td2386_大圓滿頓斷普解中 前行正行後行引導次第略攝解脫一切束縛 大圓滿頓斷普解 引導文.g2.0f

Rinchen TerdzodTD2386རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཆིག་ཆོད་ཀུན་གྲོལ་ལས། སྔོན་འགྲོ་དངོས་གཞི་རྗེས་ཀྱི་ཁྲིད་རིམ་མདོར་བསྡུས་པ་འཆིང་བ་ཀུན་འགྲོལ་ཅེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། །རྫོགས་ཆེན་ཆིག་ཆོད་ཀུན་གྲོལ། ཁྲིད་ཡིག 57-3-1a ༄༅། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཆིག་ཆོད་ཀུན་གྲོལ་ལས། སྔོན་འགྲོ་དངོས་གཞི་རྗེས་ཀྱི་ཁྲིད་རིམ་མདོར་བསྡུས་པ་འཆིང་བ་ཀུན་འགྲོལ་ཅེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། །རྫོགས་ཆེན་ཆིག་ཆོད་ཀུན་གྲོལ། ཁྲིད་ཡིག ༄༅། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཆིག་ཆོད་ཀུན་གྲོལ་ལས། སྔོན་འགྲོ་དངོས་གཞི་རྗེས་ཀྱི་ཁྲིད་རིམ་མདོར་བསྡུས་པ་འཆིང་བ་ཀུན་འགྲོལ་ཅེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ།། 57-3-1b ན་མོ་གུ་རུ་ས་མནྟ་བྷ་དྲ་ཡ། འཁྲུལ་གཞི་ཀ་དག་གཏིང་གསལ་ཆོས་སྐུར་གྲོལ། །འཁྲུལ་སྣང་འོད་གསལ་ཐིག་ལེ་ཆེན་པོར་ཤར། །སྲིད་ཞིའི་སྤྱི་དཔལ་བླ་མ་གདོད་མའི་མགོན། །དད་བརྒྱས་བསྙེན་ལ་གསང་གསུམ་བྱིན་རླབས་སྩོལ། །ཐེག་རིམ་ཀུན་གྱི་མཐར་ཐུག་ཅིང་། །ལམ་ཟབ་ཀུན་གྱི་རྩེར་སོན་པ། །ཨ་ཏི་གཅིག་ཆོད་ཀུན་གྲོལ་གྱི། ཁྲིད་ཚུལ་ཟབ་བཏུས་སྙིང་པོ་དགོད། །དེ་ལ་དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་བཅུད། ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡང་རྩེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་པོ། ཨ་ཏི་ཡང་གསང་ཆིག་ཆོད་གནད་ཀྱི་མན་ངག ། 57-3-2a དབང་པོ་རྣོ་བརྟུལ་དང་ལས་འཕྲོ་བཟང་ངན་མེད་པར་ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་གྲོལ་བར་བྱེད་པའི་ཁྲིད་རིམ་འདི་ལ་འཇུག་པ་ན། གཞུང་ནས་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་བླ་སློབ་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་གནས་དུས་གྲོགས་ཀྱི་མཐུན་རྐྱེན་འཛོམ་པའི་ཚེ། ཐོག་མར་བཤད་ལུགས་དྲུག་གིས་སྤྱི་དོན་གཏན་ལ་ཕབ། ཁྲིད་དངོས་ལ་དབང་པོ་རབ་བརྡ་ཙམ་གྱིས་གྲོལ་བ། འབྲིང་སྒོམ་པས་གྲོལ་བ། ཐ་མ་ཚིག་ཁྲིད་ཀྱིས་གྲོལ་བ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་དབང་རིམ་བཞི་བསྐུར་བའི་བརྡ་ཁྲིད་ལ་བརྟེན་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། དབང་དུས་སུ་ངོ་འཕྲོད་པ་དེ་ཉིད་རྟོགས་གོམས་ཀྱི་སྦྱོར་ 57-3-2b བས་མཐར་དབྱུང་བའོ། །གསུམ་པ་ནི། འདིར་འཆད་པར་བྱ་བ་སྟེ། འདི་ལ་གསུམ། སྔོན་འགྲོ་དངོས་གཞི་རྗེས་ཀྱི་རིམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། མི་རྟག་པ་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་པས་བློ་ཆོས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པས་ཆོས་ལམ་དུ་འགྲོ་བ་དང་། བླ་མ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་པས་ལམ་འཁྲུལ་པ་སེལ་བ་དང་། འཁོར་འདས་རུ་ཤན་དབྱེ་བས་འཁྲུལ་པ་ཡེ་ཤེས་སུ་འཆར་བར་བྱེད་པའོ། །དང་པོ་ནི། གཞུང་རྩ་བར། རང་གཞན་ཐམས་ཅད་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་འདིར༔ སྐྱེ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་གཅིག་བླངས་ཀྱང་༔ ཉོན་མོངས་སྡུག་བསྔལ་འཁྲུལ་པའི་མཐའ་ལ་སྤྱོད་པ་ལས་དོན་མ་བྱུང་བར་འདུག་སྟེ༔ ད་རེས་མི་ལུས་བྲེང་ཙམ་ཐོབ་དུས་འདིར༔ ཆོས་མ་བྱས་ན་ཕྱིས་མི་ལུས་འདི་ཐོབ་པར་དཀའ་བས༔ དེས་ན་ད་རེས་མི་ལུས་ཐོབ་དུས་

【現代漢語翻譯】 《大圓滿一決斷一切解脫》中，關於前行、正行、後行的引導次第簡要，名為《解脫一切束縛》。《大圓滿一決斷一切解脫》，引導文。 那摩 咕嚕 薩曼達巴扎雅（藏文：ན་མོ་གུ་རུ་ས་མནྟ་བྷ་དྲ་ཡ།，梵文天城體：नमः गुरु समन्तभद्राय，梵文羅馬擬音：namaḥ guru samantabhadrāya，漢語字面意思：頂禮普賢上師）。 迷亂之基，本凈深明，解脫為法身；迷亂顯現，光明點，現為大光明；輪迴涅槃之共主，原始怙主上師，以虔誠祈請，賜予身語意之加持。 諸乘之究竟，諸道之頂峰，阿底一決斷一切解脫之引導，深奧精要之心髓。 是故，三世諸佛之意精華，一切乘之頂巔，一切法之心髓，阿底極密一決斷之竅訣。 無論根器利鈍，業緣善惡，僅聞即解脫之引導次第，入此門者，如經中所述，具足上師弟子之功德，具足處所、時間、道友之順緣之際，首先以六種講述方式確定共同要義。引導之正行分為上根僅憑象徵即解脫，中根依靠修持而解脫，下根依靠詞句引導而解脫三種。第一種是依靠授予四種不共灌頂之象徵引導。第二種是在灌頂時認識的覺性，通過證悟的修持，最終達到解脫。第三種是此處將要講解的內容，分為前行、正行、後行三個次第。首先是前行，分為四點：通過使無常觀在相續中生起，使心轉向佛法；通過發起菩提心，使佛法成為解脫之道；通過祈請上師，消除道路上的迷誤；通過區分輪迴與涅槃，使迷亂顯現為智慧。第一點是無常觀。經文根本是：『自他一切眾生皆在輪迴的巨大苦海中，即使無數次轉生，除了徒增煩惱和痛苦，最終還是在迷亂中空耗此生。現在好不容易獲得了人身，如果還不修法，以後很難再得人身了，所以現在得到人身的時候』 。

【English Translation】 From 'Great Perfection One Resolution All Liberation', a concise guide to the preliminary, main, and subsequent practices, entitled 'Liberating All Bonds'. 'Great Perfection One Resolution All Liberation', a guide. Namo Guru Samantabhadraya (藏文：ན་མོ་གུ་རུ་ས་མནྟ་བྷ་དྲ་ཡ།，梵文天城體：नमः गुरु समन्तभद्राय，梵文羅馬擬音：namaḥ guru samantabhadrāya，漢語字面意思：頂禮普賢上師). The basis of delusion, primordially pure and deeply clear, is liberated as the Dharmakaya (法身). The appearance of delusion, the clear light bindu (明點), arises as the Great Light. The common glory of samsara (輪迴) and nirvana (涅槃), the primordial protector Lama (上師), I approach with devotion and faith, bestow the blessings of body, speech, and mind. The ultimate of all vehicles, the pinnacle of all profound paths, the profound and concise essence of the instructions of Ati One Resolution All Liberation. Therefore, the essence of the realization of all Buddhas of the three times, the summit of all vehicles, the heart essence of all dharmas, the secret instruction of Ati Yangsang One Resolution. Regardless of whether one's faculties are sharp or dull, or whether one's karmic connections are good or bad, this teaching sequence liberates merely upon hearing it. To enter this, when the teacher and student possess the qualities described in the texts, and when the conducive conditions of place, time, and companions are complete, first establish the general meaning through the six modes of explanation. The actual teaching is threefold: liberation through mere symbolic indication for those of sharp faculties, liberation through meditation for those of middling faculties, and liberation through verbal instruction for those of lesser faculties. The first is based on the symbolic instruction of bestowing the four uncommon empowerments in sequence. The second is to bring to fruition through the practice of familiarizing oneself with the recognition received during the empowerment. The third is what is to be explained here, which has three parts: the preliminary practice, the main practice, and the subsequent practice. The first of these has four aspects: turning the mind toward dharma by cultivating impermanence in the mindstream; turning dharma into the path by generating bodhicitta (菩提心); dispelling confusion on the path by supplicating the guru (上師); and causing delusion to arise as wisdom by distinguishing samsara (輪迴) from nirvana (涅槃). The first is impermanence. The root text states: 'All beings, self and others, are in this great ocean of samsara (輪迴). Even if one takes countless births, one only experiences suffering and delusion, without accomplishing anything meaningful. Now, when one has obtained this human body, if one does not practice dharma, it will be difficult to obtain this human body again in the future. Therefore, now, when one has obtained this human body'

---

འདིར་ཆོས་ཁོ་ན་བྱེད་དགོས༔ དེ་མྱུར་དུ་མ་བྱས་ན་འཆི་བ་ནམ་འོང་ཆ་མི་འདུག་སྟེ་རྟག་མི་ཐུབ༔ སེམས་ཅན་སྔ་ཕྱི་མ་ཤི་བ་མེད་པས་འཆི་ངེས་པར་འདུག༔ དེ་ནམ་འོང་ན་འཆི་རྐྱེན་མང་བས་མྱུར་དུ་འོང་༔ བྱུང་ཙ་ན་ཆོས་མིན་པ་ཅིས་ཀྱང་ཕན་པར་མི་འདུག་སྙམ་དུ་སྐྱོ་ཤས་ཡང་ཡང་བསྐྱེད་ནས༔ ཚེ་འདི་ལ་ཞེན་པ་བཙན་ཐབས་སུ་ལོག་ན༔ བློ་ཆོས་སུ་འགྲོ་བའི་དད་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ༔ ཞེས་པ་སྟེ་འཆི་བ་མི་ 57-3-3a རྟག་པ་གཤའ་མ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ན་ཚེ་འདི་ལ་བློ་ལོག །འཁོར་བ་ལ་ངེས་འབྱུང་བཅོས་མིན་དུ་སྐྱེ་བས་དེ་ཙམ་གྱིས་དོན་འགྲུབ་པ་ཡིན་ཡང་། ལས་དང་པོ་པ་ལ་ཁྲིད་ཚུལ་འདི་ཁོ་ན་སྟོན་པ་སོགས་དགོས་པ་ཡོད་ཅིང་སྤྲོ་ན། དང་པོ་འཆི་བ་སྒོམ་པའི་རྟེན་དལ་བརྒྱད་འབྱོར་བཅུ་ལྡན་པའི་མི་ལུས་རིན་པོ་ཆེ་རྙེད་དཀའ་བ་དང་། ཤི་བའི་འོག་ཏུ་ལས་རྗེས་སུ་འབྲང་ཞིང་དགེ་སྡིག་གི་འབྲས་བུ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པས་རྒྱུ་འབྲས་མི་བསླུ་བ་དང་། ཁམས་གསུམ་གྱི་གནས་རིས་མཐོ་དམན་གང་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཚུལ་རྣམས་བཤད། དད་པ་རྣམ་གསུམ་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་ནས་ཐར་པ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་འདུན་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་སྐྱེས་པ་ན། ཐར་པའི་འཇུག་སྒོ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་ཚུལ་ཡང་རྫོགས་ཆེན་ཁྲིད་རིམ་གཞན་དང་མཐུན་པར་འཆད་དུ་རུང་མོད། ཁྲིད་ཚུལ་འདི་ཉིད་ཟབ་གནད་སྙིང་པོ་བསྡུས་པའི་དབང་གིས་ཐུན་མིན་གྱི་སྔོན་འགྲོ་བཞིར་གྲགས་པ་ཐམས་ཅད་ས་བཅད་གསུམ་པའི་ནང་དུ་སྡུད་པར་མཛད་པ་ཉིད་ཟབ་ཅིང་བྱིན་རླབས་ཆེ་བས་དེ་ཀས་ཆོག་གོ །གཉིས་པ་ནི། རིགས་དྲུག་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས༔ བདག་གི་ཕ་མ་མ་བྱས་པ་གཅིག་ 57-3-3b ཀྱང་མེད༔ དྲིན་ཅན་ཕ་མ་འགྲོ་དྲུག་སེམས་ཅན་འདི་རྣམས༔ འདོད་པ་རང་རེས་བདེ་བ་ཐོབ་པར་འདོད་ཀྱང་༔ ལོག་པ་དང་འཁྲུལ་པའི་ཀློང་དུ་སོང་སྟེ༔ སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་སྙིང་རེ་རྗེ༔ འདི་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་ལས་གྲོལ་ཞིང་༔ བདེ་བ་ཐོབ་པར་བྱ༔ དེའི་ཆེད་དུ་དམ་ཆོས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཉམས་སུ་བླངས་ལ༔ སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་དགོད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་ཡང་ཡང་སེམས་བསྐྱེད་བྱས་པས༔ རང་འདོད་ཀྱི་ཞེན་པ་ཆོད་ནས་གཞན་ཕན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ༔ གསུམ་པ་ནི། རང་གཞན་གནས་སྐབས་མཐར་ཐུག་གི་བདེ་ལེགས་ཐམས་ཅད༔ བླ་མའི་བྱིན་རླབས་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་སྟེ༔ བྱིན་རླབས་མོས་གུས་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བས༔ ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་མོས་གུས་བྱས་པས༔ སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར༔ ལུས་ཀྱིས་ཕྱག་བསྐོར་དང་ཞབས་ཏོག་བསྙེན་བཀུར་ཅི་མཉེས་བསྒྲུབ། ངག་གིས་ཡོན་ཏན་བསྔགས་པ་དང་གསོལ་འདེབས་བརྗོད། ཡིད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་དངོས་སུ་བསམ་ལ་ཅི་མཛད་ལེགས་པར་བ

ལྟ། ཅི་གསུང་ཚད་མར་འཛིན། རེ་ས་བླ་མ་ལས་གཞན་མེད་པས་བླ་མ་མཁྱེན་སྙམ་པ་བྱས་ལ། 57-3-4a རང་གི་སྤྱི་གཙུག་ཉི་ཟླ་པདྨའི་གདན་ལ་རྩ་བའི་བླ་མ་སྐུ་དངོས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་འོད་ཕུང་གི་དབུས་ན་བཞུགས་པའམ། གདོད་མའི་མགོན་པོ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་གསལ་བའི་དབུ་གཙུག་ནས་ཡར་ལ་བརྒྱུད་པའི་བླ་མ་རྣམས་ཐོ་བརྩེགས་སུ་བཞུགས་པར་གསལ་བཏབ། མོས་གུས་དྲག་པོས་ངག་ཏུ། བདག་གཞན་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད༔ བླ་མ་སངས་རྒྱས་རིན་པོ་ཆེ་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆི༔ སེམས་སྨིན་ཅིང་གྲོལ་བར་བྱིན་གྱིས་རློབས༔ ཆོས་སྐུ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་སྐུ་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆི༔ སེམས་སྨིན་ཅིང་གྲོལ་བར་བྱིན་གྱིས་རློབས༔ ལོངས་སྐུ་གསང་བདག་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་སྐུ་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆི༔ སེམས་སྨིན་ཅིང་གྲོལ་བར་བྱིན་གྱིས་རློབས༔ སྤྲུལ་སྐུ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྐུ་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆི༔ སེམས་སྨིན་ཅིང་གྲོལ་བར་བྱིན༴ རིག་འཛིན་དགའ་རབ་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་ལ༴ སེམས་སྨིན་ཅིང་གྲོལ་བར་བྱིན༴ གུ་རུ་ཤྲཱི་སིཾ་ཧའི་སྐུ་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆི༔ སེམས་སྨིན་ཅིང་གྲོལ་བར་བྱིན་གྱིས་རློབས༔ ཨོ་རྒྱན་པདྨ་འབྱུང་གནས་སྐུ་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆི༔ སེམས་སྨིན་ཅིང་གྲོལ༴ ཆོས་རྒྱལ་རིན་ཆེན་གླིང་པའི་སྐུ་ལ༴ སེམས་སྨིན་ཅིང་གྲོལ༴ གྲུབ་ཆེན་ནམ་མཁའི་མཚན་ཅན་སྐུ་ལ་སྐྱབས༴ སེམས་སྨིན་ཅིང་༴ དྲིན་ཆེན་རྩ་བའི་ 57-3-4b བླ་མའི་སྐུ་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆི༔ སེམས་སྨིན་ཅིང་གྲོལ་བར་བྱིན་གྱིས་རློབས༔ ཞེས་པས་གདོང་མཆི་མས་དག་པར་གསོལ་བ་གདབ༔ རྗེས་ལ་བླ་མ་བརྒྱུད་པ་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་རང་གི་སྤྱི་གཙུག་ཏུ་ཐིམ་ནས༔ རང་གི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ལ་བླ་མའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱིས་དབྱེར་མེད་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ངང་དུ་སེམས་ལྷོད་དེ་བཞག་པས༔ བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རྩོལ་མེད་དུ་འཆར་བ་ཡིན་ནོ༔ བཞི་པ་ལ་གཉིས། རྒྱུད་ཀྱི་དགོངས་པ་ལྟར། སྒྲིམ་པ་འཁོར་བའི་རུ་ཤན་དབྱེ་བ་དང་། ཀློད་པ་མྱང་འདས་ཀྱི་རུ་ཤན་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི། དབེན་པའི་གནས་སུ་སྒོ་གསུམ་གྱི་རུ་ཤན་དབྱེ་བ་གསུམ་ལས་ལུས་ཀྱིས་ཕྱག་དང་བསྐོར་བ་ཅི་ནུས་སུ་བྱ། དེས་ལུས་སྒྲིབ་འདག །དེ་ནས་གདན་འབོལ་བར་རྐང་མཐིལ་གཉིས་སྤྲད་པའི་རྐང་རྩེ་སར་བཙུགས། པུས་མོ་ཕྱིར་བསྐྱེད། ལག་པ་སྤྱི་གཙུག་ཏུ་ཐལ་མོ་སྦྱར། མགོ་ལ་མ་རེག་པར་གྲུ་མོ་ཕྱིར་བརྒྱང་། ལུས་ཀྱི་ཆ་བསྲངས་པ་རྡོ་རྗེའི་འདུག་སྟངས་བྱ། དེས་ལུས་ཀྱི་བར་ཆད་བཟློག །མཐར་ལུས་གནད་དུས་གཅིག་ལ་ཤག་གིས་དགྲོལ། དེས་ལུས་ཞིག་པ་སྙམ་བྱེད། ཕྱིས་འཁོར་བའི་ལུས་ལ་མི་འཇུག་གོ །ངག་གིས་མདོ་དང་གཟུངས་སྔགས་འདོན་པ་དང་གསོལ་ 57-3-5a འདེབས་མང་པོ་བྱ། དེས་ངག་སྒྲིབ་འདག །དེ་ནས་ལུས་བསྲངས་ཏེ་ཧཱུྃ་རིང་པོ་བརྗོད་ཅིང

【現代漢語翻譯】 那麼，就把上師所說的一切都視為可靠的依據。除了上師之外，沒有其他的依靠，所以要想著『上師您知道』。把自己頭頂上日月蓮花座上的根本上師觀想為真實化身，在光蘊中安住。或者觀想為原始怙主 普賢王如來（Kun-tu bzang-po）的形象，從頭頂向上依次觀想傳承上師，如同堆疊的樓層般安住。以強烈的虔誠心，口中唸誦：『我與虛空般無邊無際的眾生，皈依上師 皈依佛 皈依仁波切，請加持我們心成熟解脫。皈依法身 普賢王如來（Kun-tu bzang-po）之身，請加持我們心成熟解脫。皈依報身 秘密主 金剛持（Vajradhara）之身，請加持我們心成熟解脫。皈依化身 金剛薩埵（Vajrasattva）之身，請加持我們心成熟解脫。皈依持明 噶饒多杰（Garab Dorje）之身，請加持我們心成熟解脫。皈依 咕嚕 師利星哈（Guru Shri Singha）之身，請加持我們心成熟解脫。皈依 鄔金 蓮花生（Padmasambhava）之身，請加持我們心成熟解脫。皈依 法王 仁欽林巴（Rinchen Lingpa）之身，請加持我們心成熟解脫。皈依 大成就者 虛空名者（Namkhai Mingchen）之身，請加持我們心成熟解脫。皈依 恩德深重的根本上師之身，請加持我們心成熟解脫。』 這樣以淚洗面地祈禱。之後，所有傳承上師融入自己的頭頂，自己的身語意與上師的身語意無二無別地受到加持，在這種狀態下放鬆身心，覺悟的智慧自然而然地顯現。第四部分分為兩點：按照續部的觀點，區分收緊輪迴的繩索和放鬆涅槃的繩索。第一點是：在寂靜的地方，區分身語意的繩索。身體方面，盡力做頂禮和繞轉。這樣可以凈化身體的業障。然後，在柔軟的墊子上，雙腳腳底相對，腳尖著地，膝蓋向外。雙手合掌于頭頂，不要碰到頭，手肘向外伸展。身體保持挺直，這是金剛坐姿。這樣可以遣除身體的障礙。最後，身體的關鍵部位同時放鬆。這樣會感覺身體崩潰。之後就不會再進入輪迴的身體。口中唸誦經文、陀羅尼、真言和祈禱文。這樣可以凈化語言的業障。然後伸直身體，唸誦長長的吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽）。

【English Translation】 Then, take everything the Guru says as a reliable basis. Since there is no other refuge than the Guru, think 'Guru, you know.' Visualize your root Guru in true form, residing in the center of a mass of light on the lotus seat of the sun and moon on the crown of your head. Or visualize the primordial protector, Samantabhadra (Kun-tu bzang-po), and visualize the lineage Gurus ascending from the crown of your head, residing like stacked floors. With intense devotion, recite: 'I and all sentient beings as vast as the sky, take refuge in the Guru, take refuge in the Buddha, take refuge in the Precious One, please bless our minds to mature and be liberated. Take refuge in the Dharmakaya, Samantabhadra (Kun-tu bzang-po), please bless our minds to mature and be liberated. Take refuge in the Sambhogakaya, Secret Lord Vajradhara, please bless our minds to mature and be liberated. Take refuge in the Nirmanakaya, Vajrasattva, please bless our minds to mature and be liberated. Take refuge in the Vidyadhara, Garab Dorje, please bless our minds to mature and be liberated. Take refuge in the Guru Shri Singha, please bless our minds to mature and be liberated. Take refuge in Orgyen Padmasambhava, please bless our minds to mature and be liberated. Take refuge in the Dharma King Rinchen Lingpa, please bless our minds to mature and be liberated. Take refuge in the Great Accomplished One, the one named Namkhai, please bless our minds to mature and be liberated. Take refuge in the kind and precious root Guru, please bless our minds to mature and be liberated.' Pray in this way with tears streaming down your face. Afterward, all the lineage Gurus dissolve into the crown of your head, and your body, speech, and mind are blessed indivisibly by the Guru's body, speech, and mind. Relax in this state, and the wisdom of enlightenment will naturally arise. The fourth part is divided into two points: according to the tantric view, distinguishing between tightening the ropes of samsara and loosening the ropes of nirvana. The first point is: in a secluded place, distinguish the ropes of body, speech, and mind. In terms of the body, do as many prostrations and circumambulations as possible. This purifies the obscurations of the body. Then, on a soft cushion, place the soles of your feet together, with your toes on the ground and your knees outward. Join your hands in prayer at the crown of your head, without touching your head, and extend your elbows outward. Keep your body straight, this is the vajra posture. This dispels the obstacles of the body. Finally, relax the key parts of your body all at once. This will feel like your body is collapsing. Afterward, you will not enter the body of samsara again. With your mouth, recite sutras, dharanis, mantras, and many prayers. This purifies the obscurations of speech. Then straighten your body and recite a long Hum (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽).

---

་རླུང་ནང་དུ་དྲང་། སྟེང་འོག་རླུང་གཉིས་ཕོ་བར་ཁ་སྦྱོར་དུ་གཟུང་། རེས་ངག་ཏུ་ཧཱུྃ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བགྲང་། དེས་ངག་གི་བར་ཆད་བཟློག །ངག་འགྲོལ་ཁར་ཧཱུྃ་སྒྲ་ཆེ་ལ་རིང་བར་བསྒྲགས་པས་ངག་འདར་བ་སྙམ་བྱེད། ཕྱིས་འཁོར་བའི་ངག་རྒྱུན་ཆད་དོ། །ཡིད་ཀྱིས་ལྷ་སྒོམ་པ་དང་ཞིང་ཁམས་བསམ་པ་མང་པོ་བྱ། དེས་ཡིད་སྒྲིབ་འདག །དེ་ནས་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་པའི་ངང་དུ་སེམས་རྩེ་གཅིག་བཟུང་ལ་མ་ཡེངས་པ་བྱ། དམིགས་པ་འཇོག་ཁར་ས་རྡོ་རི་བྲག་ཐམས་ཅད་ཟང་ཐལ་ལེ་སོང་བར་བསམ། དེས་ཡིད་འཁོར་བར་མི་འཁྱམ་མོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་འཁོར་བའི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ལ་སྡུག་བསྔལ་དུ་ཤེས་ནས་རུ་ཤན་ཕྱེད་དེ་ཞེན་པ་རང་ལོག་ཏུ་འགྲོ་འོ། །གཉིས་པ་ནི། ལུས་ཕྱི་ནང་གི་བྱ་བྱེད་ཐམས་ཅད་སྤངས་ལ༔ བྱར་མེད་རྩོལ་བྲལ་གྱི་ངང་དུ༔ རྐང་པ་སྐྱིལ་ཀྲུང་༔ ལག་པ་མཉམ་གཞག༔ ལུས་ཆ་བསྲངས་ལ་རང་སར་ཀློད་ལ་བཞག༔ དེས་ལུས་འཛིན་པ་མེད་པར་གྲོལ་ནས་འགྲོ༔ ངག་ཕྱི་ནང་གི་སྨྲ་བརྗོད་ཐམས་ཅད་སྤངས་ལ༔ བརྗོད་མེད་ཀྱི་རླུང་རང་སར་ལྷན་ནེ་བཞག་པས༔ 57-3-5b ངག་འཛིན་མེད་དུ་གྲོལ་འགྲོ༔ སེམས་ཕྱི་ནང་གི་བསམ་མནོ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ལ༔ ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་པའི་ངང་༔ རེ་དོགས་མེད་པར་ས་ལེ་སིང་ངེ་ཡེ་རེ༔ མ་བཅོས་མ་བསྒྱུར་སོ་མ་རང་གར་ལྷུག་པ༔ འཛིན་མེད་དུ་ལྷོད་དེ་བཞག་གོ༔ དེས་ཡིད་འཛིན་མེད་དུ་གྲོལ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ༔ དེ་ལྟར་གང་ཟག་གི་བློའི་ནུས་སྟོབས་དང་སྦྱར་ནས་ཞག་ཅི་རིགས་པར་བསྒོམ། རྣམ་རྟོག་རང་ག་མ་སྐྱེས་པ་ན་ཕཊ་ཅེས་བརྗོད་ལ། ཤིགས་ཀྱིས་བཤིག་ལ་ལྷོད་ཀྱིས་ཀློད་ལ་བཞག་པས། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་སྟོང་སངས་ལ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ༔ དེས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་བདེ་བའི་རུ་ཤན་ཕྱེད་ནས༔ ཆོས་ལ་ངེས་ཤེས༔ བླ་མ་ལ་མོས་གུས༔ སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ༔ རང་སེམས་ལ་གོ་བ་རྙེད་ནས་འཁྲུལ་པ་ཡེ་ཤེས་སུ་འཆར་བ་ཡིན་ནོ༔ སྔོན་འགྲོའི་ཆོས་འདི་རྣམས་ལོང་བའི་སྣ་ཁྲིད་དང་འདྲ་བ་ཡིན་པས་སྲོལ་དུ་ཚུད་ངེས་པར་བྱས་ནས་དངོས་གཞི་ལ་ཞུགས་པས་འཆུག་མེད་གཏན་ལ་ཕེབ་པར་འགྱུར་རོ།། །།གཉིས་པ་དངོས་གཞི་ལ་གཉིས། གང་ཟག་མཆོག་དམན་ཐམས་ཅད་གྲོལ་བའི་ཐབས་ཚིག་ཁྲིད་གནད་ཀྱི་སྒྲོན་མེ་མུན་པ་ལ་མར་མེ་བཏེགས་པ་ལྟ་བུ་དང་། དབང་པོ་འབྲིང་ 57-3-6a ཡན་ཆད་རྩོལ་མེད་དུ་འཚང་རྒྱ་བའི་ཐབས་གསང་ཆེན་གནད་ཀྱི་དོན་ཁྲིད་ནམ་མཁའ་ལ་ཉི་མ་ཤར་བ་ལྟ་བུའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། ཐོག་མར་ལྟ་བས་ཕུ་ཐག་བཀྲུས་པས་སྣང་སེམས་ཆིག་ཆོད་སྤྲུལ་སྐུར་ངོ་སྤྲད་པ་དང་། དེ་སྒོམ་པས་གཏན་ལ་ཕབ་པས་སེམས་སྟོང་པ་ཆིག་ཆོད་ལོངས་སྐུར་ངོ་སྤྲད་པ་དང་། དེ་སྤྱོད་པས་རྩལ་སྦྱངས་པས་སྟོང་པ་རང་གྲོལ་ཆིག་ཆོད་ཆོས་སྐུར་ངོ་སྤྲད་པ་དང་། དེ་འབྲས་བུ་ལྷུན་གྲུབ་ཆིག་ཆོད་སངས་རྒྱས་སུ་ངོ་སྤྲད

【現代漢語翻譯】 將氣調入體內。觀想上下二氣在臍間交合。持續不斷地念誦「吽」（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：種子字）。以此遣除語障。在開口說話時，發出洪亮而悠長的「吽」聲，感覺聲音在震動。之後，輪迴的語業便會斷除。心中多觀想本尊（lha，天神）和凈土（zhing khams，佛土）。以此清凈意障。然後，在無任何分別唸的狀態中，一心專注於一點，不要散亂。在專注時，觀想所有土石山巖都變得空空蕩蕩。這樣，心就不會在輪迴中漂泊。通過這些方法，認識到輪迴中的身語意三者皆是痛苦的，從而生起厭離心，執著自然消退。 第二種方法是：捨棄身內外的一切活動，處於無所作為、無勤作的狀態中。雙腿跏趺坐，雙手結禪定印，身體正直放鬆。這樣，身體便能從執著中解脫。捨棄語內外的一切言語，讓無言之氣自然安住。這樣，語言便能從執著中解脫。捨棄心內外的一切思緒，處於無任何分別唸的狀態中，無有希冀和恐懼，坦然自在，不加修飾，不加改變，自然放鬆。這樣，心便能從執著中解脫。如此，根據個人的根器和能力，儘可能地禪修。當分別念生起時，唸誦「帕」（藏文：ཕཊ，梵文天城體：फट，梵文羅馬擬音：phaṭ，漢語字面意思：斷），猛然斷除，放鬆安住。這樣，身語意三者便會變得空明。由此，便能略微體會到涅槃（mya ngan las 'das pa，超越痛苦）的安樂，對佛法生起定解，對上師（bla ma， गुरु，guru，導師）生起敬信，對眾生生起慈悲心，證悟自心，從而將迷惑轉化為智慧。 這些前行法如同盲人的嚮導，務必熟練掌握，然後再進入正行，這樣才能毫無錯謬地達到究竟的彼岸。 第二部分是正行，分為兩部分：對於所有根器上中下的人，都有能解脫的方法，即竅訣引導，如黑暗中的明燈；對於中等以上根器的人，有無需勤作即可成佛的方法，即大圓滿（rdzogs chen）竅訣，如晴空中的太陽。 第一部分分為四點：首先，通過見地（lta ba，觀）來徹底決斷，從而將顯現和心識確認爲一體，並認識到是化身（sprul sku，應身）；其次，通過修習來鞏固，從而將空性之心確認爲一體，並認識到是報身（longs sku，受用身）；再次，通過行持來鍛鍊，從而將空性自解脫確認爲一體，並認識到是法身（chos sku，法性身）；最後，將果位的任運自成確認爲一體，並認識到是佛陀（sangs rgyas， बुद्ध，buddha，覺者）。

【English Translation】 Direct the air into the body. Visualize the two airs, upper and lower, joining at the navel. Continuously recite 'Hūṃ' (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：seed syllable) without interruption. This reverses the obstacles of speech. When about to speak, proclaim the sound of 'Hūṃ' loudly and prolonged, feeling the vibration of the sound. Afterwards, the habitual speech of samsara will cease. Mentally meditate on the deity (lha) and contemplate the pure land (zhing khams) extensively. This purifies the obscurations of the mind. Then, in a state of non-conceptualization, hold the mind single-pointedly without distraction. When focusing, think that all earth, stones, mountains, and rocks have become completely transparent. This prevents the mind from wandering in samsara. Through these methods, recognizing the suffering of body, speech, and mind in samsara, aversion arises, and attachment naturally subsides. The second method is: Abandon all activities of body, internal and external, and remain in a state of non-action and effortlessness. Sit in the lotus posture, with hands in meditative equipoise, body upright and relaxed. This releases the body from clinging and allows it to be liberated. Abandon all speech, internal and external, and let the unspoken air rest naturally. This releases speech from clinging and allows it to be liberated. Abandon all thoughts, internal and external, and remain in a state of non-conceptualization, without hope or fear, relaxed and at ease, unadorned, unaltered, naturally loose. This releases the mind from clinging and allows it to be liberated. Thus, according to the individual's capacity and strength of mind, meditate for as long as possible. When conceptual thoughts arise, utter 'Phaṭ' (藏文：ཕཊ，梵文天城體：फट，梵文羅馬擬音：phaṭ，漢語字面意思：cut), sharply severing them, and relax and let go. This allows the body, speech, and mind to become empty and clear. From this, one can slightly experience the bliss of Nirvana (mya ngan las 'das pa), gain certainty in the Dharma, develop devotion to the Lama (bla ma, guru, teacher), generate compassion for sentient beings, and realize one's own mind, thereby transforming delusion into wisdom. These preliminary practices are like a guide for the blind, and must be thoroughly mastered before entering the main practice, so that one can reach the ultimate shore without error. The second part is the main practice, which is divided into two parts: For all individuals of superior, middling, and inferior capacity, there is a method of liberation, which is the pith instruction, like a lamp in the darkness; for individuals of middling or higher capacity, there is a method of effortlessly attaining Buddhahood, which is the Great Perfection (rdzogs chen) pith instruction, like the sun rising in the sky. The first part is divided into four points: First, through the view (lta ba), one thoroughly decides, thereby recognizing appearance and mind as one, and recognizing it as the Nirmāṇakāya (sprul sku, emanation body); second, through meditation, one establishes it firmly, thereby recognizing the emptiness of mind as one, and recognizing it as the Sambhogakāya (longs sku, enjoyment body); third, through conduct, one trains in it, thereby recognizing self-liberation of emptiness as one, and recognizing it as the Dharmakāya (chos sku, truth body); finally, one recognizes the spontaneously accomplished fruit as one, and recognizes it as the Buddha (sangs rgyas, buddha, awakened one).

---

་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། སྣང་བ་སེམས་སུ་གཏན་ལ་དབབ་པ་དང་། ཡིན་ལུགས་རང་ཐོག་ཏུ་ངོ་སྤྲད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྣང་བ་འདི་ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་ངོ་མ་ཤེས་ན་མི་ཚེར་དགེ་བ་ལ་འབུངས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་མི་ཐོབ་ཅིང་འཁོར་བར་འཁྱམས་དགོས་པས་འཁྲུལ་སྣང་སེམས་སུ་ཐག་གཅོད་པ་ནི། དབེན་པར་སྟན་བདེ་བ་ལ་རྐང་པ་སྐྱིལ་ཀྲུང་། ལག་པ་མཉམ་གཞག །རྒལ་ཚིགས་བསྲང་། མིག་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་སུ་མ་ཡེངས་པར་གཏད། ལུས་བྱར་མེད་ཀྱི་ངང་དུ་ཀློད། ངག་སྨྲ་བརྗོད་མེད་པར་བཞག །སེམས་ཀྱི་རེ་དོགས་བསམ་མནོ་ཅིའང་མི་བྱ། འདས་པའི་རྣམ་རྟོག་འགགས། མ་འོངས་པ་མ་སྐྱེས། ད་ལྟ་རྟོག་མེད་ནམ་མཁའི་ 57-3-6b ངང་དུ་ས་ལེ་སིང་ངེ་དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གནས་པ་ནི་དབྱིངས་སུ་གནས་པའི་ཞི་གནས་སྟོང་པ་བྱ་བ་སྒོམ་གྱི་གཞི་ཡིན་པས་ཐོག་མར་སེམས་ཀྱི་གནས་ཆ་ཟིན་པའི་རྟགས་མ་བྱུང་བར་དེ་ཀ་བསྒོམ། དེ་ནས་གནས་པ་དེ་ཀའི་ངང་ལས་སེམས་ཀྱི་འཆར་སྒོ་མ་འགགས་པས་དུས་གསུམ་གྱི་རྟོག་པ་གང་རུང་ཞིག་ཤར་བ་ན་དེ་ལ་སྐྱོན་དུ་མི་བལྟ་བར་རྣམ་རྟོག་དེ་རང་གི་སེམས་སུ་འདུག་གམ། ལོགས་སུ་གྲུབ་ནས་བྱུང་། དེ་སེམས་མ་ཡིན་ན་སེམས་རྟོག་མེད་དུ་གནས་དུས་ཀྱང་རྣམ་རྟོག་གཞན་ནས་འོང་དགོས་པ་ལ་མི་འབྱུང་། སེམས་ཡིན་པས་ནམ་ཡེངས་ན་རྟོག་མེད་དེ་རྟོག་པར་ཐོལ་གྱིས་ཤར། ཤར་བ་དེ་ཀ་ལ་བལྟས་པས་དེ་རང་སེམས་ལས་ཤར་བར་ཤེས། ཡང་རྣམ་རྟོག་ངོ་ཤེས་ཙམ་ནས་དེའི་རྗེས་སུ་མ་འབྲང་བར་ངོ་བོའི་སྟེང་དུ་བཞག་པས་རང་ཞི་ལ་སོང་ནས་སེམས་སུ་ཤེས་པར་འགྱུར། དེ་བཞིན་འཆར་རྒྱུའི་ཡུལ་སྣང་། འཆར་མཁན་དྲན་བྱེད་ཀྱི་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་བལྟས་པས། ཕྱི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན། ནང་བཅུད་ཀྱི་སེམས་ཅན། རང་གི་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་སོགས་བདག་གཞན་གྱི་སྣང་བ་གང་ཤར་ཐམས་ཅད་རང་སེམས་ཀྱིས་བྱས་ཤིང་སེམས་འཁྲུལ་པའི་འཆར་ཚུལ་ཙམ་ལས་གཞན་དུ་མེད་ 57-3-7a པར་རྟོགས་ནས་མཉམ་བཞག་གི་ཐོག་ཏུ་ལྷན་གྱིས་ཞི་བར་འགྱུར། དེས་ཀྱང་ཐག་མ་ཆོད་ན་རྟོག་པས་རྟོག་པ་འཇོམས་པ་བྱ་བ། རྣམ་རྟོག་གང་ཆེ་ཞིང་འདུལ་དཀའ་བ་དེ་དེ་བས་ཀྱང་ཆེ་བ་ཞིག་ཏུ་བསྒོམས་པས་གཞན་དེ་ཟིལ་གྱིས་ནོན་ནས་མེད་པར་འགྲོ། དེའང་གཞན་དུ་སོང་བ་མིན། རང་སེམས་གྲོལ་བ་ཡིན་པས་རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱུང་ས་བྱེད་མཁན་རང་སེམས་ཡིན་པར་ཐག་ཆོད་ནས་འོང་ངོ་། །ཆེར་སྒོམ་པ་དེའང་རང་སེམས་ཀྱིས་འཕྲལ་ལ་བཅོས་པ་ཡིན་པས་ངོ་བོ་བལྟས་པས་འཕྲལ་དུ་གྲོལ་ལོ། །སྣང་བ་གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་རང་སེམས་སུ་ཐག་ཁྲིག་གེར་མ་ཆོད་བར་དུ་གནས་ལུགས་སྐྱོང་ཞིང་རྩད་གཅད། ཕུ་ཐག་ལན་གཅིག་ཆོད་ནས་རྣམ་རྟོག་ཇི་ཙམ་ཤར་ཡང་གཟིངས་ལས་འཕུར་བའི་བྱ་རོག་གཟིངས་ཐོག་ཏུ་ལོགས་པ་ལྟར་སེམས་ལས་ལོགས་ན་མེད་པས་སེམས་ཐོག་ཏུ་ལོག །རྣམ་རྟོག་རང་

【現代漢語翻譯】 འོ། (o)（語氣詞）第一部分分為兩個方面：將顯現確立為心，以及在自有的基礎上認識實相。第一方面是：如果不能認識到所有這些顯現都是心，那麼即使一生致力於善行，也無法成佛，只能在輪迴中漂泊。因此，將錯覺的顯現斷定為心至關重要。在僻靜的地方，舒適地坐在墊子上，雙腿跏趺，雙手結禪定印，脊柱挺直，眼睛凝視虛空，不要散亂。身體放鬆，不做作。言語停止，保持沉默。心中沒有任何期望、懷疑或思考。過去的念頭停止，未來的念頭不生起。當下無念，像虛空一樣澄澈，安住在三時平等的狀態中。這是安住在法界中的寂止，是修習空性的基礎。因此，首先要修習，直到出現心的安住的徵兆。然後，在安住的狀態中，心的顯現之門不會關閉，因此，如果生起過去、現在、未來的任何念頭，不要將其視為過錯，而是觀察念頭是在自己的心中，還是獨立存在？如果念頭不是心，那麼在心無念的時候，念頭也應該從其他地方產生，但事實並非如此。因爲念頭是心，所以一旦散亂，無念就會突然變成念頭。觀察生起的念頭，就會知道它從自己的心中產生。同樣，一旦認識到念頭，就不要追隨它，而是安住在其自性上，它就會自然平息，從而認識到心。同樣，觀察所有顯現的對境，以及生起顯現的能憶念的念頭。外在的器世界、內在的有情眾生、自己的五根識等等，無論生起什麼自我或他人的顯現，都要認識到一切都是自己的心所為，只是心的錯覺顯現，除此之外別無其他。然後在入定的時候，一起平息。如果這樣還不能確定，那麼就要用念頭來降伏念頭。對於那些強大且難以調伏的念頭，要觀想一個比它更強大的念頭，這樣就能壓倒並消除它。但這也不是消失到其他地方，而是自己的心解脫了。因此，要確定所有念頭的來源和製造者都是自己的心。觀想更大的念頭也只是暫時用自己的心來調整，所以觀察其自性，就能立即解脫。在沒有徹底斷定顯現是無根無基的自心之前，要守護和探究實相，一旦徹底斷定，那麼無論生起多少念頭，就像從船上飛起的烏鴉又回到船上一樣，因爲念頭不會獨立於心而存在，所以會回到心中。念頭自然 地平息。

【English Translation】 O. (o) (an interjection) The first part has two aspects: establishing appearances as mind, and recognizing reality on its own ground. The first aspect is: if one does not recognize that all these appearances are mind, then even if one devotes oneself to virtue for a lifetime, one will not attain Buddhahood and will have to wander in samsara. Therefore, it is crucial to determine that illusory appearances are mind. In a secluded place, sit comfortably on a cushion, with legs crossed in vajra posture, hands in meditative equipoise, spine straight, eyes fixed on the expanse of the sky without distraction. Relax the body without artifice. Speech ceases, remaining silent. The mind has no expectations, doubts, or thoughts. Past thoughts cease, future thoughts do not arise. The present is without thought, clear like the sky, abiding in the state of equality of the three times. This is abiding in the expanse, the calm abiding that is the basis for meditating on emptiness. Therefore, first practice until signs of the mind's abiding appear. Then, in the state of abiding, the doors of the mind's appearances will not close, so if any thoughts of the past, present, or future arise, do not regard them as faults, but observe whether the thoughts are in your own mind, or whether they arise independently. If the thoughts are not mind, then when the mind is without thought, the thoughts should also arise from elsewhere, but this is not the case. Because thoughts are mind, once distracted, non-thought suddenly becomes thought. Observing the arising thought, one will know that it arises from one's own mind. Similarly, once one recognizes the thought, do not follow it, but abide in its own nature, and it will naturally subside, thereby recognizing the mind. Similarly, observe all the objects of appearance, and the thoughts of remembrance that give rise to appearances. The external container world, the internal sentient beings, one's own five sense consciousnesses, etc., whatever appearances of self or others arise, recognize that all are done by one's own mind, and are merely illusory appearances of the mind, and nothing else. Then, in meditative equipoise, they will all subside together. If this is still not conclusive, then one should use thought to subdue thought. For those thoughts that are strong and difficult to subdue, one should contemplate an even stronger thought, so that it can overwhelm and eliminate it. But this is not disappearing to another place, but one's own mind is liberated. Therefore, one must determine that the source and maker of all thoughts is one's own mind. Contemplating a larger thought is only a temporary adjustment with one's own mind, so observing its nature, it will immediately be liberated. Until one has thoroughly determined that appearances are rootless and baseless, one's own mind, one must guard and investigate reality. Once thoroughly determined, then no matter how many thoughts arise, just like a crow that flies from a ship and returns to the ship, because thoughts do not exist independently of the mind, they will return to the mind. Thoughts naturally subside.

---

གཟུགས་སུ་ཤར་ཡང་སྔར་འདྲིས་ཀྱི་མི་དང་འཕྲད་པ་ལྟར་བརྟག་དཔྱད་བྱ་མི་དགོས་པར་རང་སེམས་སུ་ངོ་ཤེས་པས་སྣང་བ་སེམས་སུ་ངོ་འཕྲོད་པ་ཡིན། རྣམ་རྟོག་རང་སེམས་སུ་མ་ཤེས་ན༔ བཀག་པས་མི་ཁོག༔ སྤང་པས་མི་སྤང་༔ བཟུང་བས་མི་ཟིན༔ བསྐལ་པར་བསྒོམས་ 57-3-7b ཀྱང་སངས་རྒྱས་མི་འཐོབ་བོ༔ འཁོར་འདས་གཉིས་ཀུན་གཞི་མཉམ་པོ་ལ་འགྱུ་བ་སྐད་ཅིག་མའི་སྣང་བ་སེམས་སུ་རིག་མ་རིག་ལས་བྱུང་སྟེ་སྣང་བ་སེམས་ལས་གཞན་དུ་མཐོང་བས་འཁྲུལ། སྙེམས་མེད་རང་སེམས་སུ་ཤེས་པས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་སྣང་སེམས་ཆོས་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། རྒྱུད་ལས༔ རྣམ་རྟོག་སེམས་ཀྱི་རང་གཟུགས་ཏེ༔ སེམས་ལས་མ་གཏོགས་སྣང་སྲིད་གང་ཡང་མེད༔ ཅེས་གསུངས་པས༔ རང་སེམས་སྐྱེ་མེད་སྟོང་པའི་འཆར་ཚུལ་མ་འགགས་པས་སྣང་སྲིད་ཐམས་ཅད་ཤར༔ རང་ལ་རང་གིས་བདག་ཏུ་བཟུང་པས་དུག་ལྔའི་སྣང་བ་ཤར༔ དེ་ལ་ཆགས་སྡང་བྱས་པའི་མདངས་ཀྱིས་འབྱུང་བ་ལྔའི་ལུས་གྲུབ༔ དེ་ལ་ཨ་འཐས་པ་ལས་སྙིང་དྭངས་མ་ལྔ་ལས་གྲུབ་པའི་རྩ་སྒོ་ཁ་དོག་ལྔ་བྱུང་༔ དེ་ལ་བརྟེན་ནས་རིག་པའི་ངོ་བོ་གཅིག་ལས་མེད་ཀྱང་རྩ་དེའི་མདངས་ཀྱིས༔ སྒོ་ལྔའི་རྣམ་རྟོག་གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་བྱ་བྱུང་༔ དེའི་འདོད་པའི་མདངས་ཕར་འཕྲོས་ནས་སྣང་བ་གཡོས་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་བྱུང་༔ དེ་ལ་ཨ་འཐས་ཀྱིས་བེམ་པོ་དགག་སྒྲུབ་ཅན་གྱི་སྣང་བ་མཆེད་པ་བྱུང་༔ དེ་རྣམས་རང་སེམས་ཡིན་པར་མ་རིག་ 57-3-8a ལོགས་ན་གྲུབ་འདུག་པར་བཟུང་པས༔ གཟུང་བའི་ཡུལ་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ་འཁོར་བར་འཁྱམས་པ་ཡིན༔ རྒྱུད་ལས༔ སེམས་ལས་མ་གཏོགས་སྣང་བ་གང་ཡང་མེད༔ ཅེས་པས༔ དེ་ཐམས་ཅད་སྣང་བ་རང་སེམས་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་པར་ངོ་སྤྲད་དོ༔ དེ་ནས་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་འདུག་པ་ལ༔ ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཁན་པོ་སེམས་དེ༔ གང་ལྟ་བུ་གཅིག་འདུག༔ རང་གིས་རང་ལ་བལྟས་ཏེ༔ དང་པོ་བྱུང་ས༔ བར་དུ་གཟུགས་ཁ་དོག་གནས་ས༔ མཐར་འགྲོ་ས་འདུག་གམ་བལྟས་པས༔ གང་ཡང་མཐོང་བ་དང་རྙེད་པ་མེད༔ ཡོད་ནས་མ་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ༔ སེམས་སྐྱེ་མེད་ཡིན་པས༔ གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་འདི་ལས་བྱུང་ས་མི་རྙེད༔ གནས་མེད་ཡིན་པས་གཟུགས་ཁ་དོག་ཕྱོགས་བཅུ་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ༔ འགག་མེད་ཡིན་པས་གང་མེད་པར་འགྲོ་རྒྱུ་མེད༔ སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་དང་བྲལ་བ་དཔེ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་ངོ་སྤྲད༔ དེ་ལྟར་སྣང་སེམས་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་དང་བྲལ་བའི་ངོ་བོ་རྟོགས་པས༔ ལྟ་བའི་ཕུ་ཐག་ཆོད་པ་ཡིན༔ དེ་ཉིད་སྤྲུལ་སྐུར་ངོ་སྤྲད་པ་ནི༔ རང་སེམས་གཅིག་ལ་སྣང་བ་མི་འདྲ་བ་དྲུག་ཏུ་ཤར༔ ཤར་ 57-3-8b ཙམ་ཉིད་ན་སེམས་སུ་འདུས༔ ཡང་དེ་ལས་སངས་རྒྱས་ཤཱཀ་ཐུབ་ལྟ་བུ་རང་གིས་གང་འདོད་པའི་རྟོག་པ་གཅིག་ཡིད་ལ་བྱས་པས་དེ་མ་ཐག་དེར་འཆར་བ་ནི་ལམ་སྣང་གི་སྐུ་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ༔ རང་སྣང་སེམས་སུ་རྟོ

【現代漢語翻譯】 當顯現為色法時，就像遇到以前認識的人一樣，不需要進行辨別，自然在心中認出，這就是顯現與心相認。如果不能在自心中認識念頭，那麼，阻止也無法阻止，拋棄也無法拋棄，抓住也無法抓住，即使修行無數劫也無法成佛。輪迴和涅槃都從根本的俱生中產生，剎那間的顯現，是心識覺或不覺而產生的，如果將顯現視為心之外的事物，那就是錯覺。如果認識到顯現無自性，那就是覺性的智慧，即證悟顯現與心在法性上無二無別。第二點，經中說：『念頭是心的自性，除了心之外，不存在任何顯現。』因此，自心是無生空性的顯現，一切顯現都不會停止。由於自心執著于自身，所以產生了五毒的顯現。對這些顯現產生貪嗔之心，從而形成了五大的身體。由於執著於此，從五種精華中產生了五種脈輪，並顯現出五種顏色。依賴於此，雖然覺性的本體只有一個，但由於脈輪的顏色，產生了五根的念頭，即色、聲、香、味、觸。這些慾望的光芒向外散發，顯現開始活動，從而產生了眾生。由於執著，產生了具有能破和能立的物質顯現。如果不能認識到這些都是自心， 而執著於它們是獨立存在的，那麼，所執著的對象就成了束縛，從而在輪迴中流轉。經中說：『除了心之外，不存在任何顯現。』因此，所有這些顯現都是自心的對境，要認識到這一點。然後，所有的顯現都存在於心中，那麼，作為一切主宰的心，又是怎樣的呢？自己觀察自己，首先，它是如何產生的？中間，它的形狀和顏色在哪裡？最後，它要去哪裡？觀察后，什麼也看不到，也找不到。不是說存在卻看不到，而是因為心是無生的，所以，找不到無根之源的產生之處。因為它是無住的，所以，在十方任何地方都找不到它的形狀和顏色。因為它是無滅的，所以，無處可去。認識到遠離生、住、滅三者的心，就像虛空一樣。這樣，通過證悟顯現與心遠離生、住、滅三者的本體，就確定了見地的究竟。將此認識為化身，即自心唯一，卻顯現出六種不同的顯現。顯現的同時，就融入心中。然後，從心中產生像釋迦牟尼佛一樣的，自己想要的任何念頭，立刻就能顯現出來，這就是道相之身，即認識到自顯現就是心。

【English Translation】 When it arises as form, just like meeting someone you knew before, there's no need for examination; it's naturally recognized in your mind. This is the recognition of appearances as mind. If you don't recognize thoughts as your own mind, then blocking them won't stop them, abandoning them won't discard them, and grasping them won't hold them. Even if you meditate for eons, you won't attain Buddhahood. Samsara and Nirvana both arise from the co-emergent ground. The momentary appearances arise from whether the mind is aware or unaware. Mistaking appearances as separate from the mind is delusion. Recognizing appearances as empty of inherent existence is the wisdom of awareness, realizing that appearances and mind are the same in Dharmata (the nature of reality). Secondly, the tantra says, 'Thoughts are the self-nature of mind; apart from mind, there is nothing in existence.' Therefore, the unobstructed manifestation of your own mind, which is unborn and empty, causes all phenomena to arise. When the self grasps itself, the appearances of the five poisons arise. The radiance of attachment and aversion to these forms the body of the five elements. From clinging to this, the five pure essences form the five energy channels with their five colors. Based on this, although the essence of awareness is one, the radiance of these channels causes the five sense perceptions of form, sound, smell, taste, and touch to arise. The radiance of desire radiates outward, stirring appearances, and thus sentient beings arise. Through clinging, the appearances of material objects with affirmation and negation proliferate. Not recognizing that all these are one's own mind, but grasping them as existing separately, the object of grasping becomes a bond, and one wanders in samsara. The tantra says, 'Apart from mind, there is no appearance.' Therefore, all these appearances are the objects of one's own mind; recognize this. Then, since all appearances reside in the mind, what is that mind, the master of all, like? Looking at itself, how did it first arise? In the middle, where is its form and color? In the end, where does it go? Looking, nothing is seen or found. It's not that it exists but is not seen; rather, because the mind is unborn, the place of origin cannot be found in this rootless ground. Because it is unlocalized, its form and color are not established anywhere in the ten directions. Because it is unceasing, there is nowhere to go. Recognize that it is free from the three characteristics of arising, abiding, and ceasing, like the sky. Thus, by realizing the essence of appearances and mind as free from the three characteristics of arising, abiding, and ceasing, the ultimate view is determined. Recognizing this as the Nirmanakaya (emanation body): one's own mind is single, yet six different appearances arise. As soon as they arise, they dissolve back into the mind. Then, from that, by focusing on a single thought of whatever you desire, like Buddha Shakyamuni, it immediately appears. This is the body of the path appearance, recognizing that self-appearance is mind.

---

གས་ནས༔ སྐྱེ་བ་དང་འཇུག་པ་ལ་རང་དབང་ཐོབ་པ་ཡིན༔ དེ་ལ་རྩལ་སྦྱངས་པས་མཐར་ཐུག་སངས་རྒྱས་སྤྲུལ་སྐུ་གང་ལ་གང་འདུལ་དུ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ༔ གཉིས་པ་སེམས་སྟོང་པ་ཆིག་ཆོད་ལོངས་སྐུར་ངོ་སྤྲད་པ་ལའང་གཉིས། སྟོང་པར་གཏན་ལ་དབབ་པ་དང་། ཡིན་ལུགས་གཅིག་ཐོག་ཏུ་ངོ་སྤྲད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྣང་བ་སེམས་སུ་རིག་ཀྱང་སེམས་སྟོང་པར་མ་རྟོགས་ན། མཚན་མར་འཐས་ནས་གྲོལ་དུ་མི་བཏུབ་པས་དེ་ཉིད་སྟོང་པར་གཏན་ལ་དབབ་པ་ནི། དབེན་པར་ལུས་གནད་ལྟ་སྟངས་མཉམ་གཞག་གོང་བཞིན་བྱས་ལ། ལྟ་བས་སྣང་བ་སེམས་སུ་རྟོགས་པའི་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་དང་བྲལ་བའི་ངང་དེ་ལ་འཇོག་པ་ལས༔ བློས་བྱས་ཡིད་ཀྱིས་བསྒོམ་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མེད་དེ༔ སྣང་བ་ཙམ་མ་ཡིན་པའི་སྙེམས་བྱེད་མེད་པར་དེ་ཀའི་ངང་ལ་མ་ཡེངས་པར་བྱས་པས༔ སྣང་བ་ཐམས་ཅད་འཛིན་མེད་དུ་བུན་སོང་ནས༔ རང་སེམས་ས་ལེ༔ སིང་ངེ་༔ ཡེ་ 57-3-9a རེ་འོང་༔ ཡང་སྐབས་སུ་ནམ་མཁའ་ལ་སྤྲིན་ལྡང་བ་ལྟར་སྣང་བ་མ་འགགས་པར་ཐོལ་གྱིས་ཤར་བ་ན་དེ་ཀའི་སྟེང་དུ་བཞག་པས་རང་སར་གྲོལ་འགྲོ། རང་རྒྱུད་ཀྱི་སྣང་བ་འཆར་ནས་མི་གྲོལ་ན། སྣང་བ་ཨར་ལ་གནོན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ༔ གང་ཤར་དེའི་སྟེང་དུ་མ་ཡེངས་པ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གཏད་པས༔ སྨིག་རྒྱུའི་སྟེང་དུ་ཕྱིན་པ་ཙམ་གྱིས་མེད་པར་འགྲོ་བ་བཞིན༔ རྣམ་རྟོག་ལ་བལྟས་པ་ཙམ་གྱིས་རང་བཞིན་མེད་པར་སྟོང་པར་འགྲོ་བ་ཡིན༔ དེ་བཞིན་རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་ལ་གཏད་པས་རང་བཞིན་མེད་པར་གྲོལ་འགྲོ་བ་ཡིན༔ དེ་ཕྱིར་མ་བཅོས་ངང་ལ་བཞག་པ་ཙམ་གྱིས་ཆབ་རོམ་ཆུར་ཞུ་བ་བཞིན༔ རང་བཞིན་སེམས་ལ་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་པས་སྟོང་པར་གྲོལ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ༔ སྣང་བ་གྲུབ་ནས་ཡོད་པར་བཟུང་ན་རྟག་ལྟ། མེད་པར་བཟུང་ན་ཆད་ལྟ་ལོག་པར་ཤོར་བ་སྟེ་སྣང་བ་སེམས། སེམས་སྟོང་པ། སྟོང་པ་མ་ཡིན་ན་སྣ་ཚོགས་སུ་འཆར་དུ་མི་བཏུབ༔ སྟོང་པའི་རྩལ་ཅིར་ཡང་འཆར་བར་ཤེས་ནས་གཟུང་འཛིན་གྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གྲོལ་ན། གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་ཕྱོགས་མེད་དུ་ཤར་ནས་རྟེན་མེད་བར་སྣང་གི་འཇའ་ཚོན་བཞིན་དུ་རང་གྲོལ་ལ་འགྲོ༔ 57-3-9b སྣང་བ་སྟོང་པར་ཤེས་ཀྱང་འཆར་རྒྱུ་མེད་འགྲོ་བ་མ་ཡིན༔ ཤར་ཡང་རང་བཞིན་སྟོང་པར་ཤེས་པ་དེ་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་བྱ་བ་ཡིན༔ དེ་ལྟར་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་དོན་གཅིག་རྟོགས་ནས་རྣམ་རྟོག་ཇི་ལྟར་ཤར་ཡང་༔ ནགས་ལ་མེ་མཆེད་དུས་རླུང་གྲོགས་སུ་སོང་བ་བཞིན༔ སླར་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་རྩལ་ཐོན་ཅིང་ངེས་ཤེས་སྐྱེ་བའི་གྲོགས་སུ་སོང་ནས༔ ཉམས་འབར་བའི་གསལ་འདེབས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ༔ གཉིས་པ་ནི། རྒྱུད་ལས༔ སྣ་ཚོགས་ཤར་ཡང་སེམས་ཉིད་སྟོང་པར་གྲོལ༔ ཅེས་གསུངས་པས༔ ཕྱི་རོལ་དུ་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་བྱུང་ཡང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་མ་གཏོགས་པ་ལོགས་ནས་གྲུབ་པ་མི་འདུག་པས་སྟོང་པ

【現代漢語翻譯】 因此，就能在生死輪迴中獲得自主。通過對這種能力的反覆訓練，最終能夠成就佛的化身，並以各種方式度化不同的眾生。 第二，將空性之心直接引導為報身，這又分為兩個方面：一是確立空性，二是引導認識到唯一的實相。 首先，即使認識到顯現是心，如果未能證悟心的空性，就會執著于相，無法從中解脫。因此，需要確立其空性。方法是：在寂靜處，保持與之前相同的身體姿勢和觀視方式，通過觀視，安住于覺知顯現是心，並遠離生、住、滅的狀態中。不要用分別念去造作，也不要用心去修持任何事物。不要產生任何『不僅僅是顯現』的自滿，而是毫不散亂地安住于那個狀態。這樣，所有的顯現都會像融入虛空一樣消失，自心變得清明、空曠、煥然一新。有時，就像天空中升起雲朵一樣，顯現會突然出現而不會停止。這時，安住于顯現之上，它就會自然解脫。如果自相續中的顯現生起后無法解脫，這被稱為『壓制顯現』。將全部注意力集中於所顯現的事物之上，就像走到海市蜃樓上，它就會消失一樣。僅僅是看著念頭，它就會自然而然地變得空性。同樣，專注于所有的念頭，它們就會自然解脫。因此，僅僅安住于不造作的狀態，就像冰塊融化成水一樣，自性心不會以實有的方式存在，因此會解脫為空性。如果認為顯現是真實存在的，就會墮入常見；如果認為顯現是不存在的，就會墮入斷見。顯現是心，心是空性。如果不是空性，就不可能顯現為萬象。認識到空性的力量可以顯現一切，所有的能取所取之相都會解脫為空性。這樣，顯現就會像無根、無基、無方向地升起，像無所依憑的虛空彩虹一樣自然解脫。 即使認識到顯現是空性，也不能認為沒有顯現。即使顯現，也要認識到其自性是空性，這就是證悟空性的智慧。這樣，一旦證悟了空性的真諦，無論念頭如何生起，就像森林火災時風助火勢一樣，反而會增強空性的力量，成為生起定解的助緣，從而轉化為增長體驗的明燈。 第二是引導認識到唯一的實相：經中說：『萬象顯現，心性解脫為空性。』意思是，外在顯現的萬象都源於心，除此之外，沒有獨立存在的。

【English Translation】 Therefore, one gains control over birth and death. By practicing this skill, one ultimately attains the Nirmanakaya (emanation body) of a Buddha, appearing in whatever form is necessary to tame beings. Second, there are also two aspects to directly introducing the empty mind as the Sambhogakaya (enjoyment body): establishing emptiness and introducing the way things are on one thing. First, even if one recognizes appearances as mind, if one does not realize the emptiness of mind, one will cling to characteristics and not be able to be liberated. Therefore, establishing that very thing as empty involves: in a secluded place, maintaining the body posture and gaze as before. Through observation, one rests in the state of being free from arising, abiding, and ceasing, recognizing appearances as mind. There is nothing to fabricate with the intellect or meditate on with the mind. Without any sense of 'not just appearances,' one remains unwaveringly in that state. As a result, all appearances vanish without clinging, and one's own mind becomes clear, spacious, and fresh. At times, appearances arise suddenly like clouds rising in the sky, but by resting on that very thing, it is naturally liberated. If appearances arise in one's own mindstream and do not liberate, this is called 'suppressing appearances.' By focusing single-pointedly on whatever arises without distraction, just as walking on a mirage causes it to disappear, merely looking at thoughts causes them to become empty of inherent existence. Similarly, by focusing on all thoughts, they are liberated without inherent existence. Therefore, simply resting in the uncorrected state, like ice melting into water, the self-nature of mind does not exist as a concrete entity and is liberated into emptiness. If one grasps appearances as truly existent, one falls into eternalism; if one grasps them as non-existent, one falls into nihilism. Appearances are mind, and mind is emptiness. If it were not empty, it could not manifest in various forms. Knowing that the power of emptiness can manifest anything, all appearances of grasping and being grasped are liberated into emptiness itself. Thus, appearances arise without basis, root, or direction, and like a rainbow in the sky without support, they naturally liberate. Even if one knows appearances to be empty, it does not mean that there is nothing to arise. Even when appearances arise, knowing that their self-nature is empty is called the wisdom of realizing emptiness. In this way, once one realizes the meaning of emptiness, no matter how thoughts arise, just as wind aids a fire spreading through a forest, it further enhances the power of emptiness and becomes a support for generating certainty, transforming into a lamp that illuminates and expands experience. The second is: From the tantra, 'Though various things appear, the mind itself is liberated into emptiness.' This means that although various appearances occur externally, they arise from the mind, and nothing exists independently apart from the mind, so it is empty.

---

་ཡིན༔ བར་དུ་རང་གི་ལུས་ལ་ཡང་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པ་མི་འདུག་པས་སྟོང་པ་ཡིན༔ ནང་གི་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཡང་འདི་ཡིན་གྲུབ་པ་མི་འདུག་པས་སྟོང་པ་ཡིན༔ དེས་ན་ཐམས་ཅད་ལ་བརྟགས་ན་དངོས་པོ་མི་འདུག་པས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ངོ་སྤྲད་དོ༔ དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཡིན་ཞེས་དངོས་པོ་མེད་པ་ལས༔ ཆད་ལྟའི་སྟོང་པ་ཧད་པོ་མ་ཡིན་ཏེ༔ རང་བཞིན་གསལ་བ་གོ་མ་འགགས་པར་ཡོད་པས༔ སེམས་ནི་སེམས་མ་མཆིས་ཏེ་སེམས་ཀྱི་རང་ 57-3-10a བཞིན་འོད་གསལ་བ༔ གསལ་སྟོང་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་ངོ་སྤྲད་དོ༔ དེ་ལྟར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་ཙ་ན༔ སྒོམ་པ་གཏན་ལ་ཕེབས་པ་ཡིན་ནོ༔ དེ་ཉིད་ལོངས་སྐུར་ངོ་སྤྲད་པ་ནི༔ རང་སྣང་ཇི་ལྟར་ཤར་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པར་ཡེ་ནས་སྟོང་པ་ཡིན་པར་ཤེས༔ སྟོང་པ་ཡིན་བཞིན་དུ་འགག་མེད་དུ་ལོངས་སྤྱོད་དུ་ཡོད་པས་རྩལ་སྣང་གི་ལོངས་སྐུ་ཡིན༔ དེའི་རྩལ་རྫོགས་ནས་མཐར་ཐུག་ཟག་པ་མེད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུར་འཚང་རྒྱ་བ་ཡིན་ནོ༔ གསུམ་པ་སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཏུ་ངོ་སྤྲོད་པ་ལའང་གཉིས། སྤྱོད་པས་རྩལ་སྦྱོང་བ་དང་། ཆོས་སྐུར་ངོ་སྤྲད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སེམས་སྣང་སྟོང་གཉིས་མེད་དུ་མ་གྲོལ་ན་སྟོང་པར་ཤེས་ནས་བསྒོམས་ཀྱང་སྟོང་ཉིད་ལ་ཞེན། ཉན་ཐོས་ཀྱིས་སྣང་བ་བཀག་ནས་སྟོང་པར་བསྒོམས་པས་ཕྱོགས་རེའི་གཟུང་འཛིན་ཅན་སོང་བ་ལྟར་སྟོང་པ་ཉིད་གཟུགས་ཅན་དུ་སོང་ནས་གཉིས་མེད་ཆོས་སྐུར་མི་གྲོལ་བས།སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སྟོང་ཉིད་ཡིན་སྙམ་གྱི་འཛིན་ཞེན་མི་བྱེད་པར་སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་གི་ངང་དུ་རྩལ་སྦྱངས་པས། ས་ལ་ཉིན་མཚན་གྱི་དཀར་ནག་བྱུང་ཡང་ནམ་མཁའ་ལ་ཉི་ 57-3-10b འོད་མུན་པ་རྣམས་དབྱེར་མེད་པ་བཞིན་དུ་སེམས་ཀྱི་སྟོང་འཛིན་དེ་ཁྲོལ་གྱིས་ཞིག་པས་སྣང་བ་དང་སྟོང་པ་གཉིས་སྐད་ཅིག་ཀྱང་དབྱེར་མེད་དུ་རྟོགས། དབྱིངས་རིག་གཉིས་མེད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པར་གྲོལ། རྒྱ་མཚོ་ལ་ཁ་བ་བབས་པ་བཞིན་རྣམ་རྟོག་སྐྱེས་གྲོལ་དུས་མཉམ། ཆུ་ནང་གི་ཟླ་བ་ལ་སྣང་སྟོང་གཉིས་སུ་ཕྱེ་རྒྱུ་མེད་པ་ལྟར་སྣང་སྟོང་སོ་སོར་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་དོན་ལ་གཉིས་མེད་གཅིག་པུ་རང་ཤར་རང་གྲོལ་ཆེན་པོར་ངོ་འཕྲོད་པར་བྱ། དེའང་བཅོས་ནས་གསར་དུ་གྲོལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། སྣང་དུས་ཉིད་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པས་སྣང་བ་རང་སར་གྲོལ། སྟོང་དུས་ཉིད་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་སྣང་བས་སྟོང་པ་རང་སར་གྲོལ། ཐམས་ཅད་མ་བཅོས་རང་བྱུང་རང་གྲོལ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་ངོ་ཤེས་པར་བྱས་ལ། སྔར་བསྒོམས་པས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་ཉམས་རྟོགས་དེའི་ངང་དུ་ཤུགས་འབྱུང་གི་སྤྱོད་པ་བསྐྱང་བ་ལས་སྤྱོད་རྒྱུ་ལོགས་སུ་མེད་པས་རང་ལ་ངང་གིས་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །སྣང་སྟོང་རང་བཞིན་གཅིག་གི་ངང་དུ་མ་གྲོལ་ན་ཆོས་གང་བསྒོམས་ཀྱང་སངས་རྒ

【現代漢語翻譯】 中間，自己的身體也沒有真實成立，所以是空性。裡面的能執之識也沒有成立，所以是空性。因此，如果觀察一切，沒有實物，所以認識到是空性。像這樣，說一切都是空性，並不是從沒有實物中產生的斷見空性，而是自性光明，覺知沒有阻礙地存在。心不是心，而是心的自性光明。認識到光明空性如同虛空一般。像這樣，當認識到一切顯現都沒有自性時，禪修就達到了究竟。 將此認識為報身：無論自顯如何顯現，要知道沒有實物，本來就是空性。雖然是空性，卻無有阻礙地受用，所以是事業顯現的報身。其事業圓滿后，最終成就無漏圓滿報身。第三，在顯空雙運中認識，也有兩種：以行為修持事業和認識為法身。第一種是：如果心沒有在顯空無二中解脫，即使知道是空性而禪修，也會執著于空性。如同聲聞緣覺通過遮止顯現而修空性，結果成為片面的執取者一樣，空性也變成了有形之物，無法在無二法身中解脫。因此，不要對空性產生『是空性』的執著，而要在顯空雙運的狀態中修持事業。如同地面上出現晝夜的明暗，但天空中的陽光和黑暗沒有分別一樣，心的空執也會迅速消失，從而在一瞬間認識到顯現和空性沒有分別。在明空無二中，同時解脫。如同雪花落入大海，生起和解脫同時發生。如同水中的月亮，無法將顯現和空性分開一樣，顯現和空性只是名言上的區分，實際上是無二，自然顯現，自然解脫的大解脫。這也不是通過改造而新解脫的，而是在顯現時，自性就是空性，所以顯現自然解脫。在空性時，自性就是顯現，所以空性自然解脫。認識到一切都是不造作，自然生起，自然解脫的大智慧法身，並且在之前通過禪修而確定的體驗和證悟的狀態中，自然而然地進行行為，因為沒有其他的行為可做，所以稱為自解脫。如果心沒有在顯空自性一體的狀態中解脫，那麼無論修持什麼法，都無法成佛。

【English Translation】 In between, one's own body does not truly exist, so it is emptiness. The consciousness that grasps within does not exist either, so it is emptiness. Therefore, if one examines everything, there is no substance, so one is introduced to emptiness. Thus, saying that everything is emptiness is not a nihilistic emptiness arising from the absence of substance, but rather a self-luminous nature, with awareness existing without obstruction. The mind is not the mind, but the self-luminous nature of the mind. One is introduced to luminous emptiness like the sky. In this way, when one realizes that all appearances are without inherent existence, meditation is brought to completion. Introducing that very state as the Sambhogakaya (Enjoyment Body): However self-appearances arise, know that they are without substance and are primordially empty. While being empty, they are enjoyed without obstruction, so it is the Sambhogakaya of skillful display. When that skill is perfected, one ultimately attains the perfect Sambhogakaya, free from outflows. Third, introducing the union of appearance and emptiness also has two aspects: training skill through conduct and introducing the Dharmakaya (Truth Body). The first is: If the mind is not liberated into the non-duality of appearance and emptiness, even if one meditates knowing emptiness, one will be attached to emptiness. Like the Shravakas (Hearers) who meditate on emptiness by blocking appearances, they become holders of one side, and emptiness becomes something substantial, unable to be liberated into the non-dual Dharmakaya. Therefore, without holding onto emptiness with the thought 'it is emptiness,' one trains skill in the state of the union of appearance and emptiness. Just as day and night occur on the earth, but in the sky, sunlight and darkness are inseparable, the mind's grasping of emptiness quickly dissolves, so that one realizes that appearance and emptiness are inseparable even for a moment. The inseparability of space and awareness is liberated as co-emergent. Like snow falling into the ocean, the arising and liberation of thoughts are simultaneous. Just as the moon in the water cannot be divided into appearance and emptiness, appearance and emptiness are merely labeled with names, but in reality, they are non-dual, self-arising, and self-liberating, introduced as the great liberation. That is not newly liberated through fabrication, but from the moment of appearance, it is naturally empty, so appearance is self-liberated. From the moment of emptiness, it is naturally appearance, so emptiness is self-liberated. Recognize that everything is unmade, naturally arising, naturally liberated as the great wisdom Dharmakaya, and from the state of experience and realization established through previous meditation, spontaneously engage in conduct, because there is no separate conduct to be done, so it is called self-liberation. If the mind is not liberated into the state of the oneness of appearance and emptiness, no matter what Dharma is practiced, one cannot attain Buddhahood.

---

ྱས་མི་འཐོབ་སྟེ་ཡོན་པོའི་ལམ་དུ་གོལ། ཉན་ཐོས་དང་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཁྱད་པར་ཡང་སྣང་སེམས་འདྲེས་མ་འདྲེས་ཀྱིས་འབྱེད་པར་ 57-3-11a གསུངས། དེ་ལྟར་བསྒོམས་ཀྱང་སྔར་ཞེན་གྱི་བག་ཆགས་ཚན་ཆེ་བས་སྐབས་སུ་སྣང་བ་རང་ག་མའི་འཛིན་རྟོག་བྱུང་ན་བྱར་མེད་ལ་བཞག་པས་སྦྲུལ་གྱི་མདུད་པ་བཞིན་རང་གྲོལ་ལ་འགྲོ། གལ་ཏེ་མ་གྲོལ་ནས་མཚན་འཛིན་རྟོག་པ་འདུག་ན་མཚང་ཡུལ་ནས་འདོན་པའི་ལོག་གནོན་ཞེས་བྱ་བ། བཟང་པོ་ལ་ངན་པའམ། ཞེ་སྡང་ལ་འདོད་ཆགས་ལྟ་བུ་ཡུལ་ཤར་བ་དེ་ལས་གོ་ལྡོག་པ་ཞིག་ཡིད་ལ་བྱས་པས་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་གཅིག་ལས་མེད་པའི་ཕྱིར་སྔར་གྱི་སྣང་བ་དེ་གཏད་མེད་ལ་འགྲོ། སེམས་གཉིས་ཡོད་ན་རྟོག་པ་གཉིས་མཉམ་པོར་ཡོད་དགོས་པ་ལ། དགའ་བ་བསམ་ན་མི་དགའ་བ་མེད། མི་དགའ་བ་བསམ་ན་དགའ་བའི་རྟོག་པ་ནུབ་འགྲོ་བ་བཞིན་སྣང་བ་དང་དེ་སྟོང་པར་ལྟ་བའི་གཉིས་འཛིན་བཅོས་མའི་སྒོམ་ལ་མ་ཞེན་པར། སྣང་སྟོང་གཉིས་པོ་རང་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་གཅིག་ལས་མེད་པར་ཐག་ཆོད་ནས་རང་ཤར་རང་གྲོལ་དུ་སོང་ཙ་ན་སྟོང་པ་རང་གྲོལ་ཆིག་ཆོད་དུ་གྲོལ་བ་ཡིན་པར་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་པ་ནི། སྣང་བའི་འཛིན་པ་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད༔ སྟོང་པའི་ཞེན་པ་མེད་པས་རིག་ཅིང་གསལ༔ དབྱིངས་རིག་གཉིས་སུ་མེད་པར་ཤེས་པ་ནི་ལམ་གྱི་མཆོག་ཡིན༔ ཤེས་བྱ་ 57-3-11b དེའི་འཛིན་པ་དག་ཙམ་ན༔ མཐར་ཐུག་ཆོས་ཉིད་མཉམ་པ་ཉིད་ཆོས་སྐུ་འགྱུར་བ་མེད་པར་སངས་རྒྱས་ནས༔ མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་རྩོལ་རྟོག་མེད་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ༔ བཞི་པ་དེ་ཉིད་འབྲས་བུ་ལྷུན་གྲུབ་ཆིག་ཆོད་སངས་རྒྱས་སུ་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། སྣང་སྟོང་གཉིས་མེད་རང་གྲོལ་དུ་སོང་ཡང་༔ འབྲས་བུ་མ་བཅོས་རང་བྱུང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་མ་སྐྱོལ་ན༔ ཡེ་ཤེས་ལྔ་ལ་སོགས་པའང་ཉམས་སྣང་ཙམ་ཡིན་པས། སྔར་རྟོགས་གོམས་གདིང་དུ་གྱུར་པ་དེ་ཉིད་ལ་རྩལ་སྦྱངས་པ་ལས། བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་གཞན་མེད་པས་རྩལ་སྦྱོང་མཐར་ཕྱིན་པ་ན། འཛིན་བྱ་འཛིན་བྱེད་གཉིས་འཛིན་བློ་ལས་འདས་ཤིང་༔ གཅིག་ཏུའང་མ་གྲུབ༔ ཤེས་བྱ་བག་ལ་ཉལ་གྱི་སྒྲིབ་པ་ཕྲ་མོའི་འཛིན་པ་ཡང་རང་དག་ཏུ་ཟད་ནས༔ འཛིན་མེད་མ་བཅོས་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་དབྱིངས་རིག་གཉིས་མེད་ཆོས་ཉིད་མ་བུ་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་ཏེ༔ མཉམ་བཞག་གནས་པའི་སྟོང་ཞེན་མ་གྲུབ༔ རྗེས་ཤེས་འགྱུ་བྱེད་ཀྱི་རྟོག་པ་མི་འཆར༔ ཡོད་པའི་མཚན་མ་མི་དམིགས༔ མེད་པའི་རང་བཞིན་མི་གསལ༔ ཡོད་མིན་མེད་མིན་མ་ཡིན༔ ཡོད་མེད་ཀྱི་བློ་ལས་འདས་པ་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་རྒྱ་གང་དུ་ཡང་མ་ཆད་པ༔ གསལ་ 57-3-12a འགྲིབ་འགྱུར་ལྡོག་མེད་པས་གང་ལྟར་བྱས་ཀྱང་དེ་ཉིད་མིན་པ་བྱེད་མི་ཤེས་པ༔ བསྒོམ་དུ་མེད་པ་ལ་འབྲལ་དུ་མེད་པ༔ རིན་ཆེན་གསེར་གླིང་དུ་ཕྱིན་པ་ལྟར༔ ཐམས་ཅད་དེ་ཀའི་རང་བཞིན་གསལ་ལ་འཛིན་མེད་ངང་དྭ

【現代漢語翻譯】 因此，無法獲得正見，而誤入歧途。據說，聲聞乘（Śrāvakayāna）和小乘（Mahāyāna）的區別在於心識是否混雜。 即使這樣修習，由於過去的執著習氣深重，有時會出現自以為是的顯現和執著，這時應置之不理，就像蛇結一樣自然解開。如果不能解開，仍然存在名相執著，就叫做從病灶處拔除的倒行壓制。就像用善良對抗邪惡，或用貪慾對抗嗔恨一樣，當境相顯現時，心中想著與此相反的事物，因為心的本質只有一個，所以之前的顯現就會失去依託。如果心有二元，那麼兩種念頭必須同時存在，如果想著快樂，就不會有不快樂；如果想著不快樂，快樂的念頭就會消失。因此，不要執著于將顯現和空性視為二元的虛假禪修，而要確信顯現和空性都是自心的本質，一旦達到自顯自解，空性也會自然解脫。 第二部分是：沒有對顯現的執著的空性，沒有對空性的執著，因此明瞭而清晰。了知法界（Dharmadhātu）和覺性（Rigpa）二者不二，是道路的頂峰。當所知（Jñeya）的執著被凈化時，最終會證得法性（Dharmatā）平等性，在不變的法身（Dharmakāya）中成佛，無有勤作和分別唸的智慧（Jñāna）自然生起。 第四部分是直接將此認知為任運成就的果位佛陀：即使顯現和空性達到二元對立的自然解脫，如果沒有將果位確立為未經造作、自然生起的任運成就，那麼五種智慧（Pañca-jñāna）等也只是體驗而已。因此，在先前證悟的基礎上，通過練習，由於沒有能修和所修的區分，當練習達到極致時，能執和所執超越了二元對立的思維，並且沒有固定不變的實體。所知（Jñeya）的潛在習氣所造成的細微障礙也會自然消除，在無執、未經造作的任運成就中，法界（Dharmadhātu）和覺性（Rigpa）二者不二，法性（Dharmatā）母子合一，安住于等持（Samādhi）的空性執著不會產生，后得智（Prsthalabdha-jñana）的活動念頭不會生起，不會執著于實有的相狀，不會顯現虛無的自性，既非實有也非虛無，超越了有無的思維，不落入任何偏見，沒有侷限，沒有明暗變化，無論如何做都無法改變其本性，無法修習，也無法分離，就像到達珍貴的金洲一樣，一切都清晰地顯現為同一自性，處於無執的狀態。

【English Translation】 Therefore, one cannot obtain right view and goes astray on the wrong path. It is said that the difference between the Śrāvakayāna (Hearer Vehicle) and the Mahāyāna (Great Vehicle) lies in whether the mind and consciousness are mixed or not. Even if one meditates in this way, due to the strong habitual tendencies of past attachments, sometimes appearances and fixations arise spontaneously. If this happens, one should leave them as they are, like a snake's knot that unravels on its own. If it does not unravel and conceptual fixations remain, it is called 'extracting the thorn from the wound,' or 'reverse suppression.' Just as one uses good to counter evil, or desire to counter hatred, when an object appears, one should bring to mind something opposite to it. Because the nature of the mind is one, the previous appearance will lose its support. If there were two minds, then two thoughts would have to exist simultaneously. If one thinks of happiness, there would be no unhappiness; if one thinks of unhappiness, the thought of happiness would vanish. Therefore, do not cling to the artificial meditation of seeing appearance and emptiness as separate, but be certain that appearance and emptiness are both the nature of one's own mind. Once self-arising is self-liberated, emptiness is liberated with decisive certainty. The second part is: Emptiness without attachment to appearances; clear and luminous without attachment to emptiness. Knowing that Dharmadhātu (the realm of reality) and Rigpa (awareness) are non-dual is the supreme path. When the attachment to Jñeya (the knowable) is purified, one ultimately attains Dharmatā (the nature of reality) equality, becoming a Buddha in the unchanging Dharmakāya (body of truth), with Jñāna (wisdom) arising without effort or conceptualization. The fourth part is directly introducing this as the spontaneously accomplished fruit, the Buddha: Even if appearance and emptiness are naturally liberated in non-duality, if the fruit is not established as uncreated, naturally arising, and spontaneously accomplished, then the five Jñānas (wisdoms) and so on are merely experiences. Therefore, by practicing on the basis of what was previously realized, since there is no distinction between what is to be accomplished and the means of accomplishing it, when the practice reaches its culmination, the grasping subject and the grasped object transcend dualistic thought, and nothing is established as a fixed entity. The subtle obscurations of latent habitual tendencies of the Jñeya (knowable) are also naturally purified, and in ungrasping, uncreated, spontaneously accomplished state, Dharmadhātu (the realm of reality) and Rigpa (awareness) are non-dual, the Dharmatā (nature of reality) mother and child merge as one, the clinging to emptiness while abiding in Samādhi (meditative absorption) does not arise, the active thoughts of Prsthalabdha-jñana (subsequent wisdom) do not appear, one does not fixate on the characteristics of existence, the nature of non-existence is not clear, it is neither existent nor non-existent, transcending the mind of existence and non-existence, not falling into any extreme, without limitation, without clarity or obscurity, without change or alteration, so no matter what one does, one cannot do other than that, inseparable from what is beyond meditation, like going to the precious golden island, everything is clearly the same nature, in a state of ungrasping awareness.

---

ངས་ཆེན་པོར་རིག་པའི་ངོ་བོ་གཅེར་བུར་ཁྲེས་ཀྱིས་སོང་བ་ནི་འབྲས་བུ་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་ལ་ཟློས་པ་ཡིན་ནོ༔ དེ་ཉིད་དབྱར་གྱི་ན་བུན་སངས་དགུན་གྱི་རླུང་མ་ལངས་པ་བཞིན༔ ཀུན་རྫོབ་སྣང་བ་གཟུང་འཛིན་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་སངས་ནས་འཁོར་བའི་དོགས་པ་མེད༔ དོན་དམ་ཆོས་ཉིད་བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་རང་གྲོལ་ལ་སངས་ནས་སངས་རྒྱས་ལ་རེ་བ་མེད༔ གཉིས་འཛིན་གཉིས་མེད་ཀྱི་སྣང་བ་དེར་འཛིན་གང་ཡང་མེད་པའི་རང་གསལ་རྟོག་མེད་ཆིག་ཆོད་དུ་ཐམས་ཅད་ཀུན་ཏུ་ས་ལེ་མཁྱེན་པའི་ཡོན་ཏན་རང་བཞིན་རྒྱས་པ་ནི༔ རང་བྱུང་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ༔ ད་ལྟ་ཆོས་སྐུ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ༔ འདི་ཀའི་དོན་སྐྱོང་ན་ད་ལྟ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱ་བ་ཡིན་ནོ༔ དེའི་ངང་ལ་ཐུགས་རྗེ་ཀུན་ཁྱབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས༔ རྒྱུན་དུ་རྩོལ་རྟོག་མེད་པར་ཡོད་པས༔ གདུལ་བྱ་དག་པ་ལ་ལོངས་སྐུ༔ མ་དག་པ་ལ་སྤྲུལ་སྐུ༔ 57-3-12b ངེས་མེད་གང་ལ་གང་འདུལ་གྱི་རོལ་པ་ཤུགས་ཀྱིས་འབྱུང་ངོ་༔ དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མདོར་དྲིལ་ན། ལུང་ལས། སྣང་བ་རང་ཤར་སེམས་སུ་བསྟན༔ སེམས་ཉིད་རང་གྲོལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ༔ ཆོས་སྐུ་མ་བཅོས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ༔ ལྷུན་གྲུབ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཡིན༔ ཅེས་གསུངས་པའི་དོན་ཏོ།། །།རྩ་བའི་གཉིས་པ་གསང་ཆེན་གནད་ཀྱི་དོན་ཁྲིད་ལ་བཞི། ལྟ་བ་གོ་ཡུལ་དུ་མ་ཤོར་བ་རིག་པ་མངོན་སུམ་གྱི་གནད་ཀྱིས་ངོ་རང་ཐོག་ཏུ་སྤྲད་པ། སྒོམ་པ་སེམས་འཛིན་དུ་མ་ཤོར་བ་མངོན་སུམ་ཉམས་མྱོང་གི་གནད་ཀྱིས་ཐག་གཅིག་ཐོག་ཏུ་གཅད་པའི་མན་ངག་ངོ་སྤྲོད་པ། སྤྱོད་པ་སྤང་བླང་དུ་མ་ཤོར་བ་ཉམས་མྱོང་ཚད་ལ་ཕེབས་པའི་གནད་ཀྱིས་རྩལ་གྲོལ་ཐོག་ཏུ་སྦྱོང་བའི་ངོ་སྤྲོད་པ། འབྲས་བུ་རེ་དོགས་སུ་མ་ཤོར་བ་ཚད་ཟད་སར་སྐྱོལ་བའི་གནད་ཀྱིས་སྐུ་གསུམ་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་ངོ་སྤྲད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ལུས་ཀྱི་འདུག་སྟངས་སྟན་བདེ་བའི་སྟེང་དུ༔ རྐང་པ་རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་བྱ༔ རྒལ་པ་བསྲངས་ལ༔ ལག་པ་མཉམ་གཞག་ཕྱག་རྒྱ་བྱ༔ གཉུག་མའི་གནས་ལུགས་རྟོགས་ཕྱིར་ལུས་མ་ཡོ་དྲང་པོར་བྱའོ༔ ངག་གི་རླུང་རོ་ཕྱིར་བསལ་ནས་ནང་དུའང་མི་གཟུང་༔ ཕྱིར་ཡང་མི་སྨྲ༔ དབུགས་རང་ལུགས་སུ་དལ་བར་བྱ༔ བརྗོད་མེད་ཀྱི་ 57-3-13a དོན་རྟོགས་ཕྱིར་ངག་མི་སྨྲ་བར་བྱའོ༔ ཡིད་ཀྱི་གནད་དུ་ཆོས་སྐུའི་གཟིགས་སྟངས་མིག་སྟེང་གི་དབྱིངས་ལ་བལྟའོ༔ ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་རིག་ཕྱིར་སེམས་མ་ཡེངས་པར་བལྟའོ༔ བལྟ་རྒྱུའི་དམིགས་པ་ཅི་ཡང་མེད་དེ་དེ་ཉིད་རང་ལ་བལྟ་བ་ཡིན་ནོ༔ བལྟས་པས་ལྟ་རུ་མེད་པའི་ལྟ་བ་མ་སྐྱེས་མི་འགག་ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རིག་སྟེ༔ ཕྱིའི་འབྱུང་བ་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་ལས་བྱུང་བས༔ འབྱུང་ལྔ་རང་སར་དག་པའི་ཡེ

【現代漢語翻譯】 當我的覺性赤裸裸地、徹底地消融時，果報便會自然而然地成就。 就像夏日的薄霧消散，冬日的狂風平息一樣，所有世俗的顯現、能取所取、煩惱的遮蔽都會消散，不再有輪迴的恐懼。 勝義諦的法性，所有修持、能修所修、所知的遮蔽都會自然解脫，不再依賴於佛陀。 在二取和無二取的顯現中，沒有任何執著的自明覺性，所有一切都在無念中頓然明瞭，功德自然增長，這就是自生任運的智慧，也就是全知的佛陀。 當下法身顯現，如果能夠守護這個意義，當下就能證得圓滿正等覺。 在這種狀態中，具有普遍慈悲的智慧，持續不斷、無需造作地存在著，爲了調伏有緣眾生，會顯現報身，爲了調伏不清凈的眾生，會顯現化身，以不確定的方式，自然而然地展現各種調伏的游舞。 如果將這一切都歸納起來，正如經文所說：『顯現是自生的，它被展示為心；心性是自解脫的，它是法身；法身是未經造作的，它是自然成就的；自然成就是圓滿的佛陀。』這就是經文的意義。 根本的第二部分，甚深要訣的意義引導分為四個方面：見解不落入理解，以覺性現量的要訣，將自性直接交付；修持不落入執著，以現量體驗的要訣，將一切決斷；行持不落入取捨，以體驗達到極致的要訣，訓練任運解脫；果不落入希冀，以達到極限的要訣，將三身自然成就交付。 首先是身體的姿勢，在舒適的坐墊上，雙腿結金剛跏趺坐，脊椎挺直，雙手結等持印，爲了證悟本初的實相，身體不要歪斜，保持正直。 語言方面，將氣息排出，不要吸入，也不要說話，讓呼吸自然平緩，爲了證悟不可言說的意義，不要說話。 意方面，以法身的姿勢，眼睛注視上方虛空，爲了現量證悟法性，不要散亂地觀看，沒有任何需要觀看的目標，只是觀看自性，通過觀看，證悟無所觀的見，證悟不生不滅、如同虛空般的自性，所有外在的五大都從虛空中產生，因此，五大在自身清凈。

【English Translation】 When my awareness is nakedly and completely dissolved, the result will be spontaneously accomplished. Just as the summer mist dissipates and the winter wind subsides, all mundane appearances, grasping and being grasped, and the obscurations of afflictions will dissipate, and there will be no fear of samsara. The Dharmata of ultimate truth, all practices, the act of practicing and what is practiced, and the obscurations of what is to be known will be naturally liberated, and there will be no reliance on the Buddha. In the appearances of duality and non-duality, there is no grasping in the self-luminous awareness, and all things are instantly clear in non-thought. The qualities of all-knowingness naturally increase. This is the self-born, spontaneously accomplished wisdom, which is called the all-knowing Buddha. The Dharmakaya is manifested in the present moment. If one can protect this meaning, one can attain perfect and complete enlightenment in the present moment. In this state, there is the wisdom of universal compassion, which exists continuously and without effort. To tame fortunate beings, the Sambhogakaya will appear, and to tame impure beings, the Nirmanakaya will appear, spontaneously displaying various taming dances in uncertain ways. If all of these are summarized, as the scripture says: 'Appearances are self-arisen, and they are shown as mind; the nature of mind is self-liberated, it is the Dharmakaya; the Dharmakaya is uncreated, it is naturally accomplished; natural accomplishment is the perfect Buddha.' This is the meaning of the scripture. The second part of the root text, the meaning guidance of the profound key points, is divided into four aspects: The view does not fall into understanding, and the nature is directly delivered through the key point of the direct experience of awareness; the practice does not fall into clinging, and everything is decided through the key point of direct experience; the conduct does not fall into acceptance and rejection, and the training of spontaneous liberation is done through the key point of experience reaching its peak; the result does not fall into hope and fear, and the three bodies are naturally accomplished through the key point of reaching the limit. First, the posture of the body: on a comfortable cushion, sit in the vajra full lotus posture, straighten the spine, and make the mudra of equipoise with the hands. In order to realize the original reality, do not distort the body, keep it upright. In terms of speech, exhale the breath, do not inhale, and do not speak. Let the breath be natural and slow. In order to realize the meaning that cannot be spoken, do not speak. In terms of mind, in the posture of the Dharmakaya, the eyes gaze at the space above. In order to directly realize the Dharmata, do not look around distractedly. There is no object to look at, just look at the nature itself. Through looking, realize the view without anything to be viewed, realize the unborn and unceasing nature, like space. All external elements arise from space, therefore, the five elements are pure in themselves.

---

་དྭངས་ཀྱི་ནམ་མཁའ་མཐོང་བ་ཕྱིའི་སེམས་སུ་རིག༔ ནང་ཉོན་མོངས་པ་དུག་ལྔ་ཐམས་ཅད་རང་གི་སེམས་ལས་བྱུང་བས༔ དུག་ལྔ་སེམས་ལ་རང་སར་དག་པའི་རང་དྭངས༔ ཡིད་འཛིན་མེད་རང་གི་སེམས་སུ་རིག༔ སྣང་བའི་འཆར་སྒོ་ཐམས་ཅད་སྒོ་ལྔའི་རྩ་ནང་གི་ཁ་དོག་ལས་བྱུང་བས༔ སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་ནང་དུ་དག་པའི་ངང་དྭངས་བར་གྱི་སེམས་སུ་རིག༔ དེ་ལྟར་མིང་གསུམ་དུ་བཏགས་ཀྱང་༔ དོན་ལ་ཕྱི་ནང་མེད་པར་དབྱེར་མེད་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་ནས༔ ཟང་ཐལ་དུ་གསལ་བའི་སིང་ངེ་ཡེ་རེ་བ་འདི་ཉིད་མིན་པ༔ གཞན་གྱིས་བར་དུ་ཆོད་པ་ཅི་ཡང་མི་འདུག་པས༔ རིག་པ་རྡོ་རྗེ་ལུ་གུ་རྒྱུད་ཅེས་མིང་དུ་བཏགས་སོ༔ ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བས་འདི་ 57-3-13b ཉིད་གཏན་ལ་ཕེབས་ནས༔ རང་རིག་པ་ལ་དབང་བསྒྱུར་དུ་ཡོད་པས་སྤྲུལ་སྐུར་འཚང་རྒྱའོ༔ སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱིའི་སྣང་བ་སེམས་སུ་མ་ཤེས་གཞན་དུ་གཟུང་། བར་ལུས་ཕུང་བདག་གི་བར་བཟུང་ནས་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་སོ་སོར་བལྟས། ནང་ང་དང་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་སེམས་རང་རྒྱུད་པར་བརྟགས་ཏེ་དེ་རྣམས་གཅིག་ཏུ་མ་རྟོགས་པ་སོ་སོར་འཁྲུལ་ནས་འཁོར་བར་འཁྱམས། འདིར་དེ་རྣམས་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་ནས་ཕྱི་འབྱུང་བ་ལྔའི་སྣང་བ་ཆུ་ལས་ཆུ་རླབས་ལྟ་བུ། ནང་དུག་ལྔ་ཉི་མ་ལས་ཟེར་ལྟ་བུ། བར་སྒོ་ལྔའི་སྣང་བ་ཁང་སྟོང་གི་སྤྲེའུ་ལྟ་བུ་ཐམས་ཅད་སེམས་ལས་ཤར་ཅིང་སེམས་སུ་གཅིག་པར་ངོ་སྤྲད། དེ་རྣམས་སེམས་མིན་ན་རིག་པ་ནམ་མཁར་གཏད་མེད་དུ་བཞག་པའི་སྐབས་སུའང་འབྱུང་ལྔ་སོགས་འཆར་དགོས་པ་ལ་སེམས་ཡིན་པའི་གནད་ཀྱིས་རང་སར་དག་ནས་མི་འཆར། ཕྱི་ནང་བར་གསུམ་མིང་ཙམ་ལས་དོན་ལ་དབྱེར་མེད་གཅིག་ཏུ་རིག །སེམས་མིན་པའི་ཆོས་གང་ཡང་མེད་པར་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་གཅིག་ཏུ་རིག་ཅིང་། རིག་པའི་ངོ་བོ་དེ་ལྟར་མངོན་སུམ་དུ་ལྷག་གེར་མཐོང་ནས་ཡིད་དཔྱོད་ཚིག་གི་གོ་ཡུལ་དུ་མ་ལུས་པར་གཏན་ལ་ཕེབས་པ་ནི་རིག་པ་རྡོ་རྗེ་ལུ་གུ་རྒྱུད་ 57-3-14a ཅེས་བྱ། དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལས་མ་ཡེངས་པར་བལྟ་རུ་མེད་པའི་དོན་ལ་བལྟ་བ་ནི་མཐའ་བྲལ་གྱི་ལྟ་བ་ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། ལུས་ངག་གི་གནད་དང་འདུག་སྟངས་གོང་དང་འདྲ་བ་ལ། ཡིད་ཀྱི་ལྟ་སྟངས་ལོངས་སྐུའི་གཟིགས་སྟངས་མིག་ཐད་ཀའི་ནམ་མཁར་མ་ཡེངས་པར་བལྟ༔ དེ་ལ་བལྟ་རུ་ཅི་ཡང་མེད་དེ་སྔར་ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་རིག་ནས་རིག་པ་མངོན་སུམ་དུ་གསལ་བའི་དོན་ལ་མ་ཡེངས་པར་བྱེད་པ་ལ་སྒོམ་པ་ཞེས་མིང་དུ་བཏགས་པ་ལས༔ གཞན་དམིགས་འཛིན་གྱི་སྒོམ་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མེད༔ དེ་ཀའི་ངང་དུ་བཞག་པས༔ རིག་པ་མངོན་སུམ་གྱི་འཆར་ཚུལ་ཐམས་ཅད་མངོན་ཞེན་མེད་པར་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གྲོལ་འགྲོ༔ དངོས་མེད་སྟོང་པའི་རང་རྩལ་མ་འགགས་པར་འཆར་བས་ཉམས་སྣང་ཐོག་མ་མངོན་སུམ་གྱི་བག་ཆགས་ཀྱི་སྣང་བ་སྒྱུ་མ་ལྟ་

【現代漢語翻譯】 當清凈的虛空顯現時，將其視為外在的心。 內在的五毒（貪、嗔、癡、慢、疑）皆由自心而生，五毒於心中自然清凈，此乃自性清凈。 無有執取的念頭，將其視為自心。 一切顯現之門皆由五根（眼、耳、鼻、舌、身）的脈絡中的顏色而生，一切顯現於空性中清凈，此乃中等清凈，將其視為自心。 如是，雖立此三名，然于義上，內外無別，融為一體，如虛空般澄澈明凈，此外別無他物阻隔，故名之為『覺性金剛鏈』。 因親見法性，故能確立此道，並能自在掌控自心，從而證得化身（Nirmanakaya）。 眾生未能了知外在顯現即是心，反將其執為他物；將中陰身執為己有，並分別看待五根的識；將內在的我執與我所執視為自心相續，未能了悟彼等為一，故於輪迴中流轉。 於此，了悟彼等為一，外在五大（地、水、火、風、空）之顯現如水生波浪，內在五毒如陽光生光芒，中等五根之顯現如空屋中的猴子，一切皆由心而生，並於心中合一，如是認識。 若彼等非心，則當覺性如無根之木般置於虛空時，五大等亦應顯現，然因其為心之體性，故自然清凈而不顯現。內外中三者，僅是名稱之別，實義上無有分別，了知其為一體。無有非心之法，一切皆是心之法性，如是了知，並親見覺性之本面，超越一切思維言語之境，如是確立，即名為『覺性金剛鏈』。 不離彼之義，觀無所觀之義，即名之為離邊之見（見解）。 第二，身語之要與坐姿如前，心之觀法為：以法身（Dharmakaya）之觀法，目視前方虛空而不散亂。于彼無可觀之物，因先前已了知一切皆是心，故不離覺性光明之義，此即名為禪修，此外別無執取之禪修。安住于彼之狀態，覺性光明之顯現皆無有執著，自然解脫于空性之中。無實之空性自力顯現不滅，故初現之體驗，乃是光明之習氣所顯現之幻象。

【English Translation】 When the clear sky appears, recognize it as the outer mind. All five poisons (greed, hatred, ignorance, pride, and doubt) arise from one's own mind. The five poisons are naturally purified in the mind, which is self-clarity. Without any grasping thoughts, recognize it as your own mind. All the doors of appearance arise from the colors within the channels of the five senses. All appearances are purified within emptiness, which is the intermediate clarity. Recognize it as your own mind. Thus, although these three names are given, in reality, there is no distinction between inner and outer; they are mixed as one. Like a clear and transparent expanse, there is nothing else in between. Therefore, it is named 'Awareness Vajra Chain'. By directly seeing the nature of reality, this path is established, and one has the power to control one's own awareness, thereby attaining the Nirmanakaya (emanation body). Sentient beings do not recognize outer appearances as mind; instead, they grasp them as other. They grasp the intermediate body as self and view the consciousnesses of the five senses separately. They consider the inner clinging to 'I' and 'mine' as their own mental continuum, failing to realize that these are one. Confused, they wander in samsara. Here, realizing that these are one, the appearances of the outer five elements (earth, water, fire, wind, and space) are like waves arising from water; the inner five poisons are like rays arising from the sun; the intermediate appearances of the five senses are like a monkey in an empty house. All arise from the mind and are recognized as one in the mind. If these were not mind, then even when awareness is placed in the sky without support, the five elements, etc., would still have to appear. But because it is the nature of mind, they are naturally purified and do not appear. The outer, inner, and intermediate are merely names; in reality, there is no distinction; recognize them as one. There is no phenomenon that is not mind; all are recognized as the single nature of mind. Seeing the essence of awareness clearly in this way, and establishing it without remaining in the realm of intellectual understanding, is called 'Awareness Vajra Chain'. Without straying from its meaning, to look at the meaning of that which cannot be looked at is called the view of non-extremes (view). Secondly, the posture of body and speech is the same as before. The way of looking with the mind is to look at the sky straight ahead without distraction, in the manner of looking of Sambhogakaya (enjoyment body). There is nothing to look at there, because previously everything has been recognized as mind. To not stray from the meaning of the clear manifestation of awareness is called meditation. There is nothing else to meditate on by focusing on something. By remaining in that state, all the ways in which awareness manifests are spontaneously liberated into emptiness without clinging. Because the unceasing self-display of insubstantial emptiness appears, the initial experiences are illusory appearances of the habitual patterns of clear manifestation.

---

བུ་འཆར༔ དེ་ནས་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕར་ཏེ༔ དབྱིངས་རིག་པའི་མདངས་ཀྱི་འཇའ་འོད་དང་འོད་ཁྱིམ་གྱི་རྣམ་པ་ལྟ་བུར་འཆར༔ ཐིག་ལེ་དང་ཐིག་ཕྲན་ཆུང་ངུ་དང་༔ ཐིག་ལེ་སྦྲེལ་མ་རྩིབས་ཤར་གྱེན་དུ་འགྲེང་བའི་རྣམ་པ་ལྟ་བུ་བུན་བུན་པ་འཆར༔ ཐིག་ལེ་གསལ་བའི་ནང་དུ་སྐུའི་རྣམ་པ་འོད་ཀོར་ཅན་ལམ་ལམ་པ་འཆར༔ ཤར་ཡང་དངོས་འཛིན་མེད་ 57-3-14b པར་རང་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བས༔ མངོན་སུམ་གྱི་རིག་པ་དངོས་པོ་མ་ཡིན་སྟོང་པར་རྟོགས་པ་བྱ་བ་ཡིན་ནོ༔ དེ་ཉིད་གཏན་ལ་ཕེབས་ནས༔ རང་རིག་དངོས་པོར་མེད་པ་ལ་འཆར་སྒོ་ཡོད་པས་ལོངས་སྐུར་སངས་རྒྱ་བ་ཡིན་ནོ༔ གཞན་དག་གིས་རྟོག་པའི་འཆར་ཚུལ་རང་གི་སེམས་སུ་རིག་ཀྱང་སྟོང་པར་མ་ཤེས་འཆར་སྒོ་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པར་བལྟས་པས་དངོས་མཚན་དུ་སོང་ནས་རྟག་ལྟར་གོལ། འདིར་ཇི་ལྟར་ཤར་ཡང་དངོས་འཛིན་མེད་པར་ཤེས་པས༔ སྔར་གྱི་བག་ཆགས་ཀྱི་སྣང་བའི་ཉམས་ཤར་ཡང་༔ ཆུ་ནང་གི་ཟླ་བ་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ཙམ་ལས་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་སྟོང་པར་ངོ་སྤྲད་དོ༔ སྟོང་པ་མིན་ན་ཉམས་སྣང་འཆར་དུ་མི་བཏུབ་སྟེ༔ སྟོང་པ་ཡིན་པས་གང་ཡང་འཆར་དུ་བཏུབ་པས་རང་སེམས་སྟོང་པར་ངོ་སྤྲད༔ དུས་གསུམ་གྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འཆར་སྒོ་མ་འགགས་དངོས་མེད་སྟོང་པ་ཡིན་པར་ངོ་སྤྲད་དོ༔ དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་རིག༔ སེམས་ལས་ཤར༔ རིག་པ་འཆར་རམ་གནས་སམ་གང་བྱེད་ཀྱང་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་སྟོང་པར་ངོ་སྤྲད་དོ༔ སྟོང་ཉིད་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་དོན་ལ་འཛིན་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཟེར་བ་ཡིན༔ ཐམས་ཅད་རང་སེམས་སྟོང་པ་གཅིག་ཏུ་ཐག་ཆོད་པས༔ 57-3-15a སྣང་བ་ཇི་ལྟར་ཤར་ཡང་༔ སྟོང་པ་ལས་དངོས་པོ་མེད་པར་ཤེས་ནས༔ རྣམ་རྟོག་མཚན་མའི་དབང་དུ་མི་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ༔ དེ་ལྟར་གཏན་ལ་ཕེབས་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སྒོམ་དུ་མེད་པའི་ངང་ལ་བཞག་པ་ནི༔ དམིགས་མེད་ཀྱི་སྒོམ་ཞེས་བྱ་སྟེ༔ དམིགས་གཏད་མཚན་མ་མེད་པའི་ངང་སྒོམ་དེ༔ བསྒོམ་དུ་མེད་པའི་འོད་གསལ་འཛིན་མེད་དོ༔ ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ནོ༔ གསུམ་པ་ནི། ལུས་ངག་གི་གནད་སྔར་དང་འདྲ་བ་ལ༔ ཡིད་ཀྱི་ལྟ་སྟངས་སྤྲུལ་སྐུའི་གཟིགས་སྟངས་མིག་འོག་གི་ནམ་མཁའ་ལ་བལྟ༔ དེ་ལ་བལྟ་རྒྱུ་བསྒོམ་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མེད་དེ༔ སྔར་སེམས་ཉིད་སྟོང་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དོན་དེ་ཀ་སྐྱོང་བ་ལ༔ སྤྱོད་པ་ཞེས་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཡིན༔ གཞན་ལོགས་ནས་སྤྱོད་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མེད་པ་དེ་ཀའི་ངང་ལ་བཞག་པས༔ འཆར་ཚུལ་ཉམས་ཀྱི་འཕེལ་ཚོ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པར་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གྲོལ་ནས༔ ཉམས་ཀྱི་འཛིན་པ་མེད་པར་ཤར་གྲོལ་དུས་གཅིག་ཏུ་སྟོང་གསལ་ཆེན་པོ་ཕྱོགས་ཆ་མཚན་མའི་བག་ཆགས་མེད་པར༔ སྣང་སྟོང་གཉིས་ཀྱི་འཛིན་པ་རྩོལ་མེད་རང་སར་གྲོལ་ནས་ཇི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་སྟོང་གསལ་གྱི་ངང་ལ་རང་ཤར་རང་གྲོལ་དུ་འགྲོ་བ་ནི༔ ཉམས་དང་སྟ

【現代漢語翻譯】 兒子啊！然後越來越向上提升，顯現出如同虹光和光環般，是明點智慧光芒的顯現。顯現出微小的明點和更小的明點，以及串聯的明點如豎立的輻條般閃耀。在明亮的光點中，顯現出光環圍繞的佛身形象，清晰閃耀。無論顯現什麼，都不要執著于實有，要親身體驗，將顯現的覺性認知為非實有和空性。 一旦對此確信無疑，因為自明覺性中本無實有，卻能顯現萬象，所以能成就報身佛。其他人將分別唸的顯現，認知為自心，卻未能了知其空性，視顯現為不同的事物，因此落入實有之相，陷入常常見解的錯誤。在此，無論顯現什麼，都要了知其無實有。即使過去習氣的顯現體驗再次浮現，也要像水中的月亮一樣，僅僅是顯現，而無實體，並認知其為空性。如果不是空性，體驗和顯現就無法產生。正因為是空性，所以才能顯現一切，因此要認知自心為空性。也要認知過去、現在、未來的一切顯現，都是顯現之門未曾關閉，而本無實有的空性。如是，一切皆在心中認知，從心中顯現。無論覺性是顯現、安住，還是做什麼，都要認知其無實有，為空性。空性只是一個名稱，實際上是指沒有執著的智慧。一旦確信一切皆為自心空性， 無論顯現什麼，都要了知其非從空性中產生實有，這樣就不會受到分別念和相的支配。一旦對此確信無疑，安住在無須修持的空性狀態中，這被稱為『無緣之禪』。這種不執著于目標和相的禪修，是無須修持的光明，無有執取。這是（上師）所說之義。第三，身語的要點與之前相同，而意之見地，則是觀視化身佛的視線，看向眼前的虛空。對此，既無須觀看，也無須修持任何事物。只是守護之前體驗到的自心空性之義，這被稱為『行』。除此之外，沒有其他需要做的，安住在那個狀態中，顯現的體驗和增長也會自然而然地在空性中解脫，不會執著于體驗，顯現和解脫同時發生，在廣大的空明中，沒有任何偏頗和相的習氣。能所二取的執著，無需努力就能在自性中解脫。無論做什麼，都能在空明狀態中，任運自成，這就是體驗和空性。

【English Translation】 Son, then rising higher and higher, it appears like a rainbow and halo of the radiance of the wisdom of space. Small bindus and even smaller bindus appear, and connected bindus shine like upright spokes. Within the clear bindus, the form of the Buddha's body surrounded by light appears, clear and radiant. Whatever appears, do not cling to it as real, but experience it yourself, recognizing the awareness that appears as non-real and emptiness. Once you are certain of this, because from self-awareness, which is without inherent existence, all things can appear, you can attain the Sambhogakaya Buddha. Others recognize the appearances of conceptual thought as their own minds, but fail to realize their emptiness, viewing appearances as different things, and thus fall into the aspect of reality, erring into the view of permanence. Here, whatever appears, know that it is without inherent existence. Even if the experience of past habitual tendencies reappears, like the moon in water, it is merely an appearance without substance, and recognize it as emptiness. If it were not emptiness, experiences and appearances could not arise. Precisely because it is emptiness, anything can appear, therefore recognize your own mind as emptiness. Also recognize that all appearances of the past, present, and future are doors of appearance that have not been closed, and are emptiness without inherent existence. Thus, recognize everything as mind, appearing from mind. Whether awareness appears, abides, or does anything, recognize that it is without inherent existence, as emptiness. Emptiness is just a name; in reality, it refers to wisdom without attachment. Once you are certain that everything is your own mind, emptiness, whatever appears, know that it does not produce reality from emptiness, so you will not be dominated by conceptual thoughts and signs. Once you are certain of this, abiding in the state of emptiness without meditation is called 'aimless meditation.' This meditation without focusing on objects or signs is the luminosity that needs no meditation, without grasping. This is the meaning of what (the Guru) said. Third, the key points of body and speech are the same as before, but the view of the mind is to look at the sky in front of you with the gaze of the Nirmanakaya Buddha. There is no need to look at or meditate on anything. Just maintain the meaning of the emptiness of your own mind that you have experienced before, and this is called 'conduct.' There is nothing else to do, and abiding in that state, the experience and growth of appearances will naturally dissolve into emptiness, without clinging to experiences. Appearance and liberation occur simultaneously, and in the vast clarity, there are no habitual tendencies of partiality or signs. The clinging to duality dissolves effortlessly in its own place. Whatever you do, you will naturally and effortlessly enter the state of emptiness and clarity, which is the experience and emptiness.

---

ོང་པའི་ 57-3-15b ཞེན་པ་མེད་པས༔ མངོན་སུམ་སྟོང་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་མྱང་བྱ་མྱོང་བྱེད་ཀྱི་འཛིན་པ་མེད་པར་རང་གྲོལ་དུ་ཚད་ལ་ཕེབས་པ་བྱ་བ་ཡིན་ནོ༔ འདི་ཉིད་གཏན་ལ་ཕེབས་ན༔ རང་བྱུང་ཕྱོགས་མེད་ཤར་ནས་རྟེན་མེད་དུ་རང་གྲོལ་བས་གསལ་འགྲིབ་མེད་པ་གཉིས་མེད་ཆོས་སྐུར་འཚང་རྒྱ་བ་ཡིན་ནོ༔ མ་རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྣང་ཉམས་སྟོང་ཉིད་དུ་རྟོགས་ཀྱང་སྟོང་པ་ལ་སྟོང་པར་བཟུང་བའི་ཞེན་འཛིན་ཕྱོགས་ཆའི་ཆད་ལྟར་གོལ་བ་ཡིན། འདིར་སྣང་སྟོང་གཉིས་ཀ་འཛིན་མེད་སྦྲུལ་མདུད་བཞིན་བཅོས་མིན་རང་ཤར་རང་གྲོལ་དུ་ངོ་ཤེས་པས་འཕགས། དེ་ཉིད་བྱས་པས་གྲོལ་བ་དང་ཤར་བས་སྣང་བ་དང་བལྟས་པས་གསལ་བ་མ་ཡིན། རང་གྲོལ་རང་ཤར་རང་གསལ་གཉིས་སུ་མེད་པར་ངོ་སྤྲད་པ་ཡིན། འཕྲལ་ལ་སྟོང་པར་སོང་བ་མ་ཡིན། གདོད་མ་ནས་ངོ་བོ་ཡེ་སྟོང་། སྣང་སྟོང་གཉིས་ཀྱང་མིང་ཙམ་ལས་དོན་ལ་གཉིས་མེད་ཡིན། གཉིས་སུ་ཡོད་ན་སྣང་བ་སྟོང་པར་མི་འགྲོ། སྟོང་པ་སྣང་བར་མི་འཆར་བས་དབྱིངས་རིག་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཆོས་སྐུ་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་ཏུ་ངོ་སྤྲད། མདོར་ན་ཐམས་ཅད་སེམས་ལས་ཤར་བས་སེམས་སུ་རིག །རིག་པའི་ངོ་བོ་སྟོང་པར་རྟོགས། གྲོལ་ཅེས་ 57-3-16a མིང་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་འཛིན་མེད་རང་གསལ་ཡེ་ནས་རང་གྲོལ་རྩོལ་མེད་ཡིན། དེ་ཀའི་ངང་སྐྱོང་བ་ལ་སྤྱད་དུ་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་ཤུགས་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་ནི། ལུས་ངག་གི་གནད་སྔར་དང་འདྲ་བ་ལ༔ ཡིད་ཀྱི་གནད་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གཟིགས་སྟངས་གང་བདེས་ནམ་མཁའ་ལ་བལྟ༔ དེ་ལ་མཚན་མའི་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མེད༔ ཤུགས་འབྱུང་རང་གྲོལ་གྱི་དོན་དེ་ཀའི་ངང་དུ་དབྱིངས་རིག་གཉིས་མེད་དུ་རྩལ་སྦྱངས་པས༔ སྣང་སྟོང་སེམས་གསུམ་དབྱེར་མེད་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་ནས༔ གཟུང་བའི་ཡུལ་སྣང་། འཛིན་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་གཉིས་ཀ་ཟད་ནས། གཉིས་འཛིན་ཕྲ་མོ་བག་ལ་ཉལ་གྱི་ཤེས་པ་ཙམ་ཡང་མེད་པར༔ རང་དག་ལ་སོང་ནས་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་པའི་མཉམ་པ་ཉིད༔ གསལ་འགྲིབ་མེད་པར་ངང་གིས་གསལ་བར་འགྱུར་བ་ནི༔ ཆོས་ཉིད་ཟད་སར་སྐྱོལ་བའི་དོན་ཡིན་ནོ༔ དེ་ཉིད་ལ་གསལ་ཆ་ཕྱོགས་མེད་དུ་མ་འགགས་ཀྱང་༔ འཛིན་ཆ་ཏིལ་འབྲུ་ཙམ་གཅིག་ཀྱང་མེད་པས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ལ༔ དེ་ཉིད་ངོ་བོ་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པས་དབྱིངས་ཡིན༔ དེ་ལ་མིང་ཙམ་དུ་དབྱིངས་རིག་གཉིས་སུ་བཏགས་ཀྱང་༔ རང་བཞིན་ 57-3-16b དབྱེར་མེད་གཅིག་ཡིན་པས༔ འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུ་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་ཅེས་བྱའོ༔ རྩོལ་སྒྲུབ་ལས་འདས་པ་སྟོང་གསལ་འཛིན་མེད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཟང་ཐལ་འདི་ཀ༔ རྒྱུ་ཡིས་མ་བསྐྱེད་ལྷུན་གྲུབ་ཡིན༔ རྐྱེན་གྱིས་མ་བཅོས་རང་བྱུང་ཡིན༔ རྟོག་མེད་གསལ་བས་ཡེ་ཤེས་ཡིན༔ ཀུན་ལ་ཁྱབ་པས་ཆེན་པོ་ཡིན༔ དེའི་ངང་ལ་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པས་རྫོགས་པའི་སངས

【現代漢語翻譯】 由於沒有執著，在顯現中體驗空性，沒有能體驗和所體驗的執著，自然解脫達到極致，這就是應該做的。如果能確定這一點，自生無偏頗地顯現，無有依賴地自然解脫，無有明暗，證得無二法身。未證悟者將顯現體驗理解為空性，卻因執著空性而陷入斷見的歧途。在此，顯現和空性二者都無執著，如蛇結般，不加改造地自然顯現，自然解脫，認識到這一點才是殊勝的。因此，不是因為做了才解脫，不是因為顯現才顯現，不是因為看了才明亮。而是自然解脫，自然顯現，自然明亮，無二地認識。不是暫時變成空性，而是從原始以來，本體就是空性。顯現和空性也只是名稱而已，實際上是無二的。如果存在二，顯現就不會變成空性，空性也不會顯現為顯現，因此，體性和智慧無二，認識到法身明點唯一。總之，一切從心顯現，因此認識到心。認識到智慧的本體是空性。解脫只是名稱而已，無執著，自然明亮，本來自然解脫，無需努力。在這種狀態下保持，就是無所作為的行為自然產生，這就是所謂的『任運自成』。 第四，身語的要訣與之前相同，意的要訣是，以安樂大樂的姿勢，舒適地看著天空。對此，沒有任何有相的觀修行為。任運自成，自然解脫的意義在於，在這種狀態下，體性和智慧無二地練習，顯現、空性和心三者無別地融合在一起，能取的對境顯現，所取的意識二者都消失，甚至連微細的二取習氣意識都沒有，迴歸到自凈狀態，沒有任何思慮的平等性，無有明暗地自然明亮，這就是將法性帶到盡頭的意義。在這種狀態下，明亮的部分無偏頗地不停止，但連芝麻大小的執著都沒有，這就是智慧的本智，其本體沒有任何成立，這就是體性。對此，只是名義上稱為體性和智慧二者，但自性無別，是唯一的，因此稱為果法身明點唯一。超越勤作和修持，空明無執著的本體，無礙通透的這個，不是由因而生，是任運成就的，不是由緣而造作，是自然產生的，無有分別唸的明亮是智慧，遍及一切是偉大。在這種狀態下，一切功德都圓滿，因此是圓滿的佛陀。

【English Translation】 Because there is no attachment, experiencing emptiness in manifestation, without the attachment of experiencer and experienced, naturally liberated to the extreme, this is what should be done. If this can be determined, self-arisen and impartial manifestation, naturally liberated without reliance, without light and darkness, attaining the non-dual Dharmakaya. Those who have not realized understand manifestation and experience as emptiness, but fall into the wrong path of nihilism due to attachment to emptiness. Here, both manifestation and emptiness are without attachment, like a snake knot, naturally manifesting without modification, naturally liberated, recognizing this is supreme. Therefore, it is not because of doing that one is liberated, not because of manifestation that it manifests, not because of seeing that it is bright. Rather, it is naturally liberated, naturally manifested, naturally bright, recognizing without duality. It is not temporarily becoming emptiness, but from the beginning, the essence is emptiness. Manifestation and emptiness are only names, but in reality, they are non-dual. If there is duality, manifestation will not become emptiness, and emptiness will not manifest as manifestation, therefore, essence and wisdom are non-dual, recognizing the Dharmakaya bindu as the only one. In short, everything manifests from the mind, therefore recognize the mind. Recognize that the essence of wisdom is emptiness. Liberation is only a name, without attachment, naturally bright, originally naturally liberated, without effort. Maintaining this state is the effortless action that naturally arises, this is what is called 'spontaneous accomplishment'. Fourth, the key points of body and speech are the same as before, the key point of mind is, in the posture of great bliss, comfortably looking at the sky. For this, there are no conceptual meditation practices. The meaning of spontaneous accomplishment and natural liberation is that, in this state, essence and wisdom are practiced without duality, manifestation, emptiness, and mind are inseparably merged together, the object of grasping manifests, and the consciousness of the grasped both disappear, without even the subtle habitual consciousness of dualistic grasping, returning to self-purification, the equality without any thought, naturally bright without light and darkness, this is the meaning of bringing the nature of reality to its end. In this state, the bright part does not stop impartially, but there is not even a sesame seed of attachment, this is the wisdom of primordial awareness, its essence is without any establishment, this is essence. For this, only nominally called essence and wisdom, but the nature is inseparable, it is the only one, therefore it is called the fruit Dharmakaya bindu the only one. Transcending effort and practice, the essence of emptiness and clarity without attachment, unobstructed and transparent, this is not born from cause, it is spontaneously accomplished, not created by conditions, it is naturally produced, the brightness without conceptual thought is wisdom, pervading all is great. In this state, all qualities are complete, therefore it is the complete Buddha.

---

་རྒྱས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་དག་པའི་དོན་ནོ༔ དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས༔ དབྱིངས་རིག་སྣང་སྟོང་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་ལ་གཉིས་སུ་བཟུང་བས༔ གྲོལ་བྱ་དང་གྲོལ་བྱེད་གཉིས་འཛིན་གྱི་བློ་མ་དག་པས༔ ད་རུང་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་གནས་པ་ཙམ་ལས༔ ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་སངས་མ་རྒྱས་པ་ཡིན་ནོ༔ འདིར་སྣང་བར་འཆར་རྒྱུ་མེད་སྟོང་པར་དག༔ སྟོང་པའི་ཞེན་རྒྱུ་མེད་རང་བཞིན་གསལ༔ གསལ་སྟོང་གཉིས་སུ་མ་ཕྱེད་གཅིག་ཏུ་མ་གྲུབ་པའི་མཐའ་བྲལ་བསམ་བརྗོད་བློ་ཡི་ཡུལ་ལས་འདས་པ༔ རང་གསལ་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པ་ལ་གང་དུ་ཡང་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ༔ སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་བྱ་བ༔ འབྲས་བུ་རེ་དོགས་ཀྱི་གཡང་ས་ཆོད་ནས་ད་ལྟར་སངས་རྒྱས་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་སྟེ༔ རྟོག་འཛིན་ 57-3-17a ཕྲ་མོ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་མི་གཡོ་ལྷུན་གྲུབ་སྟོང་པ་ཆོས་སྐུ༔ གསལ་ཆ་མི་འགགས་པས་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་རྩལ་ཐུགས་རྗེས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་ཅིང་གཟུགས་སྐུས་འགྲོ་བའི་དོན་འབྱུང་བ༔ དེ་ཀའི་ངང་ལ་ངང་གིས་རྩལ་སྦྱོང་བ་ལས་གཞན་ཅིར་ཡང་བྱར་མེད་པས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་བྱར་མེད་ལྷུན་གྲུབ་ཅེས་བྱའོ༔ ཁྲིད་རིམ་འདིའི་ཡན་ལག་བརྡ་དོན་གསང་བ་སྙིང་ཐིག་གི་ངོ་སྤྲོད་དང་། ཐུན་མོང་ལམ་གྱི་ཆ་རྐྱེན་དུག་ལྔ་རང་གྲོལ་གྱི་ལམ་ཁྱེར། ཉམས་སུ་བླངས་པའི་རྟགས་ཚད་རྣམས་ནི་གཞུང་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ།། །།གསུམ་པ་རྗེས་ཀྱི་མན་ངག་མཐར་ཐུག་ཏུ་ལ་ཟློ་བའི་ཚུལ་ལ་བཞི། གང་ཟག་དབང་པོ་རབ། འབྲིང་། ཐ་མ། ཡང་མཐའི་རིམ་པའོ། །དང་པོ་གང་ཟག་དབང་པོ་དང་བརྩོན་འགྲུས་རབ་ཏུ་གྱུར་པ་རྣམས། མི་ཆེན་པོ་རང་གིས་རང་སྐྱོང་བ་དང་འདྲ་བར༔ རང་གིས་རྟོགས་ཤིང་བླ་མས་ངོ་སྤྲད་པའི་དོན༔ རང་སེམས་ཆོས་སྐུར་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་དེའི་ངང་ཟང་ཐལ་ངེས་མེད་གང་བདེར་སྐྱོང་བ་ལས༔ གཞན་ཅིའང་བྱར་མེད་དེ་ཟླ་བ་གསུམ་གྱིས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་གང་ཟག་དབང་པོ་དང་ 57-3-17b བརྩོན་འགྲུས་འབྲིང་རྣམས། བྱིས་པ་མི་ཡིན་ཡང་རྩལ་རིམ་གྱིས་རྫོགས་དགོས་པ་དང་འདྲ་བར༔ བལྟ་རུ་མེད་པའི་ལྟ་བ་ཕྱོགས་མེད་དུ་རྟོགས༔ སྒོམ་དུ་མེད་པའི་གསལ་སྟོང་འཛིན་མེད་ཉམས་སུ་མྱོང་༔ སྤྱད་དུ་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་ཤུགས་འབྱུང་རང་གྲོལ་གྱི་ངང་དུ་མ་ཡེངས་བྱར་མེད་ལྷུག་པར་ཉལ། ཞི་གནས་ལ་མི་ཞེན། ལྷག་མཐོང་གོ་ཡུལ་དུ་མ་ཤོར་བར་རྩལ་སྦྱངས་པས་ལོ་གསུམ་ན་འཚང་རྒྱ་བར་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་གང་ཟག་དབང་པོ་དང་བརྩོན་འགྲུས་ཐ་མ་ཅན་རྣམས། བུ་ཆུང་མི་ཡིན་ཡང་ཆེན་པོར་འགྲོ་བ་ལ་ཕ་མས་ལེགས་པར་བསྐྱང་དགོས་པ་ལྟར༔ གནས་དབེན་པ་བརྟེན་ནས་རང་སེམས་སངས་རྒྱས་སུ་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་བལྟ་རུ་མེད་ཀྱང་བལྟ་བའི་ཉུལ་མ་བྱ། སྒོམ་དུ་མེད་ཀྱང་དམིགས་

【現代漢語翻譯】 『自成廣大』是正確的意義。那些不理解這一點的人，僅僅將『界、覺性、顯現、空性』視為名稱，並執著於二元對立，由於持有『解脫者』和『所解脫』的二取之心，因此僅僅停留在道之智慧的層面，而沒有證得自成之佛果。在此，顯現中沒有可執著的空性，空性中沒有可執著的顯現，自性光明，顯空不二，並非一體，超越一切邊見，超越思維和言語，是覺性自明的本性，不住于任何地方的寂滅，是佛陀的意趣——自成。斷除了對果的希冀和恐懼，當下顯現成佛，沒有任何微細的分別念，不動搖，自成，空性法身。明分不滅，以智慧的自力，慈悲普照一切，以色身利益眾生。就在那樣的狀態中，自然而然地鍛鍊自力，除此之外別無他法，所以稱為大圓滿無為自成。此引導次第的支分，如表詮、意義、秘密心髓的介紹，以及共同道之順緣，五毒自解脫的道用，修持的驗相等，都應在正文中瞭解。 第三，關於後續口訣的究竟修持方式，分為四種：上根者、中根者、下根者、以及極下根者。第一種，對於上根和精進者來說，就像偉人自己管理自己一樣，自己證悟，上師指示的意義，自己將自心顯現為法身，安住在通透、無定、舒適的狀態中，除此之外別無他法，據說三個月就能圓滿成佛。第二種，對於中根和精進者來說，就像孩子雖然是人，但需要逐漸完成技能一樣，在無可見之處證悟無偏見的見解，體驗無修的明空無執，在無可行之處，于自然生起、自然解脫的狀態中，不散亂，無為地安住。不執著于止觀，不落入勝觀的境地，通過鍛鍊自力，據說三年就能成佛。第三種，對於下根和精進者來說，就像孩子雖然是人，但要長大成人需要父母的精心照料一樣，依靠寂靜的地方，認識到自心是佛，即使無可見，也要嘗試著去看，即使無修，也要專注于目標。

【English Translation】 'Self-accomplished Greatness' is the true meaning. Those who do not understand this, merely regard 'space, awareness, appearance, emptiness' as names, and cling to duality. Because they hold the impure mind of grasping at 'liberator' and 'what is to be liberated,' they only remain at the level of the wisdom of the path, and do not attain the self-accomplished Buddhahood. Here, in appearance, there is no emptiness to be grasped; in emptiness, there is no appearance to be grasped; self-nature is clear; appearance and emptiness are non-dual, not one; beyond all extremes; beyond thought and speech; it is the self-illuminating nature of awareness, the quiescence that does not abide anywhere, which is the intention of the Buddha—self-accomplished. Cutting off the pitfall of hope and fear for the result, manifesting Buddhahood in the present moment, without any subtle conceptualization, unmoving, self-accomplished, emptiness Dharmakaya. The clarity is unceasing, with the self-power of wisdom, compassion pervades all, and the form body benefits beings. In that very state, naturally training self-power, there is nothing else to do, so it is called Great Perfection, non-doing, self-accomplished. The branches of this guiding sequence, such as the introduction to expression, meaning, secret essence, and the favorable conditions of the common path, the path of self-liberation of the five poisons, the signs of practice, etc., should be understood in the text. Third, regarding the ultimate practice of subsequent instructions, there are four types: superior, intermediate, inferior, and extremely inferior individuals. First, for those with superior faculties and diligence, just as a great person manages themselves, they realize themselves, the meaning instructed by the lama, they manifest their own mind as Dharmakaya, and abide in a transparent, unfixed, comfortable state. There is nothing else to do, and it is said that they will fully awaken to Buddhahood in three months. Second, for those with intermediate faculties and diligence, just as a child is a person but needs to gradually complete skills, they realize the view of no-seeing without bias, experience the non-grasping clarity and emptiness of no-meditation, and in the state of spontaneous arising and self-liberation where there is nothing to do, they abide without distraction, naturally. Without clinging to calm abiding, without falling into the realm of insight, by training self-power, it is said that they will awaken to Buddhahood in three years. Third, for those with inferior faculties and diligence, just as a child is a person but needs the careful care of parents to grow up, relying on a secluded place, knowing that their own mind is Buddha, even if there is nothing to see, they should try to look, even if there is no meditation, they should focus on the object.

---

མེད་ཀྱི་ངང་དུ་མ་ཡེངས་པ་བྱ། སྤྱོད་པར་སྤང་བླང་མེད་ཀྱང་ཆོས་དང་མི་འགལ་བར་བྱ། འབྲས་བུ་ལྷུན་གྲུབ་ཡིན་ཀྱང་སྙོམ་ལས་ལེ་ལོའི་དབང་དུ་མ་ཤོར་བ་བྱས་པས་ལོ་བདུན་ན་འཚང་རྒྱ་བར་གསུངས། །བཞི་པ་གང་ཟག་དབང་པོ་དང་བརྩོན་འགྲུས་ཡང་མཐའ་ཅན་རྣམས། ལྟ་སྒོམ་གྱི་དོན་མཐོང་ཞིང་གོ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྲས་བུ་ལ་རེ་དོགས་མེད་པའི་ངང་ནས་ 57-3-18a མི་དགེ་བ་སྤང་། དགེ་བ་ཅི་ནུས་བསྒྲུབ། དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་ཉེས་ལྟུང་མེད་པར་བསྲུང་། བླ་མ་དང་རང་སེམས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ངང་ནས་མོས་གུས་དང་གསོལ་འདེབས་དང་ཞབས་ཏོག་བྱ༔ བདག་དང་སེམས་ཅན་གཉིས་སུ་མ་གྲུབ་པའི་ངང་ནས་མ་རྟོགས་འཁྲུལ་པའི་འགྲོ་བ་ལ་གང་ཕན་བྱ༔ རང་འདོད་ཀྱི་འདུན་པ་མེད་པའི་ངང་ནས་འགྲོ་བའི་དོན་དུ་བསྔོ་བ་སྨོན་ལམ་བྱ༔ དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་བདེན་མེད་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས༔ དོན་རང་སེམས་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པའི་དྲན་པས་ཟིན་པའི་ངང་ནས་གཏད་མེད་དུ་བསྐྱངས་པས༔ ཚེ་གཅིག་ལ་སངས་རྒྱས་ཏེ་སྲིད་པ་བར་དོར་མི་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ནོ༔ ལེ་ལོ་ཅན་གཅིག་ཡིན་ཡང་ཆོས་འདི་ཐོས་པ་དང་བཅངས་པ་ཙམ་ལ་བརྟེན་ནས་མོས་གུས་བྱས་པས༔ འཆི་ཁར་རང་གར་འདོད་པའི་སར་འདུན་པ་གཏད་པས༔ བར་དོ་མེད་པར་སྐྱེ་བ་གང་ལ་འཇུག་པར་རང་དབང་ཐོབ་ནས་ལས་ཀྱི་འཕྲོ་མཐུད་ནས་ཕྱི་མར་འཚང་རྒྱ་བ་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པ་ནི་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་འདི་ཉིད་ཀྱི་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་པར་གསུངས་སོ། །ཨ་ཏི་གྲོལ་བ་བཞི་ལྡན་ཡང་ཟབ་བཅུད། །རྩོལ་མེད་སངས་རྒྱས་སྒྲུབ་ལ་ཉེ་བའི་ལམ། ། 57-3-18b ཀུན་བཟང་ཐུགས་ཀྱི་བསྟན་འདིར་རབ་སྣང་བས། །དབུལ་པོས་ནོར་བུ་རྙེད་ལྟར་གཅེས་པར་ཟུང་། །འདིར་འབྲེལ་དགེ་བས་བདག་གཞན་ཡིད་ཅན་ཀུན། །གཏད་མེད་རྒྱ་ཡན་དགོངས་པའི་བཙན་ས་ཟིན། །ཟག་བཅས་དབྱིངས་ཐིམ་ཟག་མེད་འཇའ་སྐུར་ཤར། །ཆོས་སྐུའི་ཀློང་ནས་གཟུགས་སྐུས་དོན་མཛད་ཤོག །ཅེས་པ་འདི་ཉིད་བཀའ་བབས་བདུན་གྱི་མངའ་བདག་འཁོར་ལོའི་དབང་ཕྱུག་རྗེ་བླ་མ་༧པདྨ་འོད་གསལ་མདོ་སྔགས་གླིང་པའི་ཞལ་སྔ་ནས་རྗེས་སུ་གནང་བ་ཆེད་དུ་བསྩལ་ཅིང་། བསྟན་འགྲོའི་དཔལ་མགོན་ཛ་ཀ་མཆོག་གི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དང་དགེ་མང་མཆོག་སྤྲུལ་རིན་པོ་ཆེ་རྣམ་པ་གཉིས་ནས་ཀྱང་གསུང་བསྐུལ་གནང་བ་ལྟར། པདྨ་གར་དབང་བློ་གྲོས་མཐའ་ཡས་པའི་སྡེས་གཏེར་གཞུང་ཉིད་སོར་བཞག་ལ། ཁ་གསལ་ཕྲན་བུ་དང་ཚིག་སྣ་ཅུང་ཟད་བསྡུས་ཏེ་རྫོང་གསར་བཀྲ་ཤིས་ལྷ་རྩེའི་ཆོས་གྲྭར་བཀོད་པ་དགེ་ལེགས་འཕེལ།། །།

【現代漢語翻譯】 在無念的狀態中保持不散亂。行為上雖然沒有取捨，但要做到不違背佛法。果位雖然是自然成就，但不要陷入懈怠懶惰。這樣做，據說七年就能成佛。 第四種是根器和精進都屬於中等的人。通過對見和修的意義的理解和領悟，在對果位沒有期望和擔憂的狀態下， 斷除惡行，盡力行善。守護誓言和戒律，不犯過失。在上師和自心無二的狀態中，保持虔誠、祈禱和侍奉。在自我和眾生沒有分別的狀態中，盡力幫助那些未覺悟而迷惑的眾生。在沒有個人慾望的狀態下，爲了眾生的利益而回向和發願。所有這些都要以證悟空性的智慧來認知，知道一切都是無自性的幻象。 在自心即是法性的正念的攝持下，無執地修行，就能在一生中成佛，不會在中陰界迷惑。即使是懶惰的人，僅僅聽聞和受持此法，並生起虔誠心，在臨終時將意念專注于自己想要去的地方，就能在中陰界獲得自主，自由地選擇投生之處，繼續未完成的業，來世必定成佛，這是大圓滿之法的殊勝功德。 阿底四解脫，甚深精華藏， 不費力成佛，最便捷之路。 普賢心髓教法，光明顯耀時， 如貧得寶般，珍愛而持有。 與此結緣之善，愿自他一切有情， 獲得無執，廣大自在之境界。 有漏融入法界，無漏虹身顯現。 愿從法身界，以色身利益眾生！ 這是由噶舉七傳承持有者、轉輪王般的上師貝瑪·奧色·多昂·林巴（Padma Osal Do-ngak Lingpa）親自賜予的加持。同時，爲了弘揚佛法和利益眾生，扎卡仁波切（Zaka Rinpoche），以及格芒仁波切（Ge Mang Rinpoche）也給予了勸請。因此，貝瑪·噶旺·洛哲·塔耶（Padma Garwang Lodro Thaye）保持伏藏原文不變，僅做了少許文字潤色和語句精簡，于宗薩扎西拉孜佛學院（Dzongsar Tashi Lhatse）記錄成文，愿吉祥增盛！

【English Translation】 In the state of non-thought, remain without distraction. Although there is no acceptance or rejection in conduct, act in a way that does not contradict the Dharma. Although the result is spontaneously accomplished, do not fall under the influence of laziness and indolence. It is said that by doing this, one will attain enlightenment in seven years. The fourth type is those whose faculties and diligence are moderate. Based on seeing and understanding the meaning of view and meditation, abandon non-virtue, accomplish virtue as much as possible. Protect vows and commitments without transgression. In the state of non-duality between the lama and one's own mind, maintain devotion, supplication, and service. In the state of non-duality between self and sentient beings, do whatever benefits those who are confused and deluded. In the state of having no personal desires, dedicate and aspire for the benefit of beings. All of these should be known as mere illusions without inherent existence through the wisdom of emptiness. By maintaining the recollection that the meaning is one's own mind, the nature of reality, and practicing without attachment, one will attain Buddhahood in one lifetime and will not be confused in the bardo. Even if one is lazy, merely hearing and holding this Dharma, and generating devotion, at the time of death, by focusing one's mind on the place one desires to go, one will gain autonomy in the bardo, freely choose where to be reborn, continue the unfinished karma, and will definitely attain Buddhahood in the future. This is the great quality of the Great Perfection Dharma. Ati Four Liberations, profound essence treasure, Effortlessly attain Buddhahood, the closest path. When the teachings of the heart essence of Kuntuzangpo shine brightly, Hold them dearly, like a poor person finding a jewel. May the virtue of connecting with this cause all beings, To seize the stronghold of the unattached, vast expanse of realization. May contaminated perceptions dissolve into space, and uncontaminated rainbow bodies arise. May you benefit beings with the form body from the realm of the Dharmakaya! This was specially granted by the master of the seven transmissions, the Chakravartin-like lama, Padma Osal Do-ngak Lingpa. At the same time, Zaka Rinpoche and Ge Mang Rinpoche also urged to propagate the Dharma and benefit sentient beings. Therefore, Padma Garwang Lodro Thaye kept the original terma text unchanged, only made slight textual refinements and simplified the sentences, and recorded it at Dzongsar Tashi Lhatse Monastery. May auspiciousness increase!

---