུྃ་』，從口鼻中發出『ཧཱུྃ་』字的方式與之前相同。這個『ཧཱུྃ་』字具有四種特性：鋒利如剃刀，猛烈如巨箭，快速如風，熾熱如火。它將外在的顯現完全穿透，就像火星落在紙上，或者燒紅的鐵塊落在黃油上一樣，將一切顯現都燒成灰燼，變得空虛而透明。然後，在內在的蘊上練習，『ཧཱུྃ་』字返回到內部，擊中自己的身體。
【English Translation】 Rest a little. Then imitate the body postures of pretas (hungry ghosts), and utter 'PHAT' (藏文). Then, imitate the behaviors of animals, humans, asuras, and gods, interspersing the utterance of 'PHAT' and resting. Then, the body makes gestures of nirvana: make the mudras of Buddhas, Bodhisattvas, and wrathful deities, and make their sitting postures, and again say 'PHAT'. To consolidate these, take the vajra posture: stand up straight, join your palms at the crown of your head, join the soles of your feet, plant your toes on the ground, spread your knees outward, straighten your waist, and endure even if your body feels pain. Sit as long as you can. Meditate on your own body as a five-pronged vajra ablaze with fire. The purpose of these is to temporarily relinquish attachment to the body, prevent harm from the four elements, and ultimately liberate the body into a vajra body. Twelfth, distinguishing speech like a sharp blade: again, starting from hell, utter the various sounds of pretas, animals, humans, asuras, and gods. In between, say 'PHAT' and rest. This eliminates the karmic habits of speech. The behavior of nirvana is to recite the dharanis, mantras, and heart mantras of Buddhas and Bodhisattvas, as much as you can remember. Then say 'PHAT' and leave it. After that, consolidate speech, including both inner and outer aspects. Practice both inner and outer aspects. Soften (speech) or guide (speech). First, consolidate the outer appearance: utter 'HUM HUM' (藏文) in your mouth, with the sound strong or weak, slow or fast, appropriately. Visualize one or two blue 'HUM' syllables emanating from your mouth and nose, first filling the entire room, and then gradually filling the entire realm of appearance. Visualize everything being filled with 'HUM', continue for one session. Then, consolidate the inner aggregates: utter 'HUM' as before, visualize all the outer 'HUM' syllables gathering back, entering from your mouth and nose, filling your entire abdomen, visualize that not a single 'HUM' syllable is left outside. Inhale the lower breath and press down on the upper breath in segments. Next is practice, divided into inner and outer aspects. First, practice on the outer appearance: utter 'HUM' (藏文) in your mouth with vigor and speed, the way 'HUM' syllables emanate from your mouth and nose is the same as before. That 'HUM' syllable has four characteristics: sharp like a razor, fierce like a great arrow, fast like the wind, hot like fire. It completely penetrates the outer appearance, like a spark falling on paper, or like a red-hot iron falling on butter, burning all appearances to ashes, becoming empty and transparent. Then, practice on the inner aggregates, the 'HUM' syllable returns inward, striking your own body.
ཕར་ཐལ་ཚུར་ཐལ། ཡར་ཐལ་མར་ཐལ་དུ་ཕུག་པས། ལུས་འདི་ཡོད་དམ་མེད་དམ་སང་སེང་ཁྲོལ་ཁྲོལ་དུ་སོང་བར་སྙམ་པ་ལ་སྦྱང་ངོ་། །དེ་ནས་མཉེན་བཙལ་བ་ནི། ངག་ཏུ་ཧཱུྃ་འཇམ་ལ་ཡུན་རིང་བ་བརྗོད་ཅིང་། མདུན་དུ་འཇག་མའམ་ཤིང་བུ་བཙུགས་པ་ལ་དམིགས་པ་རང་གི་ཁ་ནས་ཧཱུྃ་གཅིག་ལ་གཅིག་མཐུད་པའི་ཐག་པ་གྲུ་གུ་བརྒྱང་པ་ལྟ་བུ་ན་ར་ར་ཐོན་ནས། ཤིང་བུ་ལ་གྱེན་དུ་དཀྲིས་ཤིང་རྩེ་མོར་སླེབ་པ་ན་ངལ་གསོ། ཡང་མར་ལ་བཤིག་པ་ལའང་ངལ་གསོ། ཡང་དཀྲིས་ཡང་བཤིག་ལན་མང་བྱ་ཞིང་། མཐར་རི་དང་ཁྱིམ་མཐོན་པོ་དང་། ཤིང་རྡོ་ལ་སོགས་པ་དཀྲིས་རུང་ཚད་ལ་ཡར་དཀྲིས་མར་བཤིག་པ་སོགས་བྱའོ། །ལམ་དུ་གཞུག་པ་ནི། ངག་ཏུ་ཧཱུྃ་གི་གླུ་འཐེན་ཞིང་། རང་གི་མདུན་ནས་ཕར་སྲིན་བུའི་རྗེས་ལྟ་བུའི་རི་མོ་ཀྱག་ཀྱོག་བྲིས་པ་ལ་ཞུགས་ནས། རང་ཉིད་ཧཱུྃ་མི་བོངས་གང་ཙམ་དུ་བྱས་ནས། ལམ་དེ་ལ་ཞུགས་ནས་ཕྱིར་ཐོན། དེ་ནས་ཡང་རིམ་པར་ལམ་དུ་ཞུགས་ནས་མི་འགྲོ་བ་ལྟར་སྔར་འགྲོ་མྱོང་བའི་ཡུལ་ཁམས་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱིན་ཞིང་། གྱེན་ཐུར་ལམ་གྱི་འཁྱོག་མཚམས་ཆུ་ལ་ཟམ་པ་བསྐོར་བ་སོགས་བྱས། སླར་ཡང་སྔ་མ་གར་ཕྱིན་པའི་ལམ་ནས་ཚུར་ལོག །རང་སྡོད་སར་སླེབ་པའི་དམིགས་པ་དང་བསྟུན་ཧཱུྃ་གི་ 57-12-9b གླུ་སྙན་ལ་རིང་བ་འཐེན། མཐར་ལུང་པ་ཁ་ནུབ་བྱང་དུ་བལྟ་བ་ལྕོང་རོང་དོག་པ་ཆུ་དྲག་པོར་འབབ་པ། གཡས་གཡོན་གྱི་རི་གཟར་གཟུག་ཆེ་ཞིང་ནགས་ཚལ་སྐྱེས་པ། ཤིན་ཏུ་དཀྱུས་ཐག་རིང་བ་ཞིག་གི་ཆུ་གཞུང་སྙེགས་པའི་ལམ་དུ་ཞུགས་ནས་སླེབ་དུས་མེད་པའི་སར་འགྲོ། བར་བར་དུ་ཆུ་འགྲམ་དང་ནེ་སིང་ཉམས་དགའ་བ་ཡོད་སར་ངལ་གསོ། ཁྲུས་བྱས། ཡང་དེ་དག་ཏུ་རང་རང་གི་ཕ་མེས་མཛའ་བཤེས་སྔར་འདས་པ་ཚོ་དང་ཕྲད་ནས་ཕན་ཚུན་གླེང་མོ་དུམ་རེ་བྱས། ཡང་སོ་སོར་གྱེས་ནས་འགྲོ་ཞིང་། སླར་ཡང་སྔར་ཤུལ་ལ་ཚུར་ལོག་ནས་སྡོད་སར་སླེབ་པའི་དམིགས་པ་ཡང་ཡང་བྱའོ། །བཅུ་གསུམ་པ་སེམས་འཁོར་འདས་རུ་ཤན་དབྱེ་བ་ནི། རྒྱུད་ལས། སེམས་ནི་དང་པོ་བྱུང་ས་དང་། །བར་དུ་གནས་དང་ཐ་མར་འགྲོ། །དེ་ལྟར་གསུམ་ལ་བརྟག་དཔྱད་པས། །སེམས་སྦྱངས་སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཤེས། །གསུངས་པས། དང་པོ་སེམས་བྱ་བའི་དྲན་དྲན་རིག་རིག །ཐམས་ཅད་ཚོར་ཞིང་ཐམས་ཅད་བྱེད་མཁན་འདི་དང་པོ་གང་ནས་བྱུང་། བྱུང་ས་ཡོད་དམ་མེད། ཡོད་ན་ཅི་འདྲ་ཡོད། ཡོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་བལྟ། བལྟ་མཁན་རང་ཡང་ཅི་འདྲ་འདུག །གང་ནས་བྱུང་། དེ་བཞིན་དུ་བར་དུ་གནས་ས་དང་། མཐར་འགྲོ་ས་ཨེ་འདུག །འདུག་ན་ཅི་འདྲ་འདུག །མི་འདུག་ན་དེའི་རྒྱུ་མཚན་སོགས་འོལ་ཚོད་ཙམ་མིན་པར་རྩ་བ་མ་ཆོད་ཀྱི་ 57-12-10a བར་དུ་བཙལ་ཞིང་རིག་ཐག་བཅད། དེའི་རྗེས་འདེབས་སུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ངོ་བོ་སེམས་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་བལྟ། གཞན་ཡང་ཉོན་མོངས་དང་ཡེ་ཤེས། སྨན་དང་དུག
【現代漢語翻譯】 向外過度，向內過度；向上過度，向下過度地穿透，修習到感覺身體是存在還是不存在，都變得空空蕩蕩、輕飄飄的程度。然後是尋找柔軟：口中唸誦柔和而悠長的「吽」（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：種子字），觀想前方豎立的茅草或小樹枝，從自己口中發出的「吽」聲，像一條連續不斷的繩索，發出「納拉拉」的聲音，向上纏繞在樹枝上，到達頂端時休息。然後向下解開時也休息。反覆進行纏繞和解開多次。最後，對於山、高大的房屋以及樹木石頭等可以纏繞的事物，進行向上纏繞和向下解開等練習。 引入正道：口中唱著「吽」的歌，從自己前方進入像蟲子爬行軌跡一樣彎彎曲曲的道路，將自己觀想成「吽」字大小，進入這條道路並從中出來。然後再次依次進入道路，就像沒有行走一樣，前往以前去過的所有地方，在上下道路的轉彎處，像在水上架橋一樣。再次從先前去過的道路返回，伴隨著回到自己住所的觀想，唱著悠揚而漫長的「吽」之歌。最後，觀想進入一個朝向西北方向的山谷，那裡狹窄而湍急的河流奔流而下，左右兩側的山勢陡峭，森林茂密，進入一條極其漫長的追逐河流的道路，前往一個沒有終點的地方。期間在河邊和令人愉悅的綠洲處休息，沐浴。還在那些地方與自己的父母、朋友以及過去去世的人相遇，互相交談片刻。然後各自告別離去，再次沿著原路返回，反覆進行回到住所的觀想。 第十三，區分心與輪迴涅槃：經中說：『心，最初從何處來，中間住在何處，最終去向何處。』像這樣對三者進行觀察分析，就能調伏自心，瞭解心的實相。因此，首先要觀察思考，所有產生的心念、覺知，這個覺知一切、做一切的心，最初從何處產生？有產生的地方嗎？如果沒有，那是為什麼？如果有，是什麼樣的？觀察者本身又是如何存在的？從何而來？同樣地，中間的住處和最終的去處存在嗎？如果存在，是什麼樣的？如果不存在，那又是什麼原因？不要只是粗略地猜測，而是要追根究底地尋找，直到徹底明白。在此基礎上，觀察佛的自性、眾生的自性。此外，還要觀察煩惱和智慧，藥物和毒藥。
【English Translation】 Going too far outwards, going too far inwards; going too far upwards, going too far downwards in penetration, practice until the body feels either existing or non-existing, becoming empty and light. Then, seeking softness: verbally reciting a soft and long 'Hūṃ' (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：Seed Syllable), visualizing a reed or small branch erected in front, the sound of 'Hūṃ' coming from one's own mouth, like a continuous rope, making a 'narara' sound, winding upwards around the branch, resting upon reaching the top. Then resting also when unwinding downwards. Repeatedly winding and unwinding many times. Finally, for mountains, tall houses, and trees and stones that can be wound around, practice winding upwards and unwinding downwards, etc. Entering the Path: singing the song of 'Hūṃ' verbally, entering a crooked path like the trail of a worm in front of oneself, visualizing oneself as the size of the syllable 'Hūṃ', entering this path and exiting from it. Then again, gradually entering the path, as if not walking, going to all the places one has been before, building bridges over the bends in the upward and downward paths, like building bridges over water. Returning again from the path one has previously taken, accompanying the visualization of returning to one's own dwelling, singing a melodious and long song of 'Hūṃ'. Finally, visualizing entering a valley facing northwest, where a narrow and turbulent river flows, the mountains on the left and right are steep and covered with forests, entering an extremely long path chasing the river, going to a place with no end. Resting in between at the riverside and pleasant oases, bathing. Also, in those places, meeting one's own parents, friends, and those who have passed away, having brief conversations with each other. Then, bidding farewell and departing, returning again along the original path, repeatedly visualizing returning to one's dwelling. Thirteenth, Differentiating Between Mind, Saṃsāra, and Nirvāṇa: From the Tantra: 'Mind, where does it first come from, where does it dwell in the middle, and where does it go in the end?' By examining these three in this way, one can tame the mind and understand the nature of the mind. Therefore, first observe and contemplate, all the arising thoughts and awareness, this mind that is aware of everything and does everything, where does it first arise from? Is there a place of origin? If not, why? If so, what is it like? How does the observer itself exist? Where does it come from? Similarly, do the middle dwelling place and the final destination exist? If they exist, what are they like? If they do not exist, what are the reasons? Do not just make rough guesses, but seek to the root and determine the understanding. On this basis, observe the nature of the Buddha and the nature of sentient beings. Furthermore, observe afflictions and wisdom, medicine and poison.
།རྨི་ལམ་དང་མངོན་སུམ། འབྱུང་བ་ལྔ། ཚོགས་དྲུག་གི་ཡུལ་སོ་སོའི་བཟང་ངན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པ་མ་ཡིན། གཤིས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉག་ཅིག་རིག་ཐོག་ཏུ་ཅེར་གྱིས་ཕབ་ནས་བལྟ། བལྟས་པས་ངོ་བོ་ལ་དབྱེ་བ་འདུག་ན་ཅི་འདྲ་འདུག །མི་འདུག་ན་མི་འདུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་ཁུངས་གཅད། དེ་ལ་ཞུན་ཐར་ཆོད་པ་དང་། བཅུ་བཞི་པ་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། དང་པོ་སེམས་ལ་བྱུང་ས་མེད་པ་ཆོས་སྐུ། བར་དུ་གནས་ས་མེད་པ་ལོངས་སྐུ། ཐ་མར་འགྲོ་ས་མེད་པ་སྤྲུལ་སྐུ་སྟེ་བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་དང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་མེད་པར་ཐག་གཅད། དེ་ལྟར་ཐག་བཅད་པ་དེ་སྐུ་གསུམ་དུ་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། རང་གིས་བསྒོམས་ཤིང་མཐོང་བ་དང་། བླ་མས་གསུངས་པ་གཉིས་ཏིག་ཐོག་ཏུ་ཏིག་ཁེལ་བར་བྱའོ། །བཅོ་ལྔ་པ་རྣལ་དུ་ཕབ་པ་ནི། གནས་བརྟན་གྲོལ་བའི་གདེང་ཐོབ་ནས། །ཕྱི་ནང་བྱ་བ་དགུ་ཕྲུགས་གཏང་། །ཞེས་པས་སྒོ་གསུམ་གྱི་ཕྱི་ནང་གསང་བའི་བྱ་བ་མཐའ་དག་བཏང་བས་བྱ་བཏང་གི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་རྣལ་དུ་དབབ་པ་ལ་སེམས་མི་གནས་པ་གནས་པར་བྱ་བ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་འདུག་སྟངས། གནས་པ་བརྟན་པར་བྱ་བ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུའི་བཞུགས་སྟངས་རྣམ་སྣང་ཆོས་བདུན། བརྟན་པ་གྲོལ་བར་བྱེད་པ་ཁྲོ་བོའི་སྟངས་སྟབས་ཞེས་དྲང་སྲོང་ཙོག་པུ་དང་། ཆོས་བདུན་དང་། དོར་ 57-12-10b སྟབས། མཆོང་རྒྱུག །འཁྲབ་ཅིང་ལྡིང་བ་སོགས་བྱ་ཞིང་། སེམས་ངོ་བོ་ངོས་གཟུང་དགག་སྒྲུབ་བླང་དོར་ཐམས་ཅད་བྲལ་བ་ཁོ་ན་ལས་བསྒྱུར་བ་ཁ་གང་མེད་དོ། །བཅུ་དྲུག་པ་རང་གྲོལ་གྱི་ཁྲིད་ནི། གོང་གི་གཞག་ཐབས་དེའི་རྒྱབ་ཆོས་ཡིན་ཞིང་། དེ་ལ་དབྱེ་ན་རང་གྲོལ། ཡེ་གྲོལ། ཅེར་གྲོལ། ཡོངས་གྲོལ་ཏེ་བཞི་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་ལས། རང་གྲོལ་ཡིན་པས་གཉེན་པོ་མེད། །ཡེ་གྲོལ་ཡིན་པས་བསྐྱར་མི་དགོས། །ཅེར་གྱིས་གྲོལ་བས་མཐོང་སར་ཡལ། །ཡོངས་ཀྱིས་གྲོལ་བས་འབད་རྩོལ་མེད། །ཅེས་སོ། །བཅུ་བདུན་པ་ཐོད་རྒལ་གྱི་ཁྲིད་ནི། དེ་ལྟར་སེམས་ངོ་ལེགས་པར་མཐོང་ནས་ལམ་ཉམས་སུ་བླང་ཚུལ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཟབ་ཁྱད་ཐོད་རྒལ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ནི། དེ་ཡང་སྒོ་དང་ཡུལ་དང་ནི། །རླུང་དང་རིག་པའི་གནད་དག་བསྟུན། །ཞེས་པས། ཡེ་ཤེས་འཆར་བའི་སྒོ་མིག་ཡིན་པས་མིག་གཟིགས་སྟངས་གསུམ་ལས་མ་གཡོས་པ། ཡུལ་ནམ་མཁའ་རྐྱེན་དང་བྲལ་བ། རླུང་ཤིན་ཏུ་དལ་བ། རིག་པ་དབྱིངས་ལ་གཏད་ཅིང་རང་བབས་སུ་གཡོ་བ་མེད་པར་ཉམས་སུ་བླངས་པས་སྣང་བ་བཞི་རིམ་པར་འཆར་ཏེ། དང་པོ་ཐིག་ལེ་ཐིག་ཕྲན་རྨ་བྱའི་མདོངས་ལྟ་བུ་དང་། ཟ་འོག་བཀྲམ་པ་ལྟ་བུ། གྱེན་སྒྲེང་། རྩིབས་ཤར། སྦ་ཕུབ། མཆོད་རྟེན་རིས་སོགས་ཇེ་ཆེར་འཆར་བ་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ། དེ་དག་གི་ནང་དུ་སྐུར་འཆར་བ་ཉམས་གོང་འཕེལ། ཐིག་ལེ་རེ་རེ་ཡང་ཚོམ་བུའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྔ་ཚན་སོགས་འཆར་བ་ར
【現代漢語翻譯】 夢境與顯現，五大種，六識各自境界中的所有好壞現象，都不是實相。將心識的本性，唯一地、專注地投入覺知中，持續觀察。觀察時，如果本性有分別，那是什麼樣的分別？如果沒有分別，就確定沒有分別的理由和依據。對此做出決斷和抉擇。 第十四個竅訣是介紹（三身）：首先，心無所從來，是法身（藏文：ཆོས་སྐུ།）；中間，心無所住，是報身（藏文：ལོངས་སྐུ།）；最後，心無所去，是化身（藏文：སྤྲུལ་སྐུ།）。因此，要斷定生處、住處、去處這三者以及一切法的自性皆空。如此斷定之後，將此認知為三身，就是將自己修習和見到的，與上師所說的，二者完全契合。 第十五個竅訣是安住于本然狀態：獲得安住于解脫的把握，放下內外九種行為。因此，放下身、語、意內外秘密的一切行為，被稱為『放下行為的瑜伽士』。如此安住于本然狀態，將心不住于任何事物，是聲聞乘的住法；安住于穩定狀態，是圓滿報身的住法，即毗盧七法坐；將穩定狀態轉化為解脫，是忿怒尊的姿勢，如仙人蹲坐，以及七法坐、拋擲姿勢、跳躍奔跑、舞蹈旋轉等。心的本性是遠離一切執取、捨棄、取捨，除此之外，沒有任何其他轉變。 第十六個竅訣是自解脫的引導：這是上述安住方法的後盾。如果對此進行區分，則有自解脫、本解脫、當下解脫、徹底解脫四種。如經文所說：『自解脫故，無需對治；本解脫故，無需重複；當下解脫故，于所見處消失；徹底解脫故，無有勤作。』 第十七個竅訣是頓超的引導：如此很好地見到心性之後，修持道的方式是，修持大圓滿甚深竅訣頓超。對此，『門與境，風與覺性，要點皆需配合。』因此，作為生起智慧之門的眼睛，不離三種觀視方式；境是遠離緣分的虛空；風息極其緩慢；覺性專注於法界，安住于自性，不加造作地修持，四種顯相依次生起：首先，出現明點、細微明點，如孔雀羽毛的顏色，以及鋪開的絲綢，向上伸展，光芒四射，如傘蓋，佛塔等逐漸顯現，這是法性現前；在這些之中顯現本尊身相，是證悟增長；每一個明點都顯現為五部壇城等，這是...
【English Translation】 Dreams and manifestations, the five elements, all the good and bad aspects of the respective realms of the six consciousnesses, are not the true nature. Focus solely on the essence of consciousness, intently and continuously observing it. While observing, if there are distinctions in the essence, what kind of distinctions are they? If there are no distinctions, then determine the reasons and basis for their absence. Make a firm decision and resolution regarding this. The fourteenth key point is the introduction (of the three bodies): First, the mind has no origin, which is Dharmakaya (Tibetan: ཆོས་སྐུ།); in the middle, the mind has no abiding place, which is Sambhogakaya (Tibetan: ལོངས་སྐུ།); finally, the mind has no destination, which is Nirmanakaya (Tibetan: སྤྲུལ་སྐུ།). Therefore, one must determine that the place of origin, the place of abiding, and the place of destination, all three, as well as the nature of all phenomena, are empty. Having determined this, recognizing it as the three bodies means that what one has practiced and seen, and what the guru has said, are in complete agreement. The fifteenth key point is settling into the natural state: Having gained confidence in settling into liberation, let go of the ninefold activities, both internal and external. Therefore, letting go of all internal and external secret activities of body, speech, and mind is called a 'yogi who has abandoned activities.' Settling into the natural state in this way, keeping the mind from dwelling on anything, is the dwelling of the Shravakas; abiding in a stable state is the dwelling of the complete Sambhogakaya, the seven-point posture of Vairochana; transforming the stable state into liberation is the posture of the wrathful deities, such as the squatting posture of a sage, as well as the seven-point posture, the throwing posture, jumping and running, dancing and whirling, etc. The nature of the mind is to be free from all grasping, rejecting, accepting, and abandoning; there is no other transformation whatsoever. The sixteenth key point is the guidance of self-liberation: This is the support for the above method of settling. If one distinguishes it, there are four types: self-liberation, original liberation, immediate liberation, and complete liberation. As the scripture says: 'Because of self-liberation, there is no need for an antidote; because of original liberation, there is no need for repetition; because of immediate liberation, it vanishes at the sight; because of complete liberation, there is no effort.' The seventeenth key point is the guidance of Tögal (頓超): Having seen the nature of mind so well, the way to practice the path is to practice Tögal, the profound key point of Dzogchen. Regarding this, 'The door and the realm, the wind and the awareness, the essential points must all be coordinated.' Therefore, as the eye, which is the door for the arising of wisdom, does not deviate from the three ways of looking; the realm is the sky, free from conditions; the breath is extremely slow; the awareness is focused on the Dharmadhatu, abiding in its natural state, without fabrication, and practicing in this way, the four visions arise in sequence: First, there appear bindus, subtle bindus, like the colors of a peacock's feathers, and like silk spread out, stretching upwards, radiating light, like a parasol, stupas, etc., gradually appearing larger, which is the manifestation of Dharmata; within these, the appearance of deity forms is the increase of realization; each bindu appears as a mandala of five families, etc., which is...
ིག་པ་ཚད་ཕེབས། 57-12-11a མཐར་བཟང་ངན་གང་གི་ཡང་རྟོག་པ་དག་ནས་རྒྱ་མཚོ་ལ་ཆུ་བོ་ཐིམ་པ་ལྟ་བུའམ། སྦྲའི་ཆོན་ཐག་བསྡུས་པ་ལྟར་དབྱིངས་སུ་ཐིམ་ཞིང་ཁྱབ་གདལ་ཆེན་པོར་བྱང་ཆུབ་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཟད་པ་སྟེ། དེ་དག་གི་རྟགས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ལ་འཆར་ཞིང་། ཚད་རྨི་ལམ་གྱིས་ཟིན། རབ་ལ་རྨི་ལམ་རྒྱུན་ཆད། འབྲིང་རྨི་ལམ་འོད་གསལ་དུ་འཆར། ཐ་མ་རྨི་ལམ་དུ་ངོ་ཤེས་པའོ། །རྟགས་ནི། ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱི་ཚེ་ལུས་རུས་སྦལ་འཁར་གཞོང་དུ་བཅུག་པ་འདྲ། ངག་ལྐུགས་པ་ལྟ་བུ། སེམས་མཁའ་འགྲོ་རྙི་ལ་ཟིན་པ་འདྲ་བ། གོང་འཕེལ་གྱི་ཚེ་ལུས་སྐྱེས་བུ་ནད་ཀྱིས་གདུངས་པ་འདྲ། ངག་སྨྱོན་པ་ལྟ་བུ། སེམས་རྩི་དུག་ཟོས་པ་འདྲ། ཚད་ཕེབས་ཀྱི་སྐབས་ལུས་གླང་ཆེན་འདམ་དུ་ཚུད་པ་འདྲ། ངག་གྲུལ་བུམ་གྱི་ཕྲུ་གུ་ལྟ་བུ། སེམས་འབྲུམ་ནད་བྱང་བ་ལྟ་བུ། ཆོས་ཉིད་ཟད་པའི་ལུས་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་རོ་ལྟ་བུ་གཤེད་མ་བརྒྱས་བསྐོར་ཀྱང་ཉམ་ང་མེད། ངག་བྲག་ཆ་ལྟ་བུ་གཞན་གྱི་ལད་མོ་ཟློས་ཤིང་འཛིན་པ་མེད། སེམས་ན་བུན་མཁའ་ལ་ཡལ་བ་ལྟར་ཀ་དག་གི་དབྱིངས་སུ་རང་དེངས་པ་རྣམས་ཏེ། རྒྱུད་ལས། ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་སྣང་བ་ཡིས། །ཡིད་སྤྱོད་འཛིན་པའི་ལྟེ་བ་ནུབ། ཉམས་སྣང་གོང་འཕེལ་སྣང་བ་ཡིས། །བར་དོའི་ཡེ་ཤེས་གཏན་ལ་ཕེབས། །རིག་པ་ཚད་ཕེབས་སྣང་བ་ཡིས། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ངོས་ཟིན། །ཆོས་ཉིད་ཟད་པའི་སྣང་བ་ཡིས། །རྫོགས་ཆེན་བྱ་ 57-12-11b བྲལ་འབྲས་བུ་ཐོབ། །ཅེས་སོ། །སྒྲོན་མ་དྲུག་ནི། ཙིཏྟ་ཤའི་སྒྲོན་མ། དཀར་འཇམ་རྩའི་སྒྲོན་མ། རྒྱང་ཞགས་ཆུའི་སྒྲོན་མ་སྟེ་ལུས་ལ་བརྟེན་པའི་སྒྲོན་མ་གསུམ། ཐིག་ལེ་སྟོང་པའི་སྒྲོན་མ། རྣམ་དག་དབྱིངས་ཀྱི་སྒྲོན་མ། ཤེས་རབ་རང་བྱུང་སྒྲོན་མ་སྟེ་རིག་གདངས་ཀྱི་སྒྲོན་མ་གསུམ། འདི་དག་གི་རྒྱས་པ་མ་བུ་སྡེབ་ཚུལ་སོགས་ཞིབ་པར་སྒྲོན་བཞི་དབྱེ་གསལ་མེ་ལོང་དང་། ཁྲིད་གཞུང་རྣམས་ལས་ཤེས་སོ། །ཐོད་རྒལ་འདི་ལ་མཐའ་རྟེན་གྱི་མན་ངག་མི་འགུལ་བ་གསུམ་ལ་གཞི་བཅའ། སྡོད་པ་གསུམ་གྱིས་ཚད་གཟུང་། ཐོབ་པ་གསུམ་གྱི་གཟེར་གདབ། གདེང་བཞིའི་གྲོལ་ཚད་བསྟན་པ་རྣམས་ཡིན་པ་ལས། མི་འགུལ་བ་གསུམ་ནི། ལུས་བཞུགས་སྟངས་ཆོས་སྐུ་སེང་གེ་ལྟ་བུ། ལོངས་སྐུ་གླང་ཆེན་ལྟ་བུ། སྤྲུལ་སྐུ་དྲང་སྲོང་ཙོག་པུ་ལྟ་བུ་སྟེ་བཞུགས་སྟངས་གསུམ་ལས་མི་འགུལ། མིག་གྱེན་ཐུར་ཐད་ཀ་སྟེ་གཟིགས་སྟངས་གསུམ་ལས་མི་འགུལ། རིག་པ་དབྱིངས་ལས་མི་འགུལ་བའོ། །སྡོད་པ་གསུམ་ནི་ཕྱི་སྣང་བ་སྡོད། ནང་སྒྱུ་ལུས་སྡོད། གསང་བ་རླུང་སེམས་སྡོད། ཐོབ་པ་གསུམ་ནི། སྐྱེ་བ་ལ་རང་དབང་ཐོབ། འཇུག་པ་ལ་རང་དབང་ཐོབ། གནས་པ་ལ་རང་དབང་ཐོབ། གདེང་བཞི་ནི། ཡར་སངས་རྒྱས་ཐོབ་ཏུ་མི་རེ། མ་ཐོབ་ཀྱི་མི་དོགས། མར་ངན་སོང་ག
【現代漢語翻譯】 智慧圓滿。 最終，當好與壞的念頭都凈化，如同河流匯入大海，或如蜘蛛收回蛛絲，融入法界並證悟廣大時，即是法性窮盡。這些的徵象會顯現在身、語、意三方面，程度由夢境來衡量。上等者，夢境斷滅；中等者，夢境顯現為光明；下等者，在夢中認識到夢境的本質。徵象是：當法性顯現時，身體如同烏龜被放入龜殼中；語言如同啞巴；心如同空行母被網捕獲。當體驗增長時，身體如同病人受苦；語言如同瘋子；心如同服用了毒藥。當智慧圓滿時，身體如同大象陷入泥潭；語言如同陶罐的回聲；心如同麻疹痊癒。當法性窮盡時，身體如同尸陀林的屍體，即使被劊子手包圍也不恐懼；語言如同巖石的回聲，重複別人的話語而不執著；心如同霧氣消散在空中，在原始清凈的法界中自然解脫。如經文所說：『法性顯現之光明，滅除意識執著的中心。體驗增長之光明，確定中陰的智慧。智慧圓滿之光明，認識圓滿報身。法性窮盡之光明，獲得大圓滿無修之果。』 六盞燈是：จิต्तཤའི་སྒྲོན་མ། （藏文，梵文天城體，citta śāyi sgron ma，心臥之燈），དཀར་འཇམ་རྩའི་སྒྲོན་མ།（藏文，梵文天城體，dkār 'jam rtsā'i sgron ma，白柔脈之燈），རྒྱང་ཞགས་ཆུའི་སྒྲོན་མ།（藏文，梵文天城體，rgyang zhags chu'i sgron ma，遠拋水之燈），這三盞燈依賴於身體。ཐིག་ལེ་སྟོང་པའི་སྒྲོན་མ།（藏文，梵文天城體，thig le stong pa'i sgron ma，明點空性之燈），རྣམ་དག་དབྱིངས་ཀྱི་སྒྲོན་མ།（藏文，梵文天城體，rnam dag dbyings kyi sgron ma，清凈法界之燈），ཤེས་རབ་རང་བྱུང་སྒྲོན་མ།（藏文，梵文天城體，śes rab rang byung sgron ma，智慧自生之燈），這三盞燈是覺性的光明。這些燈的詳細解釋，如母子結合等，可以在《四燈明鏡》和指導文集中找到。 對於頓超，以不動搖的三種訣竅為基礎，以三種安住來衡量，以三種獲得來固定，並展示四種確信的解脫程度。不動搖的三種是：身體的坐姿不改變，法身如獅子，報身如大象，化身如仙人蹲坐；眼睛的觀看方式不改變，向上、向下、直視；覺性不從法界中動搖。三種安住是：外在顯現安住，內在幻身安住，秘密氣脈明點安住。三種獲得是：獲得出生的自主權，獲得進入的自主權，獲得安住的自主權。四種確信是：向上不期望成佛，不懷疑未證悟，向下不墮惡趣。
【English Translation】 Wisdom is perfected. Ultimately, when thoughts of good and bad are purified, like a river merging into the ocean, or like a spider retracting its web, dissolving into the expanse and awakening to vastness, it is the exhaustion of the nature of reality (chos nyid zad pa). The signs of this manifest in body, speech, and mind, and the degree is measured by dreams. For the superior, dreams cease; for the intermediate, dreams appear as clear light; for the inferior, one recognizes the nature of dreams within the dream. The signs are: when the nature of reality manifests, the body is like a turtle placed in its shell; speech is like a mute person; the mind is like a Ḍākiṇī (空行母) caught in a net. When the experience increases, the body is like a person afflicted by illness; speech is like a madman; the mind is like one who has consumed poison. When wisdom is perfected, the body is like an elephant stuck in the mud; speech is like the echo of a clay pot; the mind is like the clearing of measles. When the nature of reality is exhausted, the body is like a corpse in a charnel ground, unafraid even when surrounded by executioners; speech is like the echo of a rock, repeating the words of others without attachment; the mind is like mist dissolving into the sky, naturally liberated in the expanse of primordial purity. As the tantra says: 'The light of the manifestation of the nature of reality extinguishes the center of the mind's clinging. The light of the increasing experience establishes the wisdom of the bardo (中陰). The light of the perfected awareness recognizes the body of perfect enjoyment (Sambhogakāya, 報身). The light of the exhaustion of the nature of reality obtains the unlabored fruit of the Great Perfection (Dzogchen, 大圓滿).' The six lamps are: Cittashayi Lamp (จิต्तཤའི་སྒྲོན་མ།, citta śāyi sgron ma, the lamp of the mind lying down), the White Soft Vein Lamp (དཀར་འཇམ་རྩའི་སྒྲོན་མ།, dkār 'jam rtsā'i sgron ma), the Far-Reaching Water Lamp (རྒྱང་ཞགས་ཆུའི་སྒྲོན་མ།, rgyang zhags chu'i sgron ma), these three lamps rely on the body. The Empty Thigle Lamp (ཐིག་ལེ་སྟོང་པའི་སྒྲོན་མ།, thig le stong pa'i sgron ma), the Pure Expanse Lamp (རྣམ་དག་དབྱིངས་ཀྱི་སྒྲོན་མ།, rnam dag dbyings kyi sgron ma), the Self-Arisen Wisdom Lamp (ཤེས་རབ་རང་བྱུང་སྒྲོན་མ།, śes rab rang byung sgron ma), these three lamps are the luminosity of awareness. Detailed explanations of these lamps, such as the union of mother and child, can be found in the 'Mirror of the Four Lamps' and in the instructional texts. For Trekchö (頓超), one establishes the foundation on the three unwavering instructions, measures with the three abidings, fixes with the three attainments, and demonstrates the degree of liberation of the four confidences. The three unwavering instructions are: the body's posture does not change, the Dharmakāya (法身) is like a lion, the Sambhogakāya (報身) is like an elephant, the Nirmāṇakāya (化身) is like a hermit squatting; the gaze of the eyes does not change, upwards, downwards, straight ahead; awareness does not waver from the expanse. The three abidings are: outer appearance abides, inner illusory body abides, secret winds and bindus (明點) abide. The three attainments are: attainment of autonomy over birth, attainment of autonomy over entering, attainment of autonomy over abiding. The four confidences are: upwards, one does not expect to attain Buddhahood; one does not doubt non-attainment; downwards, one does not fall into the lower realms.
ི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་མི་དོགས་པ་དང་། མི་མྱོང་བར་རེ་བ་མེད་པས་ཡར་གྱི་རེ་དོགས་ 57-12-12a གཉིས་མཐའ་ཟད། མར་གྱི་རེ་དོགས་གཉིས་མཐའ་ཟད་དེ། གདེངས་བཞི་དང་ལྡན་པའོ། ཁྲིད་རྐང་བཅོ་བརྒྱད་པ་འབྲས་བུའི་ཁྲིད་ནི། དོན་ཁྲིད་འདི་ཐོབ་ནས་བརྩོན་པས་ཉམས་སུ་བླངས་ན། རབ་ཀྱིས་ལོ་གསུམ། འབྲིང་གིས་ལྔ། ཐ་མས་ཀྱང་བདུན་ལ་གྲོལ་བ་ཐོབ་ཅིང་། ཡང་དག་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་མངོན་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་ནས་དོན་གཉིས་ལྷུན་གྲུབ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་རོ། །ཞིབ་པར་བླ་མའི་གསུང་དང་ཁྲིད་ཡིག་གི་ཡི་གེ་རྣམས་ལས་འབྱུང་ཞིང་། འདིར་ཆེ་ལོང་ཙམ་ཞིག་བཀོད་པ་འདི་ཆོས་སྐོར་བ་སྡེ་པ་ཆོས་རྗེ་ཀརྨ་ཐུབ་བསྟན་ཉིན་བྱེད་པས་བསྐུལ་བའི་ངོར། པད་གླིང་གསུམ་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་རྡོ་རྗེས་བསམ་གཏན་གྱི་ཐུན་བར་ལ་སྤེལ་པ་འདིས་ཀྱང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཟབ་མོའི་གནས་ལུགས་རྟོགས་ནས། ཀུན་བཟང་མཐའ་བྲལ་ཀློང་ཡངས་ཀྱི་གོ་འཕང་ལ་བཟང་པོར་སྤྱོད་པའི་སྐལ་པ་ཅན་དུ་གྱུར་ཅིག། །།
【現代漢語翻譯】 不再擔心遭受痛苦，也不再期望不遭受痛苦，因此，向上（提升）的希望和恐懼兩種極端都已耗盡；向下（墮落）的希望和恐懼兩種極端也已耗盡，從而具備了四種自信。第十八個引導要點是關於果的引導：獲得此竅訣引導后，通過精進修持，最上等者三年，中等者五年，最下等者七年也能獲得解脫。獲得圓滿正等覺佛陀和現證圓滿正等覺佛陀的果位，成為二利任運成就的法王。詳細內容見於上師的開示和引導文的文字中。此處僅作簡略概述。應措果巴寺的法主噶瑪·圖丹·尼杰巴的請求，貝林巴·楚臣多吉在禪定期間撰寫了此文，愿以此功德，一切眾生都能證悟甚深實相，並在普賢無邊廣闊的境界中，擁有行持善妙的福分！
【English Translation】 There is no longer fear of experiencing suffering, nor hope of not experiencing it, thus, the two extremes of hope and fear of rising (elevation) are exhausted; the two extremes of hope and fear of falling (degradation) are also exhausted, thereby possessing four confidences. The eighteenth guiding point is the guidance on the fruit: Having obtained this pith instruction, through diligent practice, the best will attain liberation in three years, the intermediate in five, and even the least in seven. Having attained the state of Samyak-sambuddha (perfectly and completely enlightened Buddha) and Abhisambuddha (manifestly perfectly enlightened Buddha), one becomes the Dharma Raja (king of Dharma) with spontaneous accomplishment of both benefits (for self and others). Detailed explanations can be found in the Guru's teachings and the texts of the guiding instructions. Here, only a brief summary is given. At the request of Karma Thupten Nyinjedpa, the Dharma Lord of Chokorba Monastery, Pelingpa Tsultrim Dorje composed this during a meditation session. May all sentient beings, through this merit, realize the profound reality and have the fortune to practice excellently in the all-good, boundless, and vast expanse of Klong Yang (primordial space)!